Jadwiga Smosarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jadwiga Smosarska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 września 1898
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1 listopada 1971
Warszawa
Zawód aktorka
Współmałżonek Zygmunt Protassewicz
Lata aktywności 1919-1938
Jadwiga Smosarska jako „Trędowata”
Nagrobek Jadwigi Smosarskiej na Cmentarzu Powązkowskim

Jadwiga Smosarska (ur. 23 września 1898 w Warszawie, zm. 1 listopada 1971 tamże) – polska aktorka teatralna i filmowa[1]. Największa gwiazda polskiego kina w okresie dwudziestolecia międzywojennego[2].

Życiorys[edytuj]

Zadebiutowała w 1919 na deskach Teatru Dramatycznego w Warszawie rolą Lilii w Ciotce Karola T. Brandona. Do początku II wojny światowej grała w teatrach stołecznych. Debiutem filmowym był obraz Aleksandra Hertza Dla szczęścia (1919) według dramatu Stanisława Przybyszewskiego.

Absolwentka warszawskiej szkoły dramatycznej, którą ukończyła z wyróżnieniem w 1920.

Choć zagrała w 26 polskich filmach, to częściej występowała na deskach teatralnych, grając łącznie w 40 różnych sztukach. Kino przyniosło jej jednak tak wielką popularność, że przez wiele osób (zarówno publiczność, jak i krytyków) była uważana za największą gwiazdę polskiego przedwojennego kina, wygrywając w wielu plebiscytach popularności. W 1932 roku po roli w „Księżnej Łowickiej” zainteresowali się nią ludzie z Ameryki. Jadwiga odrzuciła jednak intratny kontrakt w jednej z czołowych hollywoodzkich wytwórni, ponieważ nie chciała się zgodzić na to by na dłużej wyjechać z Polski.

W 1935 roku poślubiła inżyniera Zygmunta Protassewicza. Małżeństwo zamieszkało w willi u zbiegu ulic Naruszewicza i Pilickiej na Mokotowie zaprojektowanej zgodnie ze wskazówkami Smosarskiej[3].

Po wybuchu II wojny światowej, od listopada 1939 przebywała w USA, gdzie zajęła się pracą społeczną wśród Polonii. Po wojnie wielokrotnie odwiedzała Polskę, by ostatecznie powrócić z mężem do kraju na stałe w 1970.

Została pochowana w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Filmografia[edytuj]

Przypisy

  1. Jadwiga Smosarska (pol.). [dostęp 8 marca 2009].
  2. Uważam Rze Historia, nr 6 (63) czerwiec 2017, s. 7
  3. Jerzy Kasprzycki, Marian Stępień: Pożegania warszawskie. Warszawa: Arkady, 1971, s. 148.

Linki zewnętrzne[edytuj]