Ambasada Hiszpanii w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ambasada Hiszpanii w Polsce
Embajada de España en Polonia
Ambasada Królestwa Hiszpanii
Logo
Ilustracja
Siedziba Ambasady Hiszpanii
Państwo  Polska
Data utworzenia 1733, 1919, 1948, 1977
Ambasador Francisco Javier Sanabria Valderrama
Zatrudnienie 10+
Adres
ul. Myśliwiecka 4
00-459 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ambasada Hiszpanii w Polsce
Ambasada Hiszpanii w Polsce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ambasada Hiszpanii w Polsce
Ambasada Hiszpanii w Polsce
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ambasada Hiszpanii w Polsce
Ambasada Hiszpanii w Polsce
Ziemia52°13′06,29″N 21°02′16,81″E/52,218414 21,038003
Strona internetowa
Secesyjna kamienica przy ul. Foksal 16-18 – b. siedziba ambasady Hiszpanii (1925)
Siedziba Biura Radcy ds Turystyki Ambasady Hiszpanii przy ul. Widok
Pałac Przebendowskich Radziwiłłów w Warszawie, b. siedziba poselstwa Hiszpanii (1760-1762)

Ambasada Hiszpanii w Polsce, Ambasada Królestwa Hiszpanii (hiszp. Embajada de España en Polonia) – hiszpańska placówka dyplomatyczna mieszcząca się w Warszawie przy ul. Myśliwieckiej 4.

Podział organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

W skład przedstawicielstwa wchodzą:

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Do I wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

W okresie I Rzeczypospolitej przedstawicielstwo Hiszpanii, nie licząc okazjonalnych siedzib swoich reprezentantów dyplomatycznych w 1733 i 1738[1], mieściło się w Warszawie, m.in. jako rezydencja ówczesnego posła hiszpańskiego przy dworze Augusta III, zlokalizowana w pałacu Przebendowskich przy ul. Bielańskiej, obecnie w al. Solidarności 62 (1760-1762)[2].

W czasie zaborów Hiszpania utrzymywała w Warszawie konsulat, który kilkakrotnie zmieniał swoją siedzibę, m.in. mieścił się w Hotelu Angielskim przy ul. Wierzbowej 6 (1878-1881), w pałacu Krasińskich przy ul. Krakowskie Przedmieście 5 (1883-1887), ul. Włodzimierskiej 21 (1888), ul. Złotej 4 (1892-1896), obecnie nie istnieje, ul. Świętokrzyskiej 16 (1900-1903), obecnie nie istnieje, ul. Włodzimierskiej (1905), następnie podniesiony do rangi konsulatu generalnego przy ul. Siennej 14 (1909-1913), obecnie nie istnieje.

Hiszpania utrzymywała też konsulat w Gdańsku z siedzibą przy Langermarkt 40 (obecnie Długi Targ) (1898-1899) i Langermarkt 38 (1900-1915).

W okresie międzywojennym[edytuj | edytuj kod]

Stosunki dyplomatyczne polsko-hiszpańskie nawiązano w 1919. Pierwsze poselstwo tego kraju funkcjonowało w hotelu Bristol przy ul. Krakowskie Przedmieście 42-44 (1920), przy ul. Jerozolimskiej 30 (1920-1922), w hotelu Bristol (1923)[3], w kamienicy Ksawerego Branickiego przy ul. Foksal 16a (1924[4]-1925), obecnie nie istnieje, Al. Ujazdowskich 17 (1927), obecnie nie istnieje, w hotelu Europejskim przy ul. Krakowskie Przedmieście 13 (1928-1938) oraz przy ul. Mokotowskiej 34 (1930-1939), obecnie nie istnieje. Wydział handlowy mieścił się w budynku Prudentialu przy pl. Napoleona 9 (1935-1938), obecnie pl. Powstańców Warszawy, konsulat przy ul. Pięknej 66 (1928-1938).

W okresie Wojny polsko-bolszewickiej, w sytuacji zagrożenia zajęcia Warszawy, personel poselstwa był ewakuowany okresowo (od początku sierpnia 1920) do Poznania.

W Warszawie były akredytowane dwa niezależne poselstwa reprezentujące obie strony Hiszpańskiej wojny domowej, reprezentujące Republikę Hiszpańską oraz siły generała Francisco Franco (≈1936-1939).

