Powstanie praskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Powstanie praskie
II wojna światowa, front wschodni
Prague liberation 1945 konev.jpg
Marszałek Iwan Koniew w wyzwolonej Pradze
Czas 5-8 maja 1945
Miejsce Praga i okolice
Terytorium Protektorat Czech i Moraw
Wynik zwycięstwo aliantów, wyzwolenie Pragi
Strony konfliktu
 III Rzesza  Czechosłowacja
Rosja ROA
 ZSRR
Dowódcy
III Rzesza Karl Hermann Frank
III Rzesza Rudolf Toussaint
III Rzesza Carl Friedrich von Pückler-Burghauss
Czechosłowacja Otakar Machotka
Rosja Siergiej Buniaczenko
Siły
40 000 żołnierzy Czechosłowacja 30 000 żołnierzy
Rosja 18 000 żołnierzy
Straty
1000 zabitych Czechosłowacja 1500 zabitych
Rosja 300 zabitych
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 30 zabitych w Pradze
Multimedia w Wikimedia Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Powstanie praskie (czes. Pražské povstání) – wystąpienia ludności czeskiej Protektoratu Czech i Moraw przeciw administracji niemieckiej, oraz kolaboracyjnemu rządowi i administracji czeskiej trwające od 5 do 8 maja 1945 roku.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Żywiołowe starcia ludności z wojskami okupacyjnymi, które rozpoczęły się w Pradze 4 maja, przeobraziły się w dniu następnym w ogólne powstanie kierowane przez komunistów. W dawnej stolicy Czechosłowacji rozgorzały zacięte walki, przy czym już pod koniec 7 maja sytuacja powstańców stała się krytyczna. 8 maja czołgi hitlerowskie wtargnęły na ulice śródmieścia Pragi. Wobec takiej sytuacji Stawka Najwyższego Naczelnego Dowództwa Armii Czerwonej zażądała od wszystkich wojsk maksymalnego zwiększenia tempa pościgu.

Z godziny na godzinę sytuacja powstańców w Pradze była wprost katastrofalna. Pomocy siłom czechosłowackim udzieliła dywizja ROA, lecz mimo tego Niemcy dławili powstanie błyskawicznie. Opanowali centrum miasta i rozpoczęli represje wobec powstańców i ludności. Do akcji wkroczyły działa samobieżne, miotacze ognia i SS-mani z pobliskiego poligonu w Benešovie tworzący Kampfgruppe Wallenstein. Jednocześnie czołgi Armii Czerwonej i jej sojuszników przebyły do wieczora 7 maja, zajmując Jaroměřice nad Rokytnou i Igławę. Następnego dnia prawe skrzydło 1 Frontu Ukraińskiego wkroczyło na terytorium Czech na głębokość 40 km, zajęto tego samego dnia Drezno. Wieczorem Niemcy podjęli pertraktacje z powstańcami i zaczęli się wycofywać w stronę Amerykanów, wkraczających na ziemie czeskie od strony Bawarii. W nocy pierwsze oddziały sowieckie wkroczyły do Pragi. Atak na Pragę z wielu kierunków udaremnił wycofanie się większości sił Grupy Armii "Środek". Strach przed radzieckimi wojskami spowodował dalsze walki i przedzieranie się Niemców przez linie sowieckie do 11 maja. Z milionowej armii feldmarszałka Schörnera do Amerykanów dotarło tylko 140 tysięcy.

Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Uczestnicy walk[edytuj | edytuj kod]

Czeski Komitet Narodowy

wsparte przez ROA:

  • 600. Dywizję Grenadierów Pancernych

Siły okupacyjne

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]