Gabriela Kownacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gabriela Kownacka
Ilustracja
Gabriela Kownacka (2006)
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1952
Wrocław
Data i miejsce śmierci 30 listopada 2010
Warszawa
Zawód aktorka
Współmałżonek Waldemar Kownacki (rozwód)
Lata aktywności 1972–2009
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Gabriela Anna Kownacka z domu Kwasz (ur. 25 maja 1952 we Wrocławiu, zm. 30 listopada 2010 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i telewizyjna, w latach 1999–2009 aktorka Teatru Narodowego w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była córką Ottokara Kwasza (1922−1992) i Izabelli z domu Tumidajskiej (ur. 1923). W 1971 ukończyła III LO we Wrocławiu i zdała maturę. W tym samym roku dostała się na wydział aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Będąc na pierwszym roku studiów, zagrała rolę Zosi w Weselu Andrzeja Wajdy.

Dyplom ukończenia PWST otrzymała w 1975 z tytułem magister sztuki aktor dramatyczny. W tym samym roku zaangażowała się do Teatru Kwadrat w Warszawie, gdzie zadebiutowała tytułową rolą w sztuce Pepsie Pierrette Bruno, w reżyserii twórcy i dyrektora tego teatru Edwarda Dziewońskiego. Występowała też w Teatrze Telewizji: w 1975 zagrała rolę Maggie w sztuce Arthura Millera Po upadku w reżyserii Andrzeja Łapickiego, zaś w 1976 wystąpiła w roli Marysi w sztuce Roberta Thomasa Spółka morderców w reżyserii Edwarda Dziewońskiego[1].

W 1977 otrzymała Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego za rolę Maggie i hrabianki Rity w Trędowatej Jerzego Hoffmana, a w 1979 tytuł „Gwiazdy Filmowego Sezonu” podczas Lubuskiego Lata Filmowego w Łagowie za rolę Anity w komedii muzycznej Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy.

W 1978 otrzymała od Erwina Axera propozycję angażu do Teatru Współczesnego w Warszawie, a potem w 1983 od Jerzego Grzegorzewskiego, który tworzył zespół po objęciu dyrekcji Teatru Studio w Warszawie.

W 1998, jeszcze jako aktorka Teatru Studio, zagrała gościnnie w Teatrze Narodowym rolę siostry Dory w Halce Spinozie według Witkacego w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego. Od 1999 była aktorką Teatru Narodowego.

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 22 sierpnia 2005 „za zasługi w pracy artystycznej” została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi[2]. W tym samym roku podczas Festiwalu Dobrego Humoru otrzymała statuetkę „Melonika” dla najlepszej aktorki komediowej[3].

W 2006 odcisnęła swoją dłoń na Bursztynowej Promenadzie Gwiazd podczas Festiwalu Gwiazd w Gdańsku[4].

W 2007 została ambasadorem drugiej edycji programu "Szkoła bez przemocy"[5].

Wystąpiła w ponad 60 rolach Teatru Telewizji i zagrała w ponad 40 spektaklach teatralnych w całym kraju.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1985 była żoną Waldemara Kownackiego. W 1983 urodziła syna Franciszka. Związana była także z operatorem Witoldem Adamkiem i aktorem Krzysztofem Janczarem[6].

Choroba i śmierć[edytuj | edytuj kod]

W 2004 aktorka zachorowała na nowotwór piersi. Kilkumiesięczne zabiegi chemioterapii i radioterapii dały pozytywny efekt, dzięki czemu mogła powrócić do pracy na planie serialu Rodzina zastępcza[7].

Na przełomie maja i czerwca 2008 nastąpił gwałtowny nawrót choroby i stan zdrowia aktorki bardzo się pogorszył. 9 marca 2009 w Teatrze Narodowym odbył się koncert charytatywny, z którego cały dochód został przeznaczony na leczenie aktorki[8].

Zmarła 30 listopada 2010, po sześciu latach walki z rakiem[9].

7 grudnia 2010 została pochowana na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie. W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyli m.in. Maja Komorowska, Joanna Szczepkowska, Piotr Fronczewski, Gołda Tencer, Ewa Ziętek, Marian Opania, Wojciech Malajkat i inni[10]. Aktor Marcin Hycnar odczytał list pożegnalny w imieniu Jana Englerta – dyrektora Teatru Narodowego w Warszawie.

W 2012 roku ukazała się książka autorstwa Romana Dziewońskiego pt. Gabi. Gabriela Kownacka[11].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Spółka morderców, filmpolski.pl
  2. M.P. z 2005 r. nr 74, poz. 1019 – pkt 5.
  3. VI Festiwal Dobrego Humoru. interia.pl, 2007-04-25. [dostęp 2010-11-30].
  4. Promenada Gwiazd. instytutsztuki.pl. [dostęp 2010-11-30].
  5. Nasza akcja > Gabriela Kownacka Ambasador "Szkoły bez przemocy" odpowiada na Państwa pytania. echodnia.eu. [dostęp 2019-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-11-26)].
  6. Sonia Miniewicz: Gabriela Kownacka: po prostu Gabi | Onet.pl Film. kultura.onet.pl. [dostęp 2019-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-23)].
  7. Zmarła aktorka Gabriela Kownacka. polskieradio24.pl. [dostęp 2019-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-01)].
  8. Nadzwyczajny koncert dla Gabrysi. komorow.net.
  9. Zmarła Gabriela Kownacka. tvp.info, 2010-11-30. [dostęp 2010-11-30].
  10. „Była kobietą z niezwykłą klasą”. Pogrzeb Gabrieli Kownackiej. gazeta.pl, 2010-12-07. [dostęp 2010-12-07].
  11. Ukazała się książka o Gabrieli Kownackiej. polskieradio.pl. [dostęp 2019-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-09)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]