Haakon IV Stary

Haakon IV Stary
Haakon IV Stary z synem Magnusem VI Prawodawcą
król Norwegii
Okres panowania	od 1217 do 15 grudnia 1263
Dane biograficzne
Urodzony	1204
Zmarł	15 grudnia 1263
Ojciec	Haakon III
Matka	Inga z Varteig
Dzieci	Olaf, Haakon Haakonsson Młody, Krystyna, Magnus VI Prawodawca; nieślubne: Sigurd, Cecylia
Galeria w Wikimedia Commons

Haakon IV Stary (norw. Håkon IV Håkonsson), (ur. 1204 r., zm. 15 grudnia 1263 r.) - król Norwegii w latach 1217-1263.

Haakon IV urodził się w 1204 roku, był synem Haakona III i Ingi z Varteig. Na króla został wybrany przez stronnictwo Birkebeiner (ruch polityczny dążący do zjednoczenia Norwegii pod jednym berłem). Zakończył wojnę domową. Ostatnie powstanie, wzniecone przez Skule Baardssona, zdusił w 1240. W 1247 został koronowany przez kardynała Wilhelma z Modeny.

Podczas panowania Haakona Wyspy Owcze, Islandia i Grenlandia podlegały władzy Norwegii. Haakon starał się też wiązać z innymi krajami, np. w 1258 wydał swoją córkę Krystynę za Filipa, brata króla Alfonsa X Kastylijskiego; a także miał dobre kontakty z papieżem, który koło 1250 chciał go uczynić cesarzem Świętego Cesarstwa Rzymskiego.

W 1263 zorganizował największą w historii Norwegii wyprawę floty w obronie Hebryd, do których żądania zgłosił król Szkocji. Po kilku udanych bitwach, podczas przerwy zimowej na Orkadach, Haakon zachorował i zmarł.

Poprzednik Inge II Baardsson

król Norwegii 1217-1263

Następca Magnus VI Prawodawca