Sojuz 38

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sojuz 38
Emblemat Sojuz 38
Dane misji
Indeks COSPAR 1980-075A
Zaangażowani Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
Oznaczenie kodowe «Таймыр» – Tajmyr
Pojazd
Statek kosmiczny Sojuz 7K-T
Masa pojazdu 6800 kg
Rakieta nośna Sojuz-U
Załoga
Załoga Jurij Romanienko (2)
Arnaldo Tamayo Méndez (1)
Start
Miejsce startu Bajkonur, Kazachstan
Początek misji 18 września 1980, 19:11:03 UTC
Orbita okołoziemska
Apogeum 199,7 (345) km
Perygeum 273,5 (357,5) km
Okres orbitalny 88,94 (91,38) min
Inklinacja orbity 51,64°
Lądowanie
Miejsce lądowania 175 km SE od Żezkazganu
Lądowanie 26 września 1980, 15:54:27 UTC
Czas trwania misji 7 d, 20 h, 43 m, 24 s
Liczba okrążeń Ziemi 124
Program Sojuz

Sojuz 38 (lub Salut 6 EP-8, kod wywoławczy «Таймыр» – Tajmyr) – radziecka załogowa misja kosmiczna będąca siódmą wyprawą w ramach programu Interkosmos. Na pokładzie znajdował się Arnaldo Tamayo Méndez, pierwszy kosmonauta z Kuby. Była to ósma krótkotrwała misja na Saluta 6 i dwunasta udana załogowa misja na tę stację.

Załoga[edytuj | edytuj kod]

Start[edytuj | edytuj kod]

Dublerzy[edytuj | edytuj kod]

Lądowanie[edytuj | edytuj kod]

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Sojuz 38 wystartował 18 września 1980 o godz. 19:11:03 UTC z kosmodromu Bajkonur.

Dokowanie do stacji nastąpiło dzień później o 20:49 UTC w całkowitych ciemnościach, mimo to załoga nie miała problemu z połączeniem się ze stacją. Podczas lotu przebywający na Salucie 6 Walerij Riumin filmował zapłon i pracę silnika pojazdu w celu wyłapania wszelkich nieprawidłowości podobnych do tych, jakie miały miejsce podczas lotu Sojuza 33.

Eksperymenty[edytuj | edytuj kod]

Spośród eksperymentów technologicznych praktyczne znaczenie dla przemysłu cukrowniczego Kuby miała seria badań nowych metod zapoczątkowania i przyspieszenia krystalizacji roztworu sacharozy. Naukowcy kubańscy opracowali specjalny krystalizator w którym przeprowadzono krystalizację w temperaturze 60°C - eksperyment „Zona” i „Sachar”.

W piecu „Spław-01” natomiast realizowano doświadczenia mające na celu uzyskanie arsenku galu z domieszką glinu.

Inne doświadczenie przygotowane przez specjalistów „Sup-port” polegało na badaniu zmian struktury i funkcji łuku śródstopia człowieka przebywającego w warunkach nieważkości.[1]

Sojuz 38 odcumował od stacji 26 września o 12:35 UTC, a wylądował o 15:54:27 UTC 175 km na południowy wschód od Żezkazganu.

Przypisy

  1. „Astronautyka”. 112 (6), s. 2, 1980. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum. ISSN 0004-623X. 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]