Żyła pachowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Układ żylny jamy pachowej

Żyła pachowa (łac. vena axillaris) – pień żylny przebiegający w jamie pachowej wraz z jednoimienną tętnicą; zasadnicza droga odpływu krwi z kończyny górnej.

Żyła rozpoczyna się na poziomie brzegu dolnego ścięgna m. piersiowego większego (alternatywnie: brzegu dolnego m. obłego większego) z połączenia żyły odłokciowej z żyłą lub żyłami ramiennymi. Wstępuje aż do brzegu pierwszego żebra, gdzie przechodzi bez wyraźnej granicy w ż. podobojczykową. Przy swym ujściu łączy się z ż. odpromieniową; reszta dopływów odpowiada gałęziom tętnicy.

Żyła leży przyśrodkowo w stosunku do tętnicy pachowej, na którą częściowo zachodzi. Między nimi przebiegają: n. piersiowy przyśrodkowy oraz pęczek przyśrodkowy splotu ramiennego z n. łokciowym i n. skórnym przyśrodkowym przedramienia (które z niego powstają). Nerw skórny przyśrodkowy ramienia jest położony przyśrodkowo od żyły, grupa boczna węzłów chłonnych pachowych bardziej z tyłu. Żyła posiada zastawki przeważnie usytuowane przy ujściach jej ważniejszych dopływów.

Znaczenie kliniczne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Susan Standring: Gray's Anatomy. Elsevier, 2005, s. 845. ISBN 0-443-07168-3.
  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia Człowieka. T. III. Warszawa: PZWL, 1993, s. 383. ISBN 83-200-1628-2.
  • Richard S. Snell: Clinical Anatomy by Regions. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins, 2007, s. 446. ISBN 0-7817-6404-1.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.