Grzegorz Sandomierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Sandomierski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 września 1989
Białystok
Wzrost 196 cm
Pozycja bramkarz
Informacje klubowe
Klub Jagiellonia Białystok
Kariera juniorska
Lata Klub
2002–2006 MOSP Jagiellonia Białystok
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2006–2011 Jagiellonia Białystok 55 (0)
2007 Lech II Poznań (wyp.) 2 (0)
2009 Ruch Wysokie Mazowieckie (wyp.) 15 (0)
2011–2014 KRC Genk 0 (0)
2012 Jagiellonia Białystok (wyp.) 13 (0)
2012–2013 Blackburn Rovers (wyp.) 8 (0)
2013–2014 Dinamo Zagrzeb (wyp.) 6 (0)
2014–2015 Zawisza Bydgoszcz 28 (0)
2015–2018 Cracovia 79 (0)
2018– Jagiellonia Białystok 0 (0)
W sumie: 206 (0)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2010–  Polska 3 (0)
  1. Aktualne na: 4 czerwca 2017.
  2. Aktualne na: 5 maja 2014.

Grzegorz Sandomierski (ur. 5 września 1989 w Białymstoku) – polski piłkarz grający na pozycji bramkarza. Od dnia 12.06.2018 jego klub to Jagiellonia Białystok.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Sandomierski swoją karierę rozpoczynał w MOSP Jagiellonii Białystok. W 2006 roku został włączony do rezerw drugoligowej drużyny. Zagrał w czterech meczach po czym został wypożyczony do drugiej drużyny poznańskiego Lecha. Zaliczył dwa występy w trzeciej lidze, po czym powrócił do Jagiellonii. W sezonie 2007/2008 w obliczu kontuzji lub kartek Jacka Banaszyńskiego zadebiutował w pierwszej lidze w spotkaniu z Cracovią w którym puścił dwa gole. Do końca rozgrywek wystąpił jeszcze w czterech innych pojedynkach. Następnie doznał ciężkiego urazu który wykluczył go z gry na pół roku. W styczniu 2009 roku został wypożyczony do Ruchu Wysokie Mazowieckie, gdzie był podstawowym zawodnikiem. Przed sezonem 2009/2010 powrócił do Białegostoku.

Na początku sezonu 2009/2010 bramki Jagiellonii pilnował Rafał Gikiewicz. Jednak 22-letni golkiper spisywał się słabo, zawinił przy utracie kilku goli i jego miejsce zajął Sandomierski[1]. 20-letni bramkarz doskonale korzystał z danej mu szansy. Na ściągnięcie do klubu w trybie nagłym byłego reprezentanta Polski Grzegorza Szamotulskiego odpowiedział serią meczów bez puszczonego gola[1]. Przez sześć spotkań z rzędu zachował czyste konto. Jego passa trwała 564 minuty (co jest klubowym rekordem) i zakończyła się w starciu w Chorzowie z Ruchem[1]. Wówczas białostoczanie przegrali 2:5.

W sierpniu 2011 roku poleciał na testy medyczne do KRC Genk, a po ich pozytywnym przejściu podpisał 5-letni kontrakt z belgijskim klubem. 31 sierpnia 2012 roku został wypożyczony na rok do angielskiego klubu Blackburn Rovers[2]. W Blackburn zadebiutował dopiero 1 kwietnia 2013 wchodząc z ławki rezerwowych w 52 minucie spotkania z Cardiff. Drużyna Sandomierskiego przegrała 3:0.

26 czerwca 2014 roku Sandomierski podpisał dwuletnią umowę z Zawiszą, zastępując w bramce kontuzjowanego Wojciecha Kaczmarka. Piłkarz przeszedł do bydgoskiego klubu na zasadzie wolnego transferu[3].

22 czerwca 2015 roku podpisał trzyletni kontrakt z Cracovią[4]. W marcu 2018 rozwiązał kontrakt z Cracovią za porozumieniem stron.

12 czerwca 2018 podpisał dwuletni kontrakt z Jagiellonią[5].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

10 grudnia 2010 roku zadebiutował w reprezentacji Polski podczas meczu towarzyskiego z reprezentacją Bośni i Hercegowiny. Na Euro 2012 zastąpił kontuzjowanego Łukasza Fabiańskiego.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe

Polska Zawisza Bydgoszcz

Chorwacja Dinamo Zagrzeb

Polska Jagiellonia Białystok

Polska MOSP Jagiellonia Białystok

  • Srebrny Medal Mistrzostw Polski Juniorów: 2006
Indywidualne
  • Odkrycie roku w plebiscycie Piłki Nożnej: 2010

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Grzegorz Sandomierski – bramkarz Jagiellonii dostał nagrodę i powędrował na trybuny (pol.). sport.pl. [dostęp 9 stycznia 2010].
  2. Grzegorz Sandomierski w Blackburn. 90minut.pl, 2012-08-31.
  3. Grzegorz Sandomierski podpisał kontrakt z Zawiszą. wmeritum.pl, 2014-06-28.
  4. Sandomierski zawodnikiem Cracovii (pol.). transfermarkt.pl. [dostęp 2015-06-22].
  5. Sandomierski wraca do domu (pol.). jagiellonia.pl. [dostęp 2018-06-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]