Robert Lewandowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy piłkarza. Zobacz też: Robert Lewandowski – ujednoznacznienie.
Robert Lewandowski
Robert Lewandowski 2013 in Wilhelmshaven.jpeg
Robert Lewandowski w barwach Borussii Dortmund (2013)
Imię i nazwisko Robert Lewandowski
Data i miejsce
urodzenia
21 sierpnia 1988
Warszawa, Polska,
Pseudonim Lewy
Pozycja napastnik
Wzrost 184 cm[1]
Informacje klubowe
Obecny klub Borussia Dortmund
Numer 9
Kariera juniorska
1997–2004 Varsovia Warszawa
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2005
2005–2006
2006–2008
2008–2010
2010–
Delta Warszawa
Legia II Warszawa
Znicz Pruszków
Lech Poznań
Borussia Dortmund


32 (21)
58 (32)
128 (72)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2008
2008–
 Polska U-21
 Polska
3 (0)
60 (18)
  1. Mecze i gole w lidze akt. w dniu 19 kwietnia 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. w dniu 19 listopada 2013.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Robert Lewandowski w Wikicytatach Robert Lewandowski w Wikicytatach

Robert Lewandowski (ur. 21 sierpnia 1988 w Warszawie) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika w Borussii Dortmund oraz reprezentacji Polski, członek Klubu Wybitnego Reprezentanta[2]. Uczestnik finałów Mistrzostw Europy 2012. Wychowanek Varsovii Warszawa, reprezentował także barwy Delty Warszawa, rezerw Legii Warszawa oraz Znicza Pruszków. W 2008 roku trafił do Lecha Poznań, w którego barwach zadebiutował w Ekstraklasie. W Borussii występuje od 2010 roku.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Karierę zaczynał w Partyzancie Leszno, nie był jednak zawodnikiem tego klubu, a jedynie mógł uczestniczyć w treningach dzięki ojcu, który tam pracował[3]. W 1997 roku trafił do Varsovii Warszawa, gdzie grał 7 lat. Występował także w Delcie Warszawa. W stołecznym klubie grał do lata 2005 i strzelił dla niego w IV lidze cztery bramki[4].

Sezon 2005/2006 rozpoczął w Legii II Warszawa. Dla rezerw Wojskowych w trzeciej lidze strzelił dwie bramki[5].

Znicz Pruszków[edytuj | edytuj kod]

Latem 2006 roku odszedł do Znicza Pruszków, który zapłacił za niego 5 tys. zł[3]. W ciągu dwóch sezonów strzelił tam 38 goli[6]. Trafił na znakomity okres zespołu, który dzięki wsparciu władz miasta otrzymał "zielone światło" do walki o najwyższe cele. Drużyna w większości zbudowana była z młodych zawodników. Poza Lewandowskim w Zniczu wybili się m.in. Radosław Majewski i Paweł Zawistowski[3]. W sezonach 2006/2007 oraz 2007/2008 Lewandowski był Królem Strzelców odpowiednio trzeciej i drugiej ligi[7][8].

Lech Poznań[edytuj | edytuj kod]

Robert Lewandowski w barwach Lecha Poznań (2009)

18 czerwca 2008 roku Lewandowski trafił do Lecha Poznań[9]. W Ekstraklasie premierowe trafienie zaliczył w meczu pierwszej kolejki z GKSem Bełchatów[10]. W grudniu został uznany przez tygodnik Piłka Nożna za największe odkrycie 2008 roku w Polsce[11]. 1 stycznia 2009 roku redakcja imscouting.com umieściła go w dziesiątce najbardziej obiecujących piłkarzy[12]. Dwa tygodnie później na łamach brytyjskiego dziennika "Times" ukazała się lista z nazwiskami pięćdziesięciu najbardziej obiecujących zawodników do lat 23. Lewandowski został sklasyfikowany na 32. pozycji[13].

W sezonie 2008/2009 zdobył z Lechem Puchar Polski[14]. Latem 2009 roku sięgnął po Superpuchar Polski, a w meczu o trofeum strzelił jednego gola[15]. 15 maja 2010 roku zdobył mistrzostwo Polski z Lechem, a sam wywalczył koronę króla strzelców z 18 bramkami na koncie.

