Władysław Jędrzejewski (generał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Władysław Jędrzejewski
Władysław Jędrzejewski
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1863
Nowiny (powiat lepelski)
Data i miejsce śmierci marzec 1940
Lwów
Przebieg służby
Lata służby 1884-1924
1939-1940
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Stanowiska dowódca
• 93 Irkuckiego Pułku Piechoty
• 30 Dywizji Piechoty
5 Dywizji Piechoty
1 Armii
6 Armii
Okręgu Korpusu nr VI we Lwowie
komendant obrony Lwowa w 1919
Główne wojny i bitwy wojna rosyjsko-japońska
I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Wielki Krzyż Orderu Korony Rumunii Kawaler Legii Honorowej (Francja)

Władysław Jędrzejewski (ur. 11 lutego[1] 1863 w majątku Nowiny w powiecie lepelskim, zm. prawdopodobnie w marcu 1940 we Lwowie)[2]generał major Armii Imperium Rosyjskiego oraz generał dywizji Wojska Polskiego. Odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Maturę uzyskał w Petersburgu. Kształcił się w Korpusie Kadetów w Połocku. Od 1884 zawodowy oficer rosyjskiej piechoty. Brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej 1904–1905. W 1914 był dowódcą 93 Irkuckiego Pułku Piechoty. Później dowodził 119 Kołomyjskim Pułkiem Piechoty, brygadą piechoty oraz 30 Dywizją Piechoty. I wojnę światową rozpoczął w stopniu podpułkownika, a skończył jako generał major, awansowany w 1916.

W Wojsku Polskim od grudnia 1918. Wówczas mianowany komendantem rezerwy oficerów w Warszawie. W 1919 (od marca do maja) był komendantem obrony Lwowa i dowódcą 5 Dywizji Piechoty i załogi obrony Lwowa. Następnie dowodził grupą operacyjną na froncie galicyjskim. Ponownie dowodził 5 DP od sierpnia 1919 do maja 1920. 21 kwietnia 1920 zatwierdzony został w stopniu generała porucznika z dniem 1 kwietnia tego roku. Był dowódcą 1 Armii (maj-sierpień 1920), następnie 6 Armii (sierpień-wrzesień 1920) oraz Grupy Operacyjnej 6 Armii (od września 1920). Od stycznia 1921 był dowódcą Okręgu Generalnego Lublin, a od września 1921 dowódcą Okręgu Korpusu nr VI we Lwowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. 12 marca 1924 zwolniony został ze stanowiska dowódcy OK VI, a z dniem 30 czerwca 1924 przeniesiony w stan spoczynku. Osiadł we Lwowie.

We wrześniu 1939 zgłosił się do służby. Organizował Straż Obywatelską we Lwowie. 4 października 1939 został aresztowany przez NKWD. Zmarł prawdopodobnie w więzieniu we Lwowie w marcu 1940 (lub został rozstrzelany jeszcze w 1939). Figuruje na Ukraińskiej Liście Katyńskiej[3].

Syn generała, kpt. Tadeusz Jędrzejewski, poległ w obronie Warszawy w 1939.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Niektóre źródła jako dzień urodzin Władysława Jędrzejewskiego podają także daty: 30 stycznia i 5 marca.
  2. Ogrody Wspomnień - Władysław Jędrzejewski (pol.) [dostęp 2011-11-09]
  3. Andrzej Przewoźnik, Jolanta Adamska, Katyń. Zbrodnia, prawda, pamięć, Warszawa 2010, s. 549–550, ISBN 978-83-247-2036-1
  4. Romuald Szeremietiew, Zmasakrowana Generalicja (pol.) [dostęp 2011-12-02]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa 1994
  • Henryk P. Kosk, Generalicja polska, t. 1 (A-Ł), Pruszków 1998
  • T. Kryska-Karski, S. Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991