Reprezentacja Czarnogóry w piłce nożnej mężczyzn

Czarnogóra
Crna Gora / Црна Гора
Przydomek	Hrabri Sokoli (Dzielne Sokoły)
Związek	Fudbalski savez Crne Gore
Sponsor techniczny	Legea
Trener	Mirko Vučinić
Skrót FIFA	MNE
Ranking FIFA	72. (1342.64 pkt.)
Miejsce w rankingu Elo	73. (26 października 2020) (1534 pkt.)
	Zawodnicy
Najwięcej występów	Fatos Bećiraj (86)
Najwięcej bramek	Stevan Jovetić (34)
Stroje; domowe	Stroje; wyjazdowe
	Mecze
	Pierwszy mecz; Czarnogóra – Węgry 2:1; (Podgorica, Czarnogóra; 24.03.2007)
	Najwyższe zwycięstwo; San Marino – Czarnogóra 0:6; (Serravalle, San Marino; 11.09.2012)
	Najwyższa porażka; Anglia – Czarnogóra 7:0; (Londyn, Anglia 14.11.2019)
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa
	↑ Stan aktualny na 15 lutego 2024. ;

Oprawa przed meczem reprezentacji Czarnogóry

Reprezentacja Czarnogóry w piłce nożnej powstała w wyniku rozpadu Serbii i Czarnogóry na dwa osobne państwa, po przeprowadzeniu referendum niepodległościowego 21 maja 2006 roku.

Ostatnie eliminacje

Osobny artykuł: Eliminacje Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2020/Grupa A.

Awans do ME z pierwszego miejsca w grupie

Awans do ME jako wicemistrz grupy

Zakwalifikowani do baraży

Niezakwalifikowani do ME

Zespół	Pkt	M	W	R	P	Br+	Br−	+/−
Anglia	21	8	7	0	1	37	6	+31
Czechy	15	8	5	0	3	13	11	+1
Kosowo	11	8	3	2	3	13	16	-3
Bułgaria	6	8	1	3	4	6	17	-11
Czarnogóra	3	8	0	3	5	3	22	-19


Anglia	X	5:0	4:0	7:0	5:3
Czechy	2:1	X	2:1	3:0	2:1
Bułgaria	0:6	1:0	X	1:1	2:3
Czarnogóra	1:5	0:3	0:0	X	1:1
Kosowo	0:4	2:1	1:1	2:0	X

Historia reprezentacji

Drużyna nie wystartowała w eliminacjach do Euro 2008, ponieważ losowanie grup eliminacyjnych nastąpiło przed deklaracją niepodległości Czarnogóry.

Ostatni mecz międzynarodowy wspólnej reprezentacji Serbii i Czarnogóry odbył się 21 czerwca 2006 roku. W spotkaniu grupowym Mundialu 2006 podopieczni Iliji Petkovicia ulegli 2:3 Wybrzeżu Kości Słoniowej.

We wrześniu 2006 roku Związek Piłki Nożnej Czarnogóry wystąpił z wnioskiem o przyjęcie w skład członków FIFA. Od 26 stycznia 2007 roku Czarnogóra jest pełnoprawnym członkiem UEFA, a od 31 maja tegoż roku jest również pełnoprawnym członkiem FIFA.

24 marca 2007 roku rozegrała swój pierwszy mecz. W Podgoricy zespół prowadzony od lutego 2007 roku przez Zorana Filipovicia pokonał 2:1 Węgry. Pierwszą w historii bramkę dla reprezentacji Czarnogóry zdobył w 64. minucie z rzutu karnego kapitan Mirko Vučinić.

W czerwcu 2007 Czarnogóra zagrała w międzynarodowym turnieju Kirin Cup. Jej rywalami były zespoły Japonii i Kolumbii. Podopieczni Filipovicia oba mecze przegrali, odpowiednio 0:2 i 0:1.

Pierwszymi eliminacjami, w których wystąpiła nowo powstała reprezentacja Czarnogóry, były eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2010 w RPA. Podopieczni trenera Filipovicia zostali przydzieleni do grupy ósmej razem z Włochami, Irlandią, Bułgarią, Cyprem i Gruzją. Zajęli w niej piąte miejsce zdobywając dziewięć punktów w dziesięciu meczach po jednym zwycięstwie (z Gruzją 2:1), sześciu remisach (z Bułgarią i Cyprem po 2:2, Gruzją 0:0, dwukrotnie z Irlandią po 0:0, i ponownie Cyprem 1:1) i trzech porażkach (dwukrotnie z Włochami 1:2 i 0:2) oraz Bułgarią (1:4) i nie awansowali ostatecznie na mundial. Porażka w tych eliminacjach sprawiła, że Filipović 5 lutego 2010 roku przestał być trenerem reprezentacji. Jeszcze tego samego dnia na tym stanowisku zastąpił go Zlatko Kranjčar.

