Żyła sercowa wielka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Żyła sercowa wielka (łac. vena cordis magna) – inaczej żyła wielka serca, rozpoczyna się na koniuszku serca i biegnie w bruździe międzykomorowej przedniej wspólnie z gałęzią międzykomorową przednią tętnicy wieńcowej lewej. Jej przedłużeniem jest zatoka wieńcowa (sinus coronarius), poprzez którą uchodzi (tak jak i żyły tylnej komory lewej, żyły średniej serca, żyły małej serca oraz żyły skośnej przedsionka lewego) do prawego przedsionka serca.

W niektórych wariantach anatomicznych, przy niedrożnej zatoce wieńcowej, może uchodzić do żył śródpiersia, a te z kolei do żył ramienno-głowowych, które łącząc się tworzą żyłę główną górną, uchodzącą do prawego przedsionka serca[1].

Przypisy

  1. Donald C. Goodman, A persistent left superior vena cava and anomalous anastomosing mediastinal vein in a domestic cat, „The Anatomical Record”, 108 (3), 1950, s. 415–420, DOI10.1002/ar.1091080306, ISSN 1097-0185 (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka T.III Układ naczyniowy. Warszawa: PZWL, 1968, s. 107.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.