Ryszard Bugaj
| Ryszard Bugaj | |
| Data i miejsce urodzenia | 22 lutego 1944 Gawłów |
| Przewodniczący Unii Pracy | |
| Przynależność polityczna | Unia Pracy |
| Okres urzędowania | od 1992 do 1997 |
| Następca | Aleksander Małachowski |
| Poseł II kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Unia Pracy |
| Okres urzędowania | od 14 października 1993 do 19 października 1997 |
| Odznaczenia | |
Ryszard Bugaj (ur. 22 lutego 1944 w Gawłowie) – polski polityk, doktor habilitowany nauk ekonomicznych, profesor nadzwyczajny Instytutu Nauk Ekonomicznych PAN, były przewodniczący Unii Pracy, poseł na Sejm X, I i II kadencji.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Ukończył w 1971 studia na Wydziale Ekonomii Politycznej Uniwersytetu Warszawskiego, w 1989 został doktorem, w 2004 obronił habilitację.
W 1968 brał udział w protestach studenckich przeciwko zdjęciu spektaklu Dziady. W 1980 przystąpił do „Solidarności”, w listopadzie 1980 został członkiem Towarzystwa Kursów Naukowych, w okresie stanu wojennego został na kilka dni internowany.
Był uczestnikiem obrad Okrągłego Stołu. W 1989 uzyskał mandat posła na Sejm kontraktowy z ramienia Komitetu Obywatelskiego. W 1990 był wśród założycieli Solidarności Pracy, w tym samym roku z listy tej partii został wybrany posłem I kadencji. W 1992 stanął na czele Unii Pracy. W 1993 po raz trzeci objął mandat poselski, gdy kierowane przez niego ugrupowanie otrzymało w wyborach wynik 7,28% głosów.
W wyborach parlamentarnych w 1997 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję (UP nie przekroczyła progu wyborczego). Podał się do dymisji, a w 1998 odszedł z partii, sprzeciwiając się polityce nowych władz (Aleksandra Małachowskiego i Marka Pola), zmierzających do ścisłej współpracy z Sojuszem Lewicy Demokratycznej.
W wyborach parlamentarnych w 2001 ponownie bez powodzenia startował do Sejmu, tym razem z warszawskiej listy PSL.
Założył następnie najpierw stowarzyszenie, następnie krótko istniejącą partię pod nazwą Forum Polska Praca. W 2003 opowiadał się przeciwko członkostwu Polski w Unii Europejskiej na wynegocjowanych warunkach. W wyborach prezydenckich w 2005 publicznie poparł kandydaturę Lecha Kaczyńskiego. Na początku 2006 powrócił do Unii Pracy, objął funkcję przewodniczącego rady politycznej tej partii. Odszedł z niej ponownie w tym samym roku, sprzeciwiając się wejściu UP do koalicji Lewica i Demokraci. Od 5 lutego 2009 był doradcą społecznym Prezydenta RP do spraw ekonomicznych.
Odznaczenia [edytuj]
3 maja 2007 został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[1]. W październiku 2008 wszedł w skład Kapituły Orderu Odrodzenia Polski, wystąpił z niej we wrześniu 2010[2].
-
Prezydent Lech Kaczyński wręcza Ryszardowi Bugajowi Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Warszawa, 3 maja 2007
-
Kapituła Orderu Odrodzenia Polski. Na zdjeciu od lewej: Sławomir Radoń, Bohdan Cywiński, Marta Olszewska, Irena Zofia Romaszewska, Jerzy Kropiwnicki, Ryszard Bugaj i Krzysztof Kauba
Przypisy
- ↑ M.P. z 2007 r. Nr 52, poz. 596
- ↑ Bugaj i Romaszewska wystąpili z Kapituły Orderu Odrodzenia Polski. rp.pl, 28 września 2010.
Bibliografia [edytuj]
|
|||||
- Absolwenci Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego
- Działacze opozycji w PRL
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Politycy Polskiego Stronnictwa Ludowego
- Politycy Unii Pracy
- Polscy ekonomiści
- Posłowie na Sejm III RP
- Posłowie na Sejm kontraktowy
- Uczestnicy Okrągłego Stołu (strona solidarnościowa)
- Urodzeni w 1944