Heinrich Hertz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Heinrich Hertz
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Heinrich Rudolf Hertz

Data i miejsce urodzenia

22 lutego 1857
Hamburg

Data i miejsce śmierci

1 stycznia 1894
Bonn

Zawód, zajęcie

fizyk

Faksymile

Heinrich Rudolf Hertz (ur. 22 lutego 1857 w Hamburgu, zm. 1 stycznia 1894 w Bonn[1]) – niemiecki fizyk pochodzenia żydowskiego[2][3], odkrywca fal elektromagnetycznych. Laureat Medalu Rumforda (1890).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował fizykę na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma (w Berlinie). Przez trzy lata (po studiach) był asystentem Helmholtza. W roku 1883 został privatdozentem fizyki teoretycznej na Uniwersytecie Chrystiana Albrechta w Kilonii, a w latach 1885–1889 był profesorem fizyki w Wyższej Szkole Technicznej w Karlsruhe. Następnie objął posadę profesora fizyki na Uniwersytecie w Bonn[4].

W 1886 Hertz po raz pierwszy wytworzył fale elektromagnetyczne, posługując się skonstruowanym przez siebie oscylatorem elektrycznym (oscylator Hertza). Stwierdził tożsamość fizyczną fal elektromagnetycznych i fal świetlnych oraz ich jednakową prędkość rozchodzenia się. Stworzył także podstawy rozwoju radiokomunikacji. Dla uczczenia tych osiągnięć jednostkę częstotliwości nazwano od jego nazwiska hercem (Hz)[4].

Zmarł po dwuletniej walce z chorobą, którą identyfikuje się jako nowotwór kości[4] lub ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń[potrzebny przypis]. Został pochowany na cmentarzu Ohlsdorf w Hamburgu[4].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hertz Heinrich Rudolf, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-12-12].
  2. Struan Robertson: Buildings Integral to the Former Life and/or Persecution of Jews in Hamburg (ang.). uni-hamburg.de.
  3. Heinrich Rudolf Hertz (ang.). ur5eaw.com.
  4. a b c d Heinrich Hertz (ang.). W: Notable Names Database (NNDB) [on-line]. [dostęp 2014-03-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]