3 września 2010 r. Czarnogóra pod wodzą drugiego w swojej historii trenera Zlatko Kranjčara udanie rozpoczęła eliminacje do Mistrzostw Europy w 2012 r. Po bramce Mirko Vučinicia w 30. minucie spotkania pokonała w Podgoricy 1:0 reprezentację Walii. W kolejnych spotkaniach Czarnogórcy wygrali na wyjeździe z Bułgarią 1:0 i u siebie ze Szwajcarią 1:0 oraz zremisowali na londyńskim Wembley z Anglią 0:0. W czerwcu 2011 r. zremisowali w Podgoricy z Bułgarią 1:1. We wrześniu z kolei przegrali z Walią 1:2. Porażka w tym meczu oznaczała dla Zlatko Kranjčara pożegnanie z kadrą. 8 września 2011 roku jego następcą został Branko Brnović, z którym Czarnogórcy dokończyli te eliminacje remisując z Anglią w Podgoricy 2:2 oraz przegrywając ze Szwajcarią w Genewie 0:2. Ostatecznie po kwalifikacjach grupowych zajęła 2. miejsce w grupie z dwunastoma punktami na koncie po trzech zwycięstwach, trzech remisach i dwóch porażkach w ośmiu spotkaniach i awansowała pierwszy raz w swojej historii do baraży, ubiegając się o udział w Mistrzostwach Europy w 2012 r. W barażach zagrali z Czechami i przegrywając obydwa mecze 0:2 oraz 0:1 nie awansowali na turniej.

29 czerwca 2011 w rankingu FIFA reprezentacja Czarnogóry awansowała na 16. miejsce, najwyższe w swojej krótkiej historii (w czerwcu 2007 r., gdy sklasyfikowano ją po raz pierwszy, była na 199. miejscu).

W eliminacjach do Mistrzostw Świata w Brazylii w 2014 r. Czarnogóra pod wodzą Branko Brnovicia grała w grupie H z Anglią, Polską, Ukrainą, Mołdawią i San Marino. Zajęła w niej trzecie miejsce z dorobkiem piętnastu punktów po czterech zwycięstwach, trzech remisach i trzech porażkach w dziesięciu meczach. Okazało się to jednak za mało by awansować. W grudniu 2015 roku czarnogórski związek piłkarski nie przedłużył z nim kontraktu i Brnović przestał być selekcjonerem reprezentacji^[1]. Jego następcą został Ljubiša Tumbaković z którym Czarnogórcy zdołali zająć czwarte miejsce w eliminacjach do Euro 2016. Tumbaković prowadził również Czarnogórę w eliminacjach do mundialu w 2018 roku w Rosji. Czarnogórscy piłkarze grali w grupie E – razem z Danią, Rumunią, Polską, Kazachstanem oraz Armenią – i zajęli trzecie miejsce, które nie dało im kwalifikacji do Mundialu.

W eliminacjach do Euro 2020 Czarnogórcy grali w grupie A razem z Anglią, Czechami, Kosowem i Bułgarią. Zajęli w niej jednak ostatnie miejsce z dorobkiem zaledwie trzech punktów notując trzy remisy i pięć porażek w ośmiu meczach.

Udział w Mistrzostwach Świata

Udział w mistrzostwach świata
Rok	Kwalifikacje	Wynik
1930	Nie brała udziału (była częścią Jugosławii)
1934
1938
1950
1954
1958
1962
1966
1970
1974
1978
1982
1986
1990
1994
1998
2002
2006	Nie brała udziału (była częścią Serbii i Czarnogóry)
2010	Nie zakwalifikowała się
2014
2018
2022
2026

Udział w Mistrzostwach Europy

Udział w mistrzostwach Europy
Rok	Kwalifikacje	Wynik
1960	Nie brała udziału (była częścią Jugosławii)
1964
1968
1972
1976
1980
1984
1988
1992
1996
2000
2004	Nie brała udziału (była częścią Serbii i Czarnogóry)
2008	Nie brała udziału
2012	Nie zakwalifikowała się
2016
2020
2024

Rekordziści

Stan na 19 listopada 2023.

