Bogusław Bagsik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bogusław Bagsik
Data i miejsce urodzenia 8 kwietnia 1963
Bytom
Zawód Prezes założyciel spółki Art-B (1989–1991)
biznesmen
kompozytor
producent muzyczny
producent filmowy
działacz społeczności żydowskiej
Narodowość Polska
Rodzice Maria Bagsik
Siegfried Bagsik
Małżeństwo Magdalena Małgorzata Bagsik z domu Kamieniorz, 2. Marta Grzywacz
Dzieci Ben, Marek, Samuel, Sonia

Bogusław Bagsik (ur. 8 kwietnia 1963 w Bytomiu) – polski przedsiębiorca, radny miasta Cieszyna pierwszej kadencji (1990–1994)[1]. Właściciel i założyciel spółki Art-B.

Laureat Nagrody Kisiela w kategorii biznes. Posiada obywatelstwo polskie, niemieckie i izraelskie. Zna kilka języków obcych, biegle mówi w trzech językach: niemieckim, angielskim i hebrajskim. Kolekcjoner dużej kolekcji dzieł sztuki zdeponowanej w Muzeum Narodowym w Warszawie. W 1991 roku Bogusław Bagsik był na 8. miejscu listy najbogatszych Polaków wg Tygodnika „Wprost”.

Od 1991 roku wspólnie z Andrzejem Gąsiorowskim był poszukiwany międzynarodowym listem gończym przez Interpol. W 1994 roku Bogusław Bagsik został zatrzymany na lotnisku w Zurychu. W 1996 roku odbyła się ekstradycja Bagsika do Polski, gdzie został skazany na karę więzienia. Jego wspólnik Andrzej Gąsiorowski nie został zatrzymany. Andrzej Gąsiorowski przez 25 lat ukrywał się w Izraelu aż do 2014 roku, czyli do czasu przedawnienia sprawy afery Art B w Polsce. W 2016 roku odtajniono część zbioru zastrzeżonego IPN, materiały operacyjne dotyczące Bogusława Bagsika. Materiały operacyjne Biura „B” Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z lat 1989–1990 dotyczące Bogusława Bagsika znalazły się w dokumentacji z tzw. zbioru zastrzeżonego[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo spędził na Górnym Śląsku w Zabrzu-Rokitnicy i tam uczęszczał do szkoły, SP nr 30 w dzielnicy Helenka i SP nr 31 – w Rokitnicy. Następnie ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Reja. Równolegle uczęszczał do Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia im. Stanisława Moniuszki w Zabrzu. Absolwent Studium Nauczycielskiego w Katowicach.

Po maturze opuścił rodzinne Zabrze i zamieszkał najpierw w gminie Goleszów, a później w Cieszynie.

Pracę zawodową rozpoczął jako stroiciel fortepianów, następnie pracował jako nauczyciel, kolejno jako pomocnik przy budowie kościołów, organista w kilku parafiach i akwizytor w firmie Jur-Gast w Wiśle, gdzie szybko awansował na pełnomocnika zarządu tej spółki.

Działalność biznesowa[edytuj | edytuj kod]

W 1989 roku utworzył spółkę Art-B” z siedzibą w Cieszynie[3]. W 1991 r. znalazł się na 8 miejscu na liście 100 najbogatszych Polaków tygodnika Wprost. W 1991 roku Bogusław Bagsik został uhonorowany Nagrodą Kisiela w kategorii biznes. Bagsik przelewał pieniądze przez różne banki doprowadzając do ich wielokrotnego oprocentowania. Jest to tzw. mechanizm „oscylatora”. W połowie kwietnia 1991 firma Bagsika i Gąsiorowskiego wykupiła wszystkie traktory w Ursusie, ratując firmę przed bankructwem; firma „Ursus” do dzisiaj nie wywiązała się z zawartej umowy mimo otrzymania zapłaty zgodnej z umową. Żądania „Art-B” dotyczące realizacji umowy spowodowały reakcję silnych związków zawodowych „Ursusa” i reperkusje prawne w stosunku do Bagsika i Gąsiorowskiego, a nie w stosunku do „Ursusa”. Art-B, jako pierwsza prywatna spółka w Polsce, otrzymała koncesję na handel bronią[potrzebny przypis]. W 1990 r. Główny Inspektor Nadzoru Bankowego dostrzegł nieprawidłowości w obrocie kapitału holdingu Art-B, ale dopiero po pół roku prokuratura wszczęła śledztwo w tej sprawie. W Izraelu Bagsik z Gąsiorowskim zakupili akcje koncernu naftowego PAZ za kilkadziesiąt milionów dolarów.

