Sojuz 35

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sojuz 35
Dane misji
Indeks COSPAR 1980-27A
Zaangażowani Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
Pojazd
Statek kosmiczny Sojuz 7K-T
Masa pojazdu 6 800 kg
Rakieta nośna Sojuz-U
Załoga
Załoga Leonid Popow (1)
Walerij Riumin (3)
Start
Miejsce startu Bajkonur, Kazachstan
Początek misji 9 kwietnia 1980 (13:38:22 UTC)
Orbita okołoziemska
Apogeum 259,7 (360,3) km
Perygeum 198 (348,7) km
Okres orbitalny 88,81 (91,44) min
Inklinacja orbity 51,64°
Lądowanie
Miejsce lądowania 140 km SE od Dżezkazganu
Lądowanie 3 czerwca 1980 (15:06:23 UTC)
Czas trwania misji 55d, 01h, 28m, 01s. (lot kapsuły Sojuz 35)
184d, 20h, 11m, 35s (czas lotu kosmonautów)
Liczba okrążeń Ziemi 869
Program Sojuz

Salut 6 EO-4 (kod wywoławczy «Днепр» - Dniepr) – czwarta podstawowa załoga stacji Salut 6 i zarazem ósma udana misja załogowa na tę stację. Załoga powróciła na Ziemię na pokładzie statku Sojuz 37.

Załoga[edytuj | edytuj kod]

Start[edytuj | edytuj kod]

Rezerwowa[edytuj | edytuj kod]

Lądowanie[edytuj | edytuj kod]

Załoga Sojuza 36

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

W pierwotnie wyznaczonej załodze inżynierem pokładowym miał być Walentin Lebiediew, ale z lotu wykluczyła go kontuzja kolana odniesiona podczas ćwiczeń na trampolinie. Na jego miejsce wyznaczony został Walerij Riumin, który był członkiem poprzedniej (EO-3) stałej załogi Saluta 6.

Po wejściu na pokład stacji, Riumin stwierdził zmatowienie iluminatorów stacji oraz liczne ubytki na ich powierzchniach, spowodowane przez mikrometeoryty i śmieci orbitalne. Kosmonauci wymienili elementy systemów orientacji i podtrzymywania życia stacji, a także zainstalowali nowy system alarmowy. Zsynchronizowano także zegary na pokładzie stacji z zegarami kontroli lotów, dodano 80 kg baterię i wymieniono powietrze ze zbiorników Progressa 8.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]