Pierre Curie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pierre Curie
Pierre Curie
Data i miejsce urodzenia 15 maja 1859
Paryż
Data i miejsce śmierci 19 kwietnia 1906
Paryż
Zawód fizyk
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Pierre Curie w Wikicytatach

Pierre Curie (ur. 15 maja 1859, zm. 19 kwietnia 1906)[1]francuski fizyk, wykładowca na uniwersytecie w Paryżu, mąż Marii Skłodowskiej-Curie ojciec Eve Curie i Irène Joliot-Curie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem lekarza, Eugene Curie i Sophie-Claire z d. Depouilly. Miał starszego brata Jacques'a, obaj studiowali fizykę na Sorbonie. 25 lipca 1895 roku zawarł małżeństwo z Marią Skłodowską[2].

Zajmował się badaniem kryształów i promieniotwórczości. W roku 1880 (wraz ze bratem Jacques'em) odkrył zjawisko piezoelektryczności. Wraz z żoną Marią Skłodowską-Curie w roku 1898 odkrył pierwiastki rad i polon. Gdy zaczęto stosować rad do walki z rakiem, Pierre Curie przeprowadził na sobie pierwsze doświadczenia[potrzebne źródło]. W roku 1903 otrzymał wraz z żoną Nagrodę Nobla z fizyki.

W roku akademickim 1904-1905, został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Paryskiego na Wydziale Matematyczno-Fizycznym. W 1905 roku został członkiem Francuskiej Akademii Umiejętności[2].

Zginął śmiercią tragiczną, przejechany przez konny wóz ciężarowy, w czasie przebiegania przez ul. Dauphine w Paryżu.[3]

Miał dwie córki Ève i Irène. Irène odkryła wraz z mężem Frédérikiem Joliot-Curie sztuczną promieniotwórczość, za co dostała Nagrodę Nobla w 1935 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Biografia na stronie Nobelprize.org (ang.). [dostęp 2011-04-14].
  2. 2,0 2,1 Maria Skłodowska-Curie: Piotr Curie. Warszawa: 1953.
  3. Informacja prasowa o śmierci Piotra Curie (ang.). The New York Times. [dostęp 2011-04-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 79. ISBN 8371832400.