Ucieczka do Izraela[edytuj | edytuj kod]

1 sierpnia 1991 roku Bogusław Bagsik z rodziną i wspólnikiem firmy Andrzejem Gąsiorowski uciekł przez Niemcy do Izraela, gdzie uzyskał obywatelstwo. Ówczesny szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego Maciej Zalewski ostrzegł Bagsika i Gąsiorowskiego kilkanaście godzin przed szykującym się aresztowaniem. Maciej Zalewski został za to skazany prawomocnym wyrokiem sądu na karę dwóch i pół roku pozbawienia wolności.

List gończy Interpol, droga kryminalna, procesy[edytuj | edytuj kod]

13 listopada 1991 roku wydano za Bagsikiem list gończy Interpol. W czerwcu 1994 roku został zatrzymany na lotnisku w Zurychu[4]. Po trwającej prawie dwa lata procedurze ekstradycyjnej w lutym 1996 wydano go Polsce[5]. Tu zarzucono mu m.in. zagarnięcie ponad 400 mln zł metodą oscylatora (doliczono się 620 wielokrotnie oprocentowanych czeków), przekupstwo urzędników bankowych i działanie na szkodę spółki. Bagsik bronił się twierdzeniem, że oscylator wymyślony został przez niego i nie był zakazany prawem. W lutym 1998 rozpoczął się proces[5], a w październiku – po wpłaceniu przez Klub Kapitału Polskiego 2 mln zł kaucji – oskarżonego wypuszczono na wolność[5]. 20 października 2000 skazano go na karę 9 lat pozbawienia wolności (zaliczając jednak na poczet kary 4 i pół roku pobytu w areszcie), 5 tys. zł grzywny i 5-letni zakaz pełnienia stanowisk w spółkach[4]. 22 stycznia 2002 apelacja jego obrońców została odrzucona, a 2 sierpnia tego samego roku Bogusław Bagsik zgłosił się do aresztu na warszawskim Służewcu[5]. Do odsiedzenia pozostało mu wówczas niespełna 4 lata. W maju 2004 Bagsik opuścił więzienie; został przedterminowo zwolniony, a okres próby, któremu zgodnie z prawem podlegał, minął 24 lutego 2007 roku.

Po opuszczeniu więzienia rozpoczął działalność w spółce Digit Serve Ltd, która przy współpracy firm Ceng Polska, Vinsvin i eCashing oferowała inwestycje na rynku Forex, a w rzeczywistości była piramidą finansową. Spółka doprowadziła 170 inwestorów do strat rzędu 33 mln zł[6][7]. W tej sprawie w listopadzie 2015 roku zapadł wyrok sądu warszawskiego skazujący byłego szefa Art-B na karę 5 lat więzienia i naprawienia przez niego i jego wspólnika „wielomilionowej szkody poprzez zapłatę określonych kwot poszczególnym – wymienionym w sentencji orzeczenia – pokrzywdzonym”[8].

14 kwietnia 2014 roku Bagsik został zatrzymany w sprawie, w której Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście-Północ postawiła mu zarzut „wyprania” ponad 11 milionów zł[9].

