Sojuz T-2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sojuz T-2
Dane misji
Zaangażowani Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
Pojazd
Statek kosmiczny Sojuz 7K-ST
Masa pojazdu 6 830 kg
Rakieta nośna Sojuz U
Załoga
Załoga Jurij Małyszew (1)
Władimir Aksjonow (2)
Start
Miejsce startu Bajkonur, Kazachstan
Początek misji 5 czerwca 1980 (14:19:30 UTC)
Orbita okołoziemska
Apogeum 249 km
Perygeum 202 km
Okres orbitalny 88,7 min
Inklinacja orbity 51,6°
Ekscentryczność orbity ]
Lądowanie
Miejsce lądowania 200 km SE od Dżezkazganu
Lądowanie 9 czerwca 1980 (12:39:00 UTC)
Czas trwania misji 3 d, 22 h, 19 min, 30 s.
Liczba okrążeń Ziemi 62
Program Sojuz

Salut 6 EP-6 (kod wywoławczy «Юпитер» - Jowisz) – szósta krótkotrwała misja na Saluta 6. Była dziesiąta udana załogowa misja na tę stację.

Spis treści

Załoga [edytuj]

Start [edytuj]

Dublerzy [edytuj]

Lądowanie [edytuj]

Przebieg misji [edytuj]

Podczas lotu Sojuza T-2 po raz pierwszy wykorzystano załogową wersję nowego statku kosmicznego typu Sojuz T. Wersje bezzałogowe tego pojazdu były testowane w latach 1974-79. Oficjalne były to satelity serii Kosmos o numerach 670, 772, 869, 1001 i 1074. Ostatnim testem był lot Sojuz T, który przycumował do stacji Salut 6 w 1979. Celem tej misji było przetestowanie możliwości nowej, zmodyfikowanej wersji Sojuza. Podczas podejścia do dokowania ze stacją system komputerowy Argon popełnił błąd i załoga musiała wykonać manewr ręcznie. Podczas krótkiego pobytu na pokładzie stacji orbitalnej kosmonauci pracowali wspólnie z członkami stałej załogi – Walerijem Ruminem oraz Leonidem Popowem.

Zobacz też [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]