Borussia Dortmund[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu sezonu 2009/10 trwały negocjacje w sprawie transferu Lewandowskiego z Lecha Poznań. Ostatecznie 11 czerwca 2010 roku Lech Poznań osiągnął porozumienie z niemieckim klubem Borussia Dortmund i został sprzedany za kwotę szacowaną na 4.500.000 €[16]. Piłkarz podpisał kontrakt obowiązujący do 30 czerwca 2014[17]. W pierwszym sezonie (2010/2011) zdobył z BVB Mistrzostwo Niemiec, występując w 33 meczach, strzelając 8 goli i zaliczając 3 asysty. Z Borussią Dortmund zadebiutował w Lidze Mistrzów dnia 13 września 2011 r. przeciwko Arsenalowi Londyn. Spotkanie zakończyło się remisem 1:1. Lewandowski spędził na boisku pełne 90. minut, mając szanse na strzelenie gola. 1 października tego samego roku strzelił dla Borussii swojego pierwszego hat-tricka, w wygranym 4:0 meczu ligowym przeciwko FC Augsburg. 19 października zdobył swoją premierową bramkę w Lidze Mistrzów, w przegranym 1:3 spotkaniu z Olympiakosem Pireus. Był to wówczas pierwszy gol polskiego piłkarza w fazie grupowej LM po prawie dwuletniej przerwie (od grudnia 2009)[18]. W meczu 17. kolejki ligowej zdobył dwa gole w meczu z SC Freiburg i tym samym całą rundę jesienną Bundesligi zakończył z 12 trafieniami i 6 asystami na koncie[19]. 5 maja 2012 roku powtórzył ten wyczyn w spotkaniu z Freiburgiem, w ostatnim meczu sezonu. Łącznie zakończył rozgrywki z 22 golami na koncie (w rundzie wiosennej uzbierał 10 bramek). Tym samym zajął trzecie miejsce wśród strzelców ligi w sezonie i jednocześnie pobił rekord goli strzelonych przez Polaka w Bundeslidze, należący dotąd do Jana Furtoka (20)[20] i jednocześnie został najlepszym strzelcem Borussi Dortmund w tym sezonie Bundesligi. Następnie został uznany przez władze rozgrywek za najlepszego piłkarza ligi ostatniego sezonu[21]. Ponadto dziennik Bild zaliczył go do jedenastu najlepszych piłkarzy sezonu (wraz z nim znalazł się w niej m.in. Łukasz Piszczek). W finale Pucharu Niemiec strzelił trzy gole Bayernowi Monachium, walnie przyczyniając się do zdobycia tytułu przez Borussię Dortmund[22]. Jednocześnie został królem strzelców edycji Pucharu Niemiec 2011/2012 (7 goli) i jednym z trzech piłkarzy w historii tych rozgrywek, którzy uzyskali hat-trick w meczu finałowym. Ogólnie w sezonie 2011/2012 Lewandowski zagrał w 47 meczach we wszystkich rozgrywkach, zdobywając 30 bramek.

W meczu 1. kolejki Ligi Mistrzów sezonu 2012/13 strzelił gola w wygranym przez Borussię spotkaniu z Ajaxem Amsterdam (1:0). Kolejnego gola w tych rozgrywkach zdobył w zwycięskim meczu przeciwko Realowi Madryt. 21 listopada 2012 roku w wyjazdowym meczu z Ajaxem strzelił dwie bramki, a Borussia wygrała 4:1. W meczu 17. kolejki ligowej z TSG 1899 Hoffenheim zdobył gola i tym samym całą rundę jesienną Bundesligi zakończył z 10 golami i 3 asystami na koncie. 16 marca 2013 w meczu z SC Freiburg pobił klubowy rekord Friedhelma Konietzkiego, który zdobył bramki w siedmiu kolejnych meczach Borussii w połowie lat 60. 13 kwietnia 2013, w 29. kolejce Bundesligi, Lewandowski strzelając gola w 11. kolejnym meczu drużynie Greuther Furth stał się drugim najlepszym graczem Bundesligi w historii pod względem ilości meczów z rzędu ze strzelonym golem (Pierwsze miejsce – 16 meczów – Gerd Muller). 20 kwietnia 2013 w 30. kolejce Bundesligi przedłużył serię do 12 meczów, strzelając 23. gola, bijąc tym samym ustanowiony przez siebie w sezonie 2011/2012 rekord pod względem ilości goli strzelonych w jednym sezonie Bundesligi przez Polaka, wynoszący 22 gole. Lewandowski trafiał do siatki 14 razy w 12 kolejnych meczach ligowych z: TSG 1899 Hoffenheim, Werder Brema, 1. FC Nürnberg, Bayer Leverkusen, Hamburger SV, Hannover 96, Schalke 04, SC Freiburg, VFB Stuttgart, FC Augsburg, Greuther Furth i FSV Mainz[23]. W pierwszym meczu półfinału Ligi Mistrzów przeciwko Realowi Madryt (4:1) Lewandowski strzelił 4 bramki. Robert Lewandowski w sezonie 2012/13 został wicekrólem strzelców Bundesligi z 24 trafieniami, królem strzelców został Stefan Kießling z 25 trafieniami[24]. 15 kwietnia 2014 roku strzelił 100. bramkę dla Borussii Dortmund w meczu Pucharu Niemiec z VFL Wolfsburg[25].

