Rzecznik Praw Pacjenta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Polska
Godło RP
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Polski
Portal Portal Polska

Rzecznik Praw Pacjenta (RzPP) – centralny organ administracji rządowej właściwy w sprawach ochrony praw pacjentów określonych w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

Rzecznik wykonuje swoje zadania przy pomocy Biura Rzecznika Praw Pacjenta. Siedziba Biura znajduje się przy ul. Młynarskiej 46 w Warszawie.

Rzecznicy Praw Pacjenta[edytuj | edytuj kod]

Geneza powstania instytucji[edytuj | edytuj kod]

O powołanie Rzecznika Pacjenta, urzędu o podobnej nazwie do Rzecznika Praw Pacjenta, jako pierwsze, od 2001 występowało, Stowarzyszenia Pacjentów "Primum Non Nocere" i ówczesny prezes Adam Sandauer. Wedle projektu ustawy tej organizacji[1], Rzecznik Pacjenta, miał być organem powoływanym przez parlament, by zapewniać pomoc osobom, które ucierpiały na skutek błędów i wypadków medycznych. Próba zebrania 100 tys. podpisów pod obywatelskim projektem ustawy, podjęta w 2004, zakończyła się jednak niepowodzeniem.

Rzecznik Praw Pacjenta powołany został ustawą z dnia 31 marca 2009 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 417).

Zakres działania Rzecznika Praw Pacjenta[edytuj | edytuj kod]

Celem Rzecznika Praw Pacjenta jest prewencyjna dbałość o przestrzeganie praw pacjentów (przewidzianych ustawą o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta) oraz reagowanie w każdej sytuacji, w której prawa pacjenta nie są przestrzegane.

Do zakresu działania organu należy:

  • prowadzenie postępowań w sprawach praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów,
  • opracowywanie i przedkładanie Radzie Ministrów projektów aktów prawnych dotyczących ochrony praw pacjenta,
  • występowanie do właściwych organów z wnioskami o podjęcie inicjatywy ustawodawczej bądź o wydanie lub zmianę aktów prawnych w zakresie ochrony praw pacjenta,
  • opracowywanie i wydawanie publikacji oraz programów edukacyjnych popularyzujących wiedzę o ochronie praw pacjenta,
  • współpraca z organami władzy publicznej w celu zapewnienia pacjentom przestrzegania ich praw, w szczególności z ministrem właściwym do spraw zdrowia,
  • przedstawianie właściwym organom władzy publicznej, organizacjom i instytucjom oraz samorządom zawodów medycznych ocen i wniosków zmierzających do zapewnienia skutecznej ochrony praw pacjenta,
  • współpraca z organizacjami pozarządowymi, społecznymi i zawodowymi, do których celów statutowych należy ochrona praw pacjenta,
  • analiza skarg pacjentów w celu określenia zagrożeń i obszarów w systemie ochrony zdrowia wymagających naprawy,
  • wykonywanie innych zadań określonych w przepisach prawa lub zleconych przez Prezesa Rady Ministrów.

Rzecznik Praw Pacjenta, poza podjęciem działań własnych, może się też zwrócić do Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka o podjęcie działań z zakresu ich kompetencji.

Budżet, zatrudnienie i wynagrodzenia[edytuj | edytuj kod]

Wydatki i dochody Rzecznika Praw Pacjenta są realizowane w części 66 budżetu państwa.

W 2013 wydatki RzPP wyniosły 11,3 mln zł[2]. Przeciętne zatrudnienie w Biurze Rzecznika Praw Pacjenta w przeliczeniu na pełne etaty wyniosło 106 osób, a średnie miesięczne wynagrodzenie brutto 5077 zł[3].

W ustawie budżetowej na 2014 wydatki Rzecznika Praw Pacjenta zaplanowano w wysokości 11,3 mln zł[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Projekt ustawy. Stowarzyszenie Primum Non Nocere. [dostęp 2013-09-04].
  2. Sprawozdanie z wykonania budżetu państwa za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2013 r. (Druk nr 2445). Tom I. sejm.gov.pl, 30 maja 2014. [dostęp 2014-09-07]. s. 2/75.
  3. Informacja o wynikach kontroli wykonania budżetu państwa w 2013 r. w części 66 Rzecznik Praw Pacjenta. W: Najwyższa Izba Kontroli [on-line]. nik.gov.pl, maj 2014. [dostęp 2014-09-07]. s. 14.
  4. Ustawa budżetowa na rok 2014 z dnia 24 stycznia 2014 r.. W: Dz. U. poz. 162 [on-line]. isap.sejm.gov.pl, 3 lutego 2014. [dostęp 2014-09-07]. s. 64.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]