#	Imię i nazwisko	Data urodzenia	Pozycja	Lata gry w kadrze	Mecze	Bramki
1	Fatos Bećiraj	05.05.1988	napastnik	2009–2022	86	15
2	Stevan Jovetić	02.11.1989	napastnik	2007–	74	34
3	Stefan Savić	08.01.1991	obrońca	2010–	72	9
4	Žarko Tomašević	22.02.1990	obrońca	2010–	64	5
5	Elsad Zverotić	31.10.1986	obrońca	2008–2017	61	5
6	Adam Marušić	17.10.1992	obrońca	2015–	57	3
7	Vladimir Jovović	26.10.1994	pomocnik	2013–	54	0
8	Stefan Mugoša	26.02.1992	napastnik	2015–	53	15
9	Nikola Vukčević	13.12.1991	pomocnik	2014–	51	1
10	Marko Simić	16.06.1987	obrońca	2013–	50	2
10	Marko Vešović	01.08.1984	bramkarz	2013–	50	2

Najwięcej goli w kadrze

#	Piłkarz	Bramki	Mecze
1	Stevan Jovetić	34	74
2	Mirko Vučinić	17	46
3	Stefan Mugoša	15	53
3	Fatos Bećiraj	15	86
5	Stefan Savić	9	72
6	Dejan Damjanović	8	30
7	Radomir Đalović	7	26
8	Andrija Delibašić	6	21
9	Elsad Zverotić	5	61
9	Žarko Tomašević	5	64

Pogrubioną czcionką wyróżniono zawodników występujących obecnie w kadrze.

Skład reprezentacji Czarnogóry z pierwszego w jej historii meczu państwowego

24 marca 2007, Podgorica: CZARNOGÓRA – Węgry 2:1 (Vučinić '64k., Burzanović '82k. – Priskin '1)
Vukašin Poleksić – Milan Jovanović, Savo Pavićević, Radoslav Batak, Jovan Tanasijević (85, Vlado Jeknić) – Simon Vukčević, Mirko Raičević (57, Janko Tumbasević), Vladimir Božović (46, Milan Purović), Branko Bošković, Igor Burzanović (87, Nikola Vujović) – Mirko Vučinić (85, Stevan Jovetić).

Trenerzy reprezentacji Czarnogóry¹

Trener	Data zatrudnienia	Data rezygnacji	LM	Z	R	P	Okoliczności rezygnacji
Zoran Filipović	1 lutego 2007	5 lutego 2010	23	8	8	7	Porażka w eliminacjach do Mundialu 2010 (przedostatnie miejsce w grupie). Poza tym trener zaczął publicznie mówić o możliwości pracy w Al-Ahli Dubaj.
Zlatko Kranjčar	5 lutego 2010	8 września 2011	9	5	1	3	Porażka z Walią w eliminacjach do Euro 2012.
Branko Brnović	8 września 2011	17 grudnia 2015	6	1	2	3	Czarnogórska federacja piłkarska nie przedłużyła z nim kontraktu^[2]
Ljubiša Tumbaković^[3]	19 stycznia 2016	8 czerwca 2019	14^[4]	5	2	7

¹ Stan na 15 października 2017.

Zobacz też

Lista meczów reprezentacji Czarnogóry w piłce nożnej

Przypisy

↑ m, FIFA World Cup – News – UEFA.com, „UEFA.com”, 17 grudnia 2015 [dostęp 2016-10-30] .
↑ m, FIFA World Cup – News – UEFA.com, „UEFA.com”, 17 grudnia 2015 [dostęp 2017-03-05] (ang.).
↑ DaniloD. Mitrović DaniloD., Crna Gora dobila selektora, Tumbaković jednoglasno! [online], 19 stycznia 2016 [zarchiwizowane z adresu 2016-01-21] .
↑ Ljubiša Tumbaković – national football team manager [online], eu-football.info [dostęp 2017-04-13] (ang.).

Linki zewnętrzne

Oficjalna witryna związku. fscg.co.me. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-31)].
Profil na stronie FIFA. fifa.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-27)]. (ang.).
Profil na National Football Teams (ang.)

[1] Stan aktualny na 15 lutego 2024.

[2] , FIFA World Cup – News – UEFA.com, „UEFA.com”, 17 grudnia 2015 [dostęp 2016-10-30] .

[3] , FIFA World Cup – News – UEFA.com, „UEFA.com”, 17 grudnia 2015 [dostęp 2017-03-05] (ang.).

[4] DaniloD. Mitrović DaniloD., Crna Gora dobila selektora, Tumbaković jednoglasno! [online], 19 stycznia 2016 [zarchiwizowane z adresu 2016-01-21] .

[5] Ljubiša Tumbaković – national football team manager [online], eu-football.info [dostęp 2017-04-13] (ang.).

[UK-6] Nie jest członkiem UEFA, lecz bierze udział w IO będąc przedstawicielem tej organizacji w turnieju

[a]

[1]

[2]

[3]

[4]

[A]