Jan Wyrowiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Wyrowiński
Jan Wyrowiński
Data i miejsce urodzenia 27 sierpnia 1947
Brusy
Zawód polityk, inżynier
Alma Mater Politechnika Gdańska
Stanowisko poseł na Sejm X, I, II, III i V kadencji (1989–2001, 2005–2007), senator VII i VIII kadencji (od 2007), wicemarszałek Senatu VIII kadencji (2011–2015)
Partia Platforma Obywatelska
Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności
Jan Wyrowiński prowadzący 82. posiedzenie Senatu (2015)

Jan Alfons Wyrowiński (ur. 27 sierpnia 1947 w Brusach) – polski polityk,

Poseł na Sejm w latach 1989–2001 i 2005–2007 (X, I, II, III i V kadencji), senator VII i VIII kadencji (2007–2015), od 2011 do 2015 wicemarszałek Senatu VIII kadencji.

Życiorys[edytuj]

Od 1965 do 1971 należał do Zrzeszenia Studentów Polskich. Ukończył w 1971 studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Gdańskiej. Od tego samego roku był pracownikiem naukowym Resortowego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Automatyki Chemoautomatyka w Toruniu. W latach 80. był działaczem jawnej, a następnie podziemnej „Solidarności” i redaktorem regionalnej prasy niezależnej. W czasie stanu wojennego był internowany w Potulicach i Strzebielinku. Organizował lokalny Komitet Obrony Więzionych za Przekonania, pełniąc w nim w latach 1985–1990 funkcję wiceprezesa.

Sprawował funkcję posła w latach 1989–2001 z ramienia Komitetu Obywatelskiego, Unii Demokratycznej i Unii Wolności. W 2001 nie uzyskał ponownie mandatu (UW nie osiągnęła progu wyborczego).

W latach 1991–1999 był przewodniczącym UD i UW w Toruniu. Objął też stanowisko przewodniczącego rady Fundacji Archiwum i Muzeum Pomorskie Armii Krajowej oraz Wojskowej Służby Kobiet. Od 2002 do 2005 był stałym ekspertem sejmowej Komisji Skarbu Państwa.

W 2002 startował na urząd prezydenta miasta Torunia. Zajął drugie miejsce z wynikiem 48% poparcia, przegrywając w drugiej turze z Michałem Zaleskim. W wyniku wyborów parlