Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

(d z kreską i ogonkiem) nieużywana współcześnie litera alfabetu łacińskiego, używana była niegdyś w transkrypcji fonetycznej, reprezentowała spółgłoskę dźwięczną implozywną z retrofleksją (?) (współcześnie taki dźwięk nie występuje w żadnym języku). Powstała z litery d z haczykiem symbolizującym implozję, i ogonkiem symbolizującym retrofleksję. Jest to więc ligatura liter ɗ i ɖ.

ᶑ nie jest oficjalną literą IPA.

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Litera Kodowanie Nazwa
U+1D91 LATIN SMALL LETTER D WITH HOOK AND TAIL