Wołgograd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wołgograd
Волгоград
Wołgograd
Herb Flaga
Herb Wołgogradu Flaga Wołgogradu
Państwo  Rosja
Obwód wołgogradzki
Burmistrz Irina Gusiewa
Powierzchnia 565 km²
Wysokość 0-102 m n.p.m.
Populacja (I 2010)
• liczba ludności
• gęstość

979 617[1]
1 733,8 os./km²
Nr kierunkowy +7 (8442)
Kod pocztowy 400001-400138
Tablice rejestracyjne 34
Położenie na mapie obwodu wołgogradzkiego
Mapa lokalizacyjna obwodu wołgogradzkiego
Wołgograd
Wołgograd
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Wołgograd
Wołgograd
Ziemia 48°42′N 44°31′E/48,700000 44,516667Na mapach: 48°42′N 44°31′E/48,700000 44,516667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Wołgograd w Wikisłowniku
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa
Portal Portal Rosja
Wołgograd i okolice na mapie z roku 1979

Wołgograd (ros. Волгоград, do roku 1925 Carycyn (ros. Царицын), od 10 kwietnia 1925 do 7 listopada 1961 Stalingrad (ros. Сталинград)) – miasto obwodowe w Rosji, nad dolną Wołgą. Przed przybyciem Rosjan na tereny, na których leży obecnie Wołgograd, miejscowość nazywała się Cary czin – „żółta wyspa”, tj. wysepka, na której została pierwotnie założona osada, a która została utworzona przez „żółtą rzekę” (niosącą pokłady piasku i gliny), tat. Sarysu, później nazwaną przez Rosjan Carycą[2]. Miasto w styczniu 2010 liczyło 979 617 mieszkańców przy powierzchni 565 km².

Geografia[edytuj | edytuj kod]

W Wołgogradzie bierze swój początek Kanał Wołga-Don. W pobliżu miasta znajduje się elektrownia wodna i sztuczny Zbiornik Wołgogradzki, o powierzchni 3165 km² i długości ok. 540 km. Wołgograd jest ważnym węzłem kolejowym i portem lotniczym, a także ośrodkiem przemysłu maszynowego, środków transportu (ciągniki), metalurgicznego, chemicznego (głównie petrochemiczny), drzewnego oraz materiałów budowlanych. W Wołgogradzie działa 7 szkół wyższych (w tym uniwersytet).

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Wołgograd leży w strefie klimatu umiarkowanego, kontynentalnego. Zimy są zimne, a lata gorące. Średnia temperatura w Wołgogradzie według danych z wieloletnich obserwacji wynosi +8,1 °C. Najzimniejszym miesiącem jest luty (średnia temperatura −6,7 °C), a najcieplejszym lipiec (średnia temperatura +23,5 °C). Najwyższą temperaturę wynoszącą +41,1 °C zanotowano 1 sierpnia 2010 roku. Najniższą temperaturę wynoszącą −32,6 °C zanotowano 18 stycznia 2006 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1589 nastąpiło założenie miasta jako rosyjskiej twierdzy granicznej Carycyn. W 1670 Carycyn zostaje zajęty przez zrewoltowanych kozaków dońskich pod przywództwem Stieńki Razina, będący początkiem powstania kozacko-chłopskiego. W 1731 przeprowadzono modernizację fortyfikacji. Następnie w latach 1919–1920 był to ośrodek walczących z Rosją radziecką białogwardzistów. Nazwa Stalingrad została nadana miastu w 1925 roku na cześć Józefa Stalina, który jako komisarz frontu znajdował się w mieście podczas walk z białymi. W dniach od 17 lipca 1942 roku do 2 lutego 1943 roku o miasto toczyły się zażarte walki (bitwa stalingradzka), które zakończyły się całkowitym zniszczeniem niemieckiej 6 Armii i kapitulacją jej resztek w dniach 30 stycznia – 2 lutego 1943 roku. W roku 1961 w ramach destalinizacji miastu nadano nazwę pochodzącą od nazwy rzeki.

W styczniu 2013 roku rada miejska uchwaliła, że w dniach związanych z historią II wojny światowej miasto będzie oficjalnie używać nazwy Stalingrad. Wybrano sześć dni w roku[3]:

  • 2 lutego – rocznica bitwy stalingradzkiej
  • 9 maja – rocznica kapitulacji Niemiec
  • 22 czerwca – rocznica agresji Niemiec na ZSRR
  • 23 sierpnia – rocznica bombardowania miasta
  • 2 września – rocznica zakończenia II wojny światowej
  • 19 listopada – umowna rocznica rozpoczęcia radzieckiej kontrofensywy

Czarne dni Wołgogradu[edytuj | edytuj kod]

W dwóch atakach terrorystycznych w Wołgogradzie, których celami były w niedzielę 29 grudnia 2013 r. dworzec kolejowy a w poniedziałek 30 grudnia 2013 r. miejski trolejbus, zginęły 34 osoby, a 108 zostało rannych. Zamachu dokonali w obu przypadkach samobójcy dżihadu[4].

Ludność[edytuj | edytuj kod]

  • 1897 r. – 55,1 tys.
  • 1926 r. – 147,9 tys.
  • 1939 r. – 445,0 tys.
  • 1959 r. – 591,0 tys.
  • 1970 r. – 818,0 tys.
  • 1979 r. – 926,0 tys.
  • 1989 r. – 998,9 tys.
  • 2010 r. – 979,6 tys.

Transport[edytuj | edytuj kod]

W mieście działają tramwaje, port lotniczy oraz stacja kolejowa.

Sport[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]