Wywiad z wampirem (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu Neila Jordana. Zobacz też: hasło dotyczące literackiego pierwowzoru filmu.
Wywiad z wampirem
Interview with the Vampire
Gatunek dramat, horror
Rok produkcji 1994
Data premiery Ziemia 11 listopada 1994 r.
Polska 20 stycznia 1995 r.
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 123 minuty
Reżyseria Neil Jordan
Scenariusz Anne Rice
Główne role Tom Cruise,
Brad Pitt
Muzyka Elliot Goldenthal
Zdjęcia Philippe Rousselot
Scenografia Dante Ferretti
Kostiumy Sandy Powell
Montaż Mick Audsley, Joke van Wijk
Produkcja Stephen Wooley,
David Geffen
Wytwórnia Geffen Pictures
Dystrybucja Warner Bros.
Kontynuacja Królowa Potępionych (2002)

Wywiad z wampirem (tytuł oryg. Interview with the Vampire) – film fabularny produkcji amerykańskiej w reżyserii Neila Jordana, powstały w 1994 roku na podstawie powieści Anne Rice pt. Wywiad z wampirem. W filmie tym w rolach głównych wystąpili Brad Pitt i Tom Cruise.

Bezpośrednią kontynuacją Wywiadu z wampirem jest film Królowa Potępionych z 2002 roku, z Stuartem Townsendem w roli Lestata.

Historia ekranizacji[edytuj | edytuj kod]

Prawa autorskie do ekranizacji powieści Anne Rice Wywiad z wampirem, przeszły długą drogę: od wytwórni Paramount Pictures, Lorimar i Warner Bros. – by trafić w końcu do Geffen Pictures.

11 listopada 1994 roku odbyła się światowa premiera filmu, a 31 grudnia 1994 roku, film trafił na ekrany kin w Polsce.

Jak do tej pory jest to jedyna ekranizacja powieści,zbliżona do literackiego pierwowzoru. Autorka scenariusza w roli Lestata widziała przede wszystkim Rutgera Hauera, którego zobaczyła w wersji filmowej serialu Buffy postrach wampirów. W czasie kręcenia filmu wytwórnia filmowa była nawet pikietowana przez wielbicieli książki, którzy próbowali Tomowi Cruise'owi uniemożliwić grę w filmie. Fani widzieli w roli Lestata brytyjskiego aktora Juliana Sandsa[1]. Po obejrzeniu zdjęć z planu z Tomem Cruise nie miała jednak dalszych obiekcji. Film zdobył już miano kultowego.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Louis de Pointe du Lac (Brad Pitt), dwustuletni wampir, spotyka się z dziennikarzem Malloyem (Christian Slater), aby opowiedzieć mu historię swojego życia (i życia po śmierci). Louis opowiada jak żyjąc w kolonialnej Luizjanie staje się towarzyszem Lestata (Tom Cruise) – wampira o francuskim pochodzeniu. Niewolnicy odkrywają demoniczną naturę ich "pana" i zmuszają obu do ucieczki. Louis nie mogący zaakceptować natury mordercy, prowokuje Lestata do stworzenia mu towarzyszki. Dołącza do nich osierocona Claudia – dziecko, które przemienił Lestat. Odtąd stanowią rodzinę. Claudia z nienawiści do Lestata, za to iż uwięził ją na całą wieczność w ciele dziecka – usiłuje go unicestwić. Uciekają wraz z Louisem do Europy, szukając sobie podobnych. Trafiają do paryskiego Teatru wampirów, gdzie jak mówi Louis: "Wampiry udają ludzi, którzy udają wampiry". Za zabicie Lestata Claudia zostaje skazana na śmierć w promieniach słońca, a Louis zamurowany na zawsze w podziemnej krypcie. Dzięki zafascynowanemu nim Armandowi – najstarszemu z obecnych tam wampirów – udaje mu się uwolnić i dokonać zemsty na katach Claudii. Podpala cały Teatr i unicestwia żyjące tam wampiry. Po latach spotyka Lestata, bojącego się zmian jakie nastąpiły we współczesnym świecie... Spotkanie działa na Lestata na tyle inspirująco, że budzi się w nim chęć "życia". Wampir Lestat śledzi Malloya, po czym wypija jego krew i staje się znowu młody i silny.