Media, Show biznes[edytuj | edytuj kod]

  • 2018: reportaz Art-B. Made in Poland – wystąpił
  • 2016: pierwszy wywiad po 25 latach w programie autorskim Red Carpet u Małgorzaty Gryniewicz[10]
  • 2015: książka pt.Ścigani Piotr Pytlakowski rozmawia z szefami Art-B[11]
  • 2000: Zakochani – obsada aktorska
  • 1999: album „2B in Art”[12] – producent
  • 1996: książka pt.Człowiek nie stela autor Jerzy Ruksza, wydawnictwo: Interfon
  • 1994: „Exodus” – słowa
  • 1992: film dokumentalny Guitar Legends – producent filmu[13]

W 1991 r. Bogusław Bagsik i Andrzej Gąsiorowski założyli Viva Art Music, która od 1994 r. stała się 50% udziałowcem w Viva Art Music Sweden AB, której prezesem był szwedzki producent Lars Olsson. Firma zajmowała się organizacją imprez i produkcją koncertów o charakterze międzynarodowym. Produkcje Viva Art Music:

  • 14–15 sierpnia 1991: podczas IV Podróży Jana Pawła II do Polski Art-B była współorganizatorem II Festiwalu Artystów Chrześcijańskich w Częstochowie. Gwiazdą Festiwalu była Donna Summer. Koncert odbył się na stadionie Włókniarza w Częstochowie i był transmitowany przez stację BBC.
  • 1991: książka pt. Prawda o Art.B: Sprawca, czy ofiara? autor Aleksander Badero. wydawca: Andy GraFik Ltd.
  • 1991: książka pt. Art-B bluff autor Jerzy Andrzejczak, Przemysław Cwiklińsk, Jacek Ziarno, wydawca: Polska Oficyna Wydawnicza BGW
  • 1991: książka pt.Jak kradliśmy księżyc, autor Jerzy Diatłowicki

Losy Bagsika opisuje Kazik Staszewski w piosence Jeden przykład fortuny z rodzimego kraju na płycie Spalaj się!.

Promotor boksu zawodowego[edytuj | edytuj kod]

W 2007 roku wystąpił w roli promotora w Polsce i zorganizował w katowickim Spodku walkę Tomasza Adamka.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Miejsce na liście najbogatszych Polaków Wprost[edytuj | edytuj kod]

  • 1991 r. – miejsce 8[15]

Kolekcja sztuki[edytuj | edytuj kod]

Bogusław Bagsik jest kolekcjonerem sztuki. Obecnie (2009) czterdzieści pięć dzieł z kolekcji Art-B znajduje się w Muzeum Narodowym w Warszawie[16]. Wśród nich znalazły się:

  • Pablo Picasso, „Cyrk”, 1957, grafika
  • Pablo Picasso, „Tauromachia”, 1957, grafika
  • Oswald Achenbach, „Grobowiec Cecylii Metelli”, 1886, olej
  • Auguste Renoir, „La collation”, ok. 1890, rysunek
  • Stanisław Ignacy Witkiewicz, Portret pana S.A., czerwiec 1939, 62,3 × 48,5, pastel, papier
  • Johann Georg Bandau II, Waza, lata 20. XIX w.; 41 × 34 × 31, srebro
  • Johann Georg Bandau II, Waza, lata 20. XIX w., srebro
  • Louis-Nicolas Naudina, „Srebrna waza”, ok. 1820, 1819–38, 30 × 33,2
  • Zygmunt Menkes, Dziewczyna z kwiatem, 42,4 × 34,5, olej, dykta
  • Teodor Axentowicz, „Na gromniczną”, olej
  • Józef Brandt, „Portret towarzysza pancernego na karym koniu”, olej
  • Wojciech Kossak, „Odwrót spod Moskwy”, 1922, olej
  • Wojciech Kossak, „Dziewczyna w chustce”, 1918, olej
  • Mela Muter, „Zimowy pejzaż miejski”, „Kutry przy brzegu” dwustronny obraz, olej
  • Alfred Aberdam, „Martwa natura z kwiatami i książką”, olej
  • Jacek Malczewski, Portret dziewczynki siedzącej na drabinie, 1922, 97,8 × 69,5, olej, tektura
  • Jacek Malczewski, Mężczyzna na drabinie, 1922,olej
  • Jacek Malczewski, Portret Wincentego Łepkowskiego, 1911, 74 × 93, olej, deska
  • Jacek Malczewski, Chrystus w Emaus – dyptyk, 1912, cz. lewa 72,6 × 53,5, cz. prawa 72,5 × 55, olej, tektura
  • Jacek Malczewski, Portret doktora Ignacego Baslera, 1924, 50,3 × 71,3, olej, tektura
  • Jacek Malczewski, „Portret Antoniego Lanckorońskiego z ojcem”, 1905, olej
  • Jacek Malczewski, „Kobieta na tle gaju z jarzębiną”, 1917, olej
  • Tadeusz Makowski, Portret dziewczynki o ciemnych włosach, 46 × 28,5, olej, deska
  • Wytwórnia kryształów Baccarat, Pantera, 15 × 51,2 × 12,3, szkło.