Bayern Monachium[edytuj | edytuj kod]

4 stycznia 2014 podpisał pięcioletni kontrakt z Bayernem Monachium, którego zawodnikiem zostanie 1 lipca 2014 po wygaśnięciu umowy z Borussią Dortmund[26].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Robert Lewandowski walczący z reprezentantami Węgier: Józsefem Vargą i Vilmosem Vanczákiem

W 2008 roku zagrał w trzech meczach towarzyskich reprezentacji Polski do lat 21 z Anglią, Białorusią i Finlandią. W tych spotkaniach nie zdobył gola.

10 września 2008 roku Lewandowski zadebiutował w reprezentacji Polski w meczu wyjazdowym eliminacji Mistrzostw Świata 2010 przeciwko San Marino. W tym spotkaniu strzelił również swojego pierwszego gola w kadrze, ustalając wynik końcowy na 2:0. W swoim czwartym występie w reprezentacji, w meczu towarzyskim przeciwko Irlandii zdobył bramkę na 3:1.

2 maja 2012 roku został powołany przez trenera reprezentacji Franciszka Smudę na Euro 2012. W 17. minucie meczu otwarcia z Grecją strzelił głową gola na 1:0 po podaniu Jakuba Błaszczykowskiego. Mecz zakończył się wynikiem 1:1. W spotkaniach z Rosją i Czechami Lewandowski rozegrał pełne 90. minut. Ostatecznie Polska odpadła z turnieju po fazie grupowej.

Przed meczem z Urugwajem, który odbył się 14 listopada 2012 roku, odebrał z rąk prezesa PZPN, Zbigniewa Bońka, pamiątkową paterę z okazji swego pięćdziesiątego występu w reprezentacji[27]. Tym samym Lewandowski stał się drugim najmłodszym zawodnikiem w historii, który zaliczył 50 występów w polskiej kadrze narodowej, plasując się zaraz po Władysławie Żmudzie[28]. W meczu piłkarskich eliminacji Mistrzostw Świata 2014 z Reprezentacją San Marino w piłce nożnej wystąpił jako kapitan drużyny (w miejsce swojego klubowego kolegi Jakuba Błaszczykowskiego, który w tym meczu nie zagrał z powodu kontuzji) i zdobył dwie bramki z rzutów karnych. Były to pierwsze zdobyte bramki w reprezentacji od czasu Euro 2012. 19 listopada 2013 w meczu z Irlandią rozegrał 60 spotkanie w barwach Reprezentacji Polski i dołączył do Klubu Wybitnego Reprezentanta. 1 lutego 2014 poinformowano, że będzie kapitanem kadry narodowej w zastępstwie za kontuzjowanego Jakuba Błaszczykowskiego.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wychowywał się w sportowej rodzinie. Ojciec Krzysztof uprawiał judo i grał w piłkę nożną w Hutniku Warszawa. Matka Iwona była siatkarką pierwszoligowego AZS Warszawa. Po śmierci męża objęła po nim funkcję kierownika hali sportowej w podwarszawskim Lesznie, a obecnie jest wiceprezesem miejscowego Partyzanta[3]. Ma starszą siostrę, Milenę[29]. 22 czerwca 2013 wziął ślub z Anną Stachurską, zawodniczką karate, w kościele Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny parafii św. Anny w Serocku[30].

