Wcześniejsze Shu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Historia Chin
Historia Chin
Prehistoria i starożytność
Neolit w Chinach
ok. 8000–2000 p.n.e.
Trzech Dostojnych i Pięciu Cesarzy
wg tradycji 2850−2205 p.n.e.
Dynastia Xia 2100–1600 p.n.e.
Dynastia Shang 1600–1046 p.n.e.
Dynastia Zhou 1045–256 p.n.e.
    Okres Wiosen i Jesieni
    Okres Walczących Królestw
Cesarstwo
Dynastia Qin 221 p.n.e.–206 p.n.e.
Dynastia Han 206 p.n.e.–220 n.e.
  (Dynastia Xin 9–23)
Epoka Trzech Królestw 220–280
  WeiShuWu
Dynastia Jin 265–420
Szesnaście Królestw 304–439
Dynastie Południowe i Północne 420–589
Dynastia Sui 581–618
Dynastia Tang 618–907
  (Dynastia Zhou 690–705)
Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw
907–960
Dynastia Liao
907–1125
Dynastia Song
960–1279
Xixia 1038–1227
Jin 1115–1234
Dynastia Yuan 1271–1368
Dynastia Ming 1368–1644
Dynastia Qing 1644–1911
Współczesność
Republika Chińska 1912–1949
Chińska Republika Ludowa od 1949
Republika Chińska (Tajwan) od 1949

Państwo Wcześniejsze Shu (chiń.: 前蜀; pinyin: Qiánshǔ), które samo siebie zwało Da Shu (chiń.: 大蜀; pinyin: Dàshǔ, czyli "Wielkie Shu") – krótkotrwałe państwo w zachodnich Chinach, jedno z Dziesięciu Królestw.

Założyciel, Wang Jian, w 891 został mianowany przez dwór tangowski gubernatorem wojskowym Syczuanu. Po upadku dynastii Tang w 907 roku, obwołał się cesarzem, ustanawiając swoją stolicę w Chengdu. Jego państwo zajmowało większość współczesnego Syczuanu, i fragmenty Gansu, Shaanxi i Hubei. Wcześniejsze Shu nie wytrzymało zmiany władcy – drugi jego cesarz był niekompetentny i szybko poddał się inwazji wojsk Późniejszej dynastii Tang[1].

Chiny w 923 r.; Wcześniejsze Shu zaznaczone na brązowo
Władcy Wcześniejszego Shu 907-925[2]
Imię świątynne Nazwisko i imię Okres panowania Nazwa i daty ery panowania
Gaozu (高祖 Gāozǔ) 王建 Wáng Jìan 907-918 Tianfu (天復 Tiānfù) 907

Wucheng (武成 Wǔchéng) 908-910
Yongping (永平 Yǒngpíng) 911-915
Tongzheng (通正 Tōngzhēng) 916
Tianhan (天漢 Tiānhàn) 917
Guangtian (光天 Quāngtiān) 918

Houzhu (後主 Hòuzhǔ) 王衍 Wáng Yǎn 918-925 Qiande (乾德 Qiándé) 918-925

Xiankang (咸康 Xiánkāng) 925

Przypisy

  1. F. W. Mote: Imperial China: 900–1800. Harvard: Harvard University Press, 1999, s. 14-15.
  2. Ulrich Theobald: Former Shu 前蜀 (907-925)) (ang.). W: Chinese History [on-line]. Chinaknowledge, 2000. [dostęp 2012-03-05]. s. Ten States 十國 (902-979).