W Gdańsku konsulat mieścił się przy Hauptstrasse 140 (al. Grunwaldzka) (1916), Milchkannengasse 25 (ul. Stągiewna) (1917-1920), 4. Damm 7 (ul. Grobla IV) (1922), Rennerstiftsgasse 9 (ul. Gdyńskich Kosynierów) (1925-1927), Birkenallee 3a (ul. Brzozowa) (1930), Hundegasse 89 (ul. Ogarna) (1929-1933), Langermarkt 3 (1935-1937), Hundegasse 56-57 (obecnie ul. Ogarna) (1939-1942).

Po II wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

Po jej zakończeniu można odnotować zróżnicowanie stosunków pomiędzy obydwoma krajami, z tendencją do ich normalizacji. W latach 1948–1950 funkcjonowało poselstwo w hotelu Polonia w Al. Jerozolimskich 5, obecnie 45, jednak następnie zerwano stosunki dyplomatyczne. W 1964 w Warszawie otwarto przedstawicielstwo urzędu promocji handlu zagranicznego – Hiszpańskiego Instytutu Walut Obcych (hiszp. Instituto Español de Monedas Extranjeras – IEME), przekształconego w 1969 w Przedstawicielstwo Konsularno-Handlowe Hiszpanii (hiszp. Oficina consular y comercial de España) z siedzibą przy ul. Świętokrzyskiej 36 (1976[5]).

Dążąc do dalszej normalizacji w 1977 reaktywowano stosunki dyplomatyczne, a jednocześnie w tym samym roku Hiszpania ponownie otworzyła ambasadę w Warszawie podnosząc rangę dotychczasowego przedstawicielstwa przy ul. Świętokrzyskiej (1977)[6]. W latach 1978[7]-1993[8] ambasada mieściła się przy ul. Starościńskiej 1b. W 1994 przy ul. Myśliwieckiej 4 zakończyła się budowa nowego budynku ambasady zaprojektowanego przez Javiera Carvajala Ferrera[9].

Wydział Handlowy zlokalizowany był przy ul. Świętokrzyskiej 36 (1978-1993[8]) i ul. Genewskiej 16 (1996-).

Biuro Radcy ds. Turystyki mieściło się w al. Jana Pawła II 27 (2012), obecnie przy ul. Widok 10 (2014-).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cezary Taracha: Ambasada hiszpańska w Polsce w latach 1760–1764, organizacja i funkcjonowanie, Przegląd Historyczny, Tom LXXXVII, 1996, Zesz. 4, s. 769–793.
  2. Tadeusz S. Jaroszewski: Księga Pałaców Warszawy, Wydawnictwo Interpress Warszawa 1985, s. 126–127.
  3. Liste du corps diplomatique à Varsovie en Juillet 1923
  4. Liste du corps diplomatique à Varsovie en Juillet 1924
  5. Rocznik Polityczny i Gospodarczy 1976, PWE Warszawa
  6. Rocznik Polityczny i Gospodarczy 1977, PWE Warszawa
  7. Rocznik Polityczny i Gospodarczy 1978, PWE Warszawa
  8. a b Oficjalna książka teleadresowa Warszawy i województwa warszawskiego 1993/94
  9. Encyklopedia Warszawy. Suplement '96. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1996, s. 29. ISBN 83-01-12057-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Karol Romer: Zagraniczny korpus dyplomatyczny w Polsce, [w:] Dziesięciolecie Polski Odrodzonej 1918-1928, IKC, Kraków/Warszawa 1928, s. 249–260
  • Rocznik służby zagranicznej RP, MSZ, Warszawa 1938
  • Cezary Taracha: Ambasada hiszpańska w Polsce w latach 1760–1764, organizacja i funkcjonowanie, Przegląd Historyczny, Tom LXXXVII, 1996, Zesz. 4, [w:] [1]
  • Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918-2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2007, s. 584, ​ISBN 978-83-7452-019-5​.
  • Godziemba: Polska a hiszpańska wojna domowa 1936-1939, 17 maja 2012, [w:] [2]
  • Andrzej Lek: Korpus dyplomatyczny w Polonia Palace, 17 lipca 2013, [w:] [3]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]