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 19 kwietnia 2014)
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi Europa Inne Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Znicz Pruszków 2007/08 II liga 32 21 2 0 34 21
Ogólnie 32 21 2 0 0 0 0 0 0 0 34 21
Lech Poznań 2008/09 Ekstraklasa 30 14 6 2 0 0 12 4 48 20
2009/10 Ekstraklasa 28 18 1 0 4 2 1 1 34 21
Ogólnie 58 32 7 2 0 0 16 6 1 1 82 41
Borussia Dortmund 2010/11 Bundesliga 33 8 2 0 8 1 43 9
2011/12 Bundesliga 34 22 6 7 6 1 1 0 47 30
2012/13 Bundesliga 31 24 4 1 13 10 1 1 49 36
2013/14 Bundesliga 30 18 4 2 8 6 1 0 43 26
Ogólnie 128 72 16 10 0 0 35 18 3 1 182 101
Ogólnie w karierze 218 125 25 12 0 0 51 24 4 2 298 163

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Znicz Pruszków

Lech Poznań

Borussia Dortmund

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Robert Lewandowski : Persönliche Daten (niem.). www.bvb.de. [dostęp 2011-02-17].
  2. Robert Lewandowski w Klubie Wybitnego Reprezentanta. epoznan.pl, 19.11.2013. [dostęp 19.11.2013].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Bajka o Robercie Lewandowskim. sport.pl.
  4. Strzelcy według drużyn: (2004/2005). 90minut.pl.
  5. Strzelcy według drużyn: (2005/2006). 90minut.pl.
  6. Jakub Berent: Znicz Pruszków – tutaj zaczęła błyszczeć gwiazda Lewandowskiego (pol.). rmf24.pl, 2013-04-25. [dostęp 2013-08-10].
  7. Strzelcy: (2006/2007). 90minut.pl.
  8. Strzelcy: (2007/2008). 90minut.pl.
  9. Lewandowski zagra w Lechu (pol.). ekstraklasa.wp.pl. [dostęp 22 stycznia 2010].
  10. Lech Poznań 2 – 3 GKS Bełchatów (pol.). 90minut.pl. [dostęp 22 stycznia 2010].
  11. Błaszczykowski najlepszym piłkarzem roku (pol.). sport.wp.pl. [dostęp 22 stycznia 2010].
  12. Robert Lewandowski twarzą polskiej wersji FIFA 10 (pol.). pccentre.pl. [dostęp 22 stycznia 2010].
  13. Lewandowski w gronie najbardziej obiecujących piłkarzy! (pol.). pilka.pl. [dostęp 22 stycznia 2010].
  14. Puchar Polski dla Lecha (pol.). 90minut.pl. [dostęp 21 stycznia 2010].
  15. Lech zdobył Superpuchar (pol.). 90minut.pl. [dostęp 19 stycznia 2010].
  16. Robert Lewandowski – Spielerwechsel, Spielertransfers – transfermarkt.de
  17. Borussia Dortmund und Lech Posen erzielen Einigung über Transfer von Robert Lewandowski (niem.). bvb.de. [dostęp 2010-06-11].
  18. Gol Polaka po dwóch latach. eurosport.pl.
  19. Dwa gole i asysta Lewandowskiego. wp.pl.
  20. Borussia Dortmund – SC Freiburg: Błaszczykowski i Lewandowski zdemolowali rywali. onet.pl.
  21. Spieler der Saison: Robert Lewandowski (niem.). bundesliga.de. [dostęp 2012-05-07].
  22. Lewandowski macht das Double perfekt (niem.). kicker.de. [dostęp 2012-05-12].
  23. Borussia gromi! Dwa gole Lewandowskiego, Polak z rekordem. bundesliga.przegladsportowy.pl. [dostęp 16 marca 2013].
  24. Borussia Dortmund – Real Madrid 4:1 (niem.). kicker.de, 2013-04-24. [dostęp 2013-04-24].
  25. Ton-up Lewandowski Delight in Final Berth (ang.). bundesliga.com. [dostęp 19 kwietnia 2014].
  26. FC Bayern verpflichtet Robert Lewandowski (niem.). fcbayern.de. [dostęp 4 stycznia 2014].
  27. http://sport.wp.pl/kat,1728,title,Polska-Urugwaj-Lewy-odebral-pamiatkowa-patere,wid,15094012,wiadomosc.html
  28. http://m.onet.pl/sport/pilka-nozna,ww9kv
  29. Zbigniew Krzyżanowski, Milena Lewandowska: Siostra snajpera: Ta bramka była dla mnie. rp.pl.
  30. Robert Lewandowski i Anna Stachurska wzięli ślub!
  31. Poznaliśmy najlepszych w sezonie 2009/10. [dostęp 2011-08-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]