Północne Han

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Historia Chin
Historia Chin
Prehistoria i starożytność
Neolit w Chinach
ok. 8000–2000 p.n.e.
Trzech Dostojnych i Pięciu Cesarzy
wg tradycji 2850−2205 p.n.e.
Dynastia Xia 2100–1600 p.n.e.
Dynastia Shang 1600–1046 p.n.e.
Dynastia Zhou 1045–256 p.n.e.
    Okres Wiosen i Jesieni
    Okres Walczących Królestw
Cesarstwo
Dynastia Qin 221 p.n.e.–206 p.n.e.
Dynastia Han 206 p.n.e.–220 n.e.
  (Dynastia Xin 9–23)
Epoka Trzech Królestw 220–280
  WeiShuWu
Dynastia Jin 265–420
Szesnaście Królestw 304–439
Dynastie Południowe i Północne 420–589
Dynastia Sui 581–618
Dynastia Tang 618–907
  (Dynastia Zhou 690–705)
Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw
907–960
Dynastia Liao
907–1125
Dynastia Song
960–1279
Xixia 1038–1227
Jin 1115–1234
Dynastia Yuan 1271–1368
Dynastia Ming 1368–1644
Dynastia Qing 1644–1911
Współczesność
Republika Chińska 1912–1949
Chińska Republika Ludowa od 1949
Republika Chińska (Tajwan) od 1949

Północne Han (chiń. upr.: 北汉; chiń. trad.: 北漢; pinyin: Běi Hàn) – krótkotrwałe państwo w północnych Chinach, jedno z Dziesięciu Królestw, jedyne znajdujące się na północy Chin.

Państwo to powstało po upadku Późniejszej dynastii Han, gdy brat pokonanego cesarza, Liu Min, w 951 ustanowił samodzielne panowanie nad Shanxi (ze stolicą w Taiyuanie) i niewielkimi fragmentami Shaanxi i Hebei. Dla zabezpieczenia swojego władztwa, nawiązał dobre stosunki z kitańską dynastią Liao, stając się jej klientem i podając się za siostrzeńca cesarza. Po ustanowieniu w 960 dynastii Song, nawiązał z nią potajemne kontakty. Drugi cesarz songowski najechał wszakże na Północne Han i poddało się ono w 979[1]. Podbój Han, lennika Liao i zniszczenie armii Liao, nadciągającej z pomocą, spowodowało zerwanie poprawnych dotąd relacji Song-Liao i rozpoczęło prawie dwudziestoletnią wojnę między tymi państwami[2].

Władcy Północnego Han (951-979)[3]
Imię świątynne Imię pośmiertne Nazwisko i imię Okres panowania Nazwa i daty ery panowania
世祖 Shìzǔ 神武帝 Shénwǔdì 劉旻 Liú Mín 951-954 Qiányòu (乾祐) 951-954
睿宗 Ruìzōng 孝和帝 Xiàohédì 劉承鈞 Liú Chéngjūn 954-968 Qiányòu (乾祐) 954-957

Tiānhuì (天會) 957-968

少主 Shàozhǔ brak 劉繼恩 Liu Jì’ēn 968 brak
brak 英武帝 Yīngwǔdì 劉繼元 Liú Jìyuán 968-979 Guǎngyùn (廣運) 968-979

Przypisy

  1. F. W. Mote: Imperial China: 900–1800. Harvard: Harvard University Press, 1999, s. 15.
  2. Denis Crispin Twitchett, Herbert W. Franke: The Cambridge history of China. T. 6: Alien regimes and border states, 907—1368. Cambridge: Cambridge University Press, 1994, s. 248-249. ISBN 9780521243315.
  3. Ulrich Theobald: Northern Han 北漢 (948/51-979)) (ang.). W: Chinese History [on-line]. Chinaknowledge, 2000. [dostęp 2012-03-09]. s. Ten States 十國 (902-979).