Na przełomie czerwca i lipca 2009 roku w Muzeum Narodowym w Warszawie odbyła się wystawa dzieł z kolekcji Art-B[17]

Rodzina i życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wychowywany w protestanckiej rodzinie, choć ma żydowskie pochodzenie. Rodzice: Maria i Siegfried Bagsik. Ze związku małżeńskiego z Magdaleną Bagsik z domu Kamieniorz ma synów: Ben Bagsik (ur. 1984), Marek Bagsik (ur. 1985), Samuel Bagsik (ur. 1990). W latach 2000–2001 był w związku z Martą Grzywacz, para poznała się podczas jednego z wywiadów przeprowadzanych dla TVP1. Z tego związku biznesmen ma córkę Sonię (ur. 2000)[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M. Makowski, Samorząd lokalny Cieszyna w latach 1990–2002, [w:] Samorządowość i elity władzy w Cieszynie na przestrzeni dziejów pod red. I. Panica, Cieszyn 2002, s. 144.
  2. W odtajnionej części zbioru zastrzeżonego IPN materiały operacyjne dotyczące Bagsika – tvp.info, www.tvp.info [dostęp 2018-03-05] (pol.).
  3. D. Tokarz, Bagsik pod lupą prokuratury, Puls Biznesu, 13.12.2007, [1] (ostatni dostęp 2008-01-15).
  4. a b Były szef Art B Bogusław Bagsik stawił się w areszcie, Money.pl, 2.08.2002 (ostatni dostęp 2008-01-15); D. Tokarz, Bagsik pod lupą prokuratury, „Puls Biznesu”, 13.12.2007, [2] (ostatni dostęp 2008-01-15).
  5. a b c d Były szef Art B Bogusław Bagsik stawił się w areszcie, Money.pl, 2.08.2002 [3] (ostatni dostęp 2008-01-15).
  6. Polski Madoff Bogusław B. Dziennik Polski, 2012.
  7. Komunikat Prokuratury Okręgowej w Warszawie. 2012.
  8. Polska Agencja Prasowa: Były szef Art-B skazany na 5 lat więzienia. Gremi Business Communication Sp. z o.o, 2015-11-30. [dostęp 2016-03-23].
  9. B. właściciel Art-B z zarzutem prania pieniędzy; jest wniosek o areszt. Polska Agencja Prasowa, 2014-04-14. [dostęp 2016-03-23].
  10. https://www.youtube.com/watch?v=ZIWImAPxSB4.
  11. Ścigani. Piotr Pytlakowski rozmawia z szefami ART-B – Bagsik Bogusław | Książka w Sklepie EMPIK.COM, www.empik.com [dostęp 2018-03-05] (pol.).
  12. Bogusław Bagsik – „2B In Art” – Muzyka.
  13. Song of Songs.
  14. Bartłomiej Kozłowski, Urodził się Stefan Kisielewski, Polska.pl, [4] (ostatni dostęp 2007-12-27).
  15. Ranking 100 Najbogatszych Polaków.
  16. Kolekcja Art-B w Muzeum Narodowym – Galeria – Strona 13 – Kultura – WP.PL.
  17. Muzeum Narodowe w Warszawie. Wystawy czasowe. Wystawy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]