Pruchna
| Pruchna | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | śląskie | ||
| Powiat | cieszyński | ||
| Gmina | Strumień | ||
| Liczba ludności (2010) | 2438 | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 33 | ||
| Kod pocztowy | 43-523 | ||
| Tablice rejestracyjne | SCI | ||
| SIMC | 0068179 | ||
| Położenie wsi |
|||
| Strona internetowa miejscowości | |||
Pruchna (cz. Pruchná, niem. Pruchnau) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Strumień. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego. Powierzchnia sołectwa wynosi 1903 ha (19,03 km²) [1], a liczba ludności 2438, co daje gęstość zaludnienia równą 128,1 os./km².
Spis treści |
Części miejscowości [edytuj]
- Babusiów (identyfikator SIMC: 0068185)
- Gawliniec (0068191)
- Kilisztwo (0068200)
- Kopanina (0068216)
- Nowe Chałupy (0068222)
- Nowy Świat (0068239)
- Podlesie (0068245)
Nazwa [edytuj]
Wg ks. Józefa Londzina nazwa Pruchna pochodzi od spróchniałych drzew[2]. Zgodnie z źródłosłowem powinno się pisać "Próchno" lub "Próchna". Tą formą posługiwano się do wygaśnięcia dynastii cieszyńskich Piastów w 1653 r.[3] Spotykano się także z pisownią "Prochno", "Prochna" lub z czeskiego "Prachna" i wreszcie ze zniemczoną nazwą "Pruchna", gdyż język niemiecki nie zna spółgłosek miękkich i pochyleń[3]. Obecnie obowiązuje nazwa "Pruchna".
Herb [edytuj]
Wieś posiada herb, którego tarczę umieszczono na ścianie przedsionka kościoła rzymskokatolickiego w Pruchnej. Przedstawia on pług koleśny, czyli pług z dwukołowym wózkiem. Zwrócony jest w lewą stronę, z białym żelaziwem, ze złotymi drzewcami na niebieskim tle. Odcisk pieczęci z takim herbem oraz czesko-niemieckim napisem w otoku "Obec-Pruchnau" znajduje się na dokumencie z 1835 r.[4]
Historia [edytuj]
Pruchna została po raz pierwszy odnotowana w dokumencie z 1305 roku (Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis). Jej nazwa znajduje się wśród 76 wsi Księstwa Cieszyńskiego. Badacze przyjmują, że Pruchna powstała w latach 90. XIII wieku[5].
W połowie XIV wieku książę cieszyński, prawdopodobnie Przemysław I Noszak, zezwolił na założenie na terenie Pruchnej nowej osady (została ona nazwa Małą Pruchną). Wielka Pruchna pozostała w rękach książęcych, z kolei Mała – w rycerskich. Pierwsza wiadomość o Małej Pruchnej pochodzi z 1418 roku.
Używany obecnie podział na Pruchnę Dolną i Górną odpowiada dawnej nazwie – Pruchna Wielka i Pruchna Mała. Na początku XVII wieku wieś była w posiadaniu rodziny Czelów z Czechowic a od 1619 roku do rodu Bludowskich poprzez małżeństwo Fryderyka Bludowskiego z Katarzyny Czelo. Dobra te w 1737 Gottlieba Agnet, ich prawnuczka, sprzedała Christianowi Kalischowi[6]. W 1798 została objęta przez Komorę Cieszyńską[7]. W połowie XIX wieku w trakcie budowy linii Kolei Północnej (obecnie linia kolejowa nr 93) Austriacy wybudowali w Pruchnej dworzec kolejowy, w którym obok poczekalni i kas biletowych znajdowały się biura i restauracja. W 1870 w celu zarządzamia folwarkami Komory Cieszyńskiej wybudowano zameczek, a przy nim uruchomiono gorzelnię a w 1890 roku Stadninę Koni, która zarządzana była z Drogomyśla[8].
Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 167 budynkach w Pruchnej na obszarze 1914 hektarów mieszkało 1519 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 79,4 os./km². z tego 961 (63,3%) mieszkańców było katolikami, 534 (35,2%) ewangelikami a 24 (1,6%) wyznawcami judaizmu, 1416 (93,2%) było polsko-, 33 (2,2%) niemiecko- a 20 (1,3%) czeskojęzycznymi[9]. Do 1910 roku liczba mieszkańców spadła do 1467, z czego 941 (64,1%) było katolikami, 513 (35%) ewangelikami, 13 (0,9%) żydami, 1370 (96,1%) polsko-,, 43 (3%) niemiecko- a 12 (0,8%) czeskojęzycznymi[10].
W czasie I wojny światowej zginęło 42 obywateli Pruchnej. Dla uczczenia pamięci poległych mieszkańcy wsi postawili w 1927 roku pomnik, znajdujący się obok szkoły. Podczas podczas II wojny światowej Pruchnej również nie ominęła germanizacja, aresztowania i łapanki. Wojna przyniosła wiele zniszczeń i ofiar. 1 maja nastąpiło wyzwolenie Pruchnej.
Po zakończeniu działań wojennych mieszkańcy wsi energicznie przystąpili do odbudowy zniszczonych obiektów i organizacji społeczno-gospodarczych. Instytucje i jednostki gospodarcze czynne przed II wojną światową zostały odremontowane i uruchomione jeszcze w 1945 lub w roku następnym. Należały do nich: kościół ewangelicki, kościół i parafia rzymskokatolicka, urząd pocztowy, kolej z prowizorycznym dworcem, Spółdzielnia Mleczarska, Państwowe Gospodarstwo Rolne oraz szkoła podstawowa.
W latach 1945 -1954 miejscowość była siedzibą gminy Pruchna. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie bielskim.
W miejscowości działało Państwowe Gospodarstwo Rolne – Stadnina Koni Pruchna[11]. W 1994 jako Stadnina Koni Skarbu Państwa Pruchna[12]. Następcą prawnym jest Stadnina Koni "Ochaby" Sp. z o.o.
Urodzeni w Pruchnej [edytuj]
- 1878: ks. Józef Mamica – duchowny luterański
- 1906: Emilia Michalska – poetka ludowa
- 1917: Józef Kornblum – pisarz
Religia [edytuj]
Na terenie wsi działalność duszpasterską prowadzą następujące kościoły:
- Kościół Ewangelicko-Augsburski (filiał parafii w Drogomyślu)
- Kościół Rzymskokatolicki (parafia św. Anny)
Szkolnictwo, sport, turystyka [edytuj]
W Pruchnej znajduje się Szkoła Podstawowa im. Emilii Michalskiej oraz gimnazjum. W miejscowości ma również swoją siedzibę klub piłkarski pod nazwą LKS "99" Pruchna oraz duże gospodarstwo agroturystyczne wraz z łowiskiem.
Galeria [edytuj]
-
Krzyż pokutny z XVII wieku
Przypisy
- ↑ Gmina Strumień: STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY STRUMIEŃ. W: www.strumien.bip.net.pl [on-line]. 2007. [dostęp 2010-12-07].
- ↑ Londzin 1932, s. 253.
- ↑ 3,0 3,1 Raszka 2010, s. 8.
- ↑ Raszka 2010, s. 9.
- ↑ I. Panic, Z dziejów Pruchnej, "Kalendarz Cieszyński 1989", Cieszyn 1988, s. 28.
- ↑ Janusz Spyra. Szlachecka rodzina Bludowskich z Dolnych Bludowic herbu Kozioł i zabytki sztuki z nią związane. „Familia Silesiae”. 1, s. 14-26, 1997. Cieszyn (pol.).
- ↑ Raszka 2010, s. 14.
- ↑ Raszka 2010, s. 33.
- ↑ Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
- ↑ Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)
- ↑ Internetowy System Aktów Prawnych
- ↑ Internetowy System Aktów Prawnych
Bibliografia [edytuj]
- Z dziejów Pruchnej. W: Idzi Panic: Kalendarz Cieszyński 1989. Cieszyn: Macierz Ziemi Cieszyńskiej, 1988, s. 28-29.
- Ewa Raszka: Zarys dziejów i życia społecznego wsi Pruchna. Pruchna: Rada Sołecka wsi Pruchna, 2010.
- Józef Londzin: Kościoły drewniane na Śląsku Cieszyńskim. Cieszyn: Dziedzictwo błog. Jana Sarkandra, 1932, s. 253-268. OCLC 297540848.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||