Wymowa filmu[edytuj | edytuj kod]

Wywiad z wampirem nie jest filmowym horrorem, ani kontynuacją mitycznego tematu. Nie ma w nim metafizyki i klimatu grozy typowych "wampirzych" filmów. Widz nie boi się wampirów, wręcz im współczuje. To są dzieje serc ludzkich, wyolbrzymione, przebrane w podwójny kostium wampiryczny oraz inwersyjny. Ten film, który z taką śmiałością sięga w zakątki duszy ludzkiej, bardzo rzadko, prawie nigdy w ten sposób nie pokazywane w kinie, jednocześnie przynosi refleksję na tematy społeczne, bo główny wampir został jeszcze w XVIII wieku.[1]

Według jednej z interpretacji treści filmu, temat wampirów został również wykorzystany, aby w gruncie rzeczy przedstawić parę homoseksualną. Lestat zamienia młodego człowieka, Louisa w wampira, ponieważ chce go zachować, jako kogoś bliskiego, na wieczność. Obaj bezustannie walczą ze sobą o przewagę uczuciową. W tej rywalizacji Lestat posuwa się nawet do tego, by kochankowi podarować wampirze dziecko, aby niejako związać ich, jako rodzinę. W USA pojawiały się również dalej idące interpretacje, które wiązały filmowy wampiryzm z epidemią AIDS, rozprzestrzenianą przez zarażenie krwią[1].

Role[edytuj | edytuj kod]

Według krytyków[1] na szczególną uwagę zasługuje gra aktorska Brada Pitta oraz Kirsten Dunst. Rolę Toma Cruise'a oceniano jako słabą.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

BAFTA:

  • Najlepsze zdjęcia - Philippe Rousselot
  • Najlepsza scenografia - Dante Ferretti
  • Najlepsze kostiumy - Sandy Powell (nominacja)
  • Najlepsza charakteryzacja - Stan Winston, Michele Burke, Jan Archibald (nominacja)

MTV Movie Awards:

  • Najlepsza rola męska - Brad Pitt
  • Najbardziej pożądany mężczyzna – Brad Pitt
  • Najlepszy debiut - Kirsten Dunst
  • Najlepszy duet aktorski - Brad Pitt, Tom Cruise (nominacja)
  • Najlepszy czarny charakter - Tom Cruise (nominacja)
  • Najbardziej pożądany mężczyzna – Tom Cruise (nominacja)
  • Najbardziej pożądany mężczyzna - Christian Slater (nominacja)
  • Najlepszy film (nominacja)

Oskary:

  • Najlepsza muzyka - Elliot Goldenthal (nominacja)
  • Najlepsza scenografia - Francesca Lo Schiavo, Dante Ferretti (nominacja)

Saturn Awards:

  • Najlepszy horror
  • Najlepsze kostiumy - Sandy Powell
  • Najlepsza charakteryzacja - Rick Baker, Ve Neill
  • Najlepsza młoda aktorka/aktor - Kirsten Dunst
  • Najlepszy aktor - Brad Pitt (nominacja)
  • Najlepszy aktor - Tom Cruise (nominacja)
  • Najlepszy reżyser - Neil Jordan (nominacja)
  • Najlepsza muzyka - Elliot Goldenthal (nominacja)
  • Najlepsza charakteryzacja - Stan Winston, Michele Burke (nominacja)

Złote Globy:

  • Najlepsza muzyka - Elliot Goldenthal (nominacja)
  • Najlepsza aktorka drugoplanowa - Kirsten Dunst (nominacja)

Złote Maliny:

  • Najgorszy duet aktorski - Brad Pitt, Tom Cruise

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Zygmunt Kałużyński i Tomasz Raczek Leksykon filmowy na XXI wiek, t. 2 Ekranizacje literatury, Instytut Wydawniczy Latarnik, Michałów − Grabina 2005, ISBN 83-60000-05-0, s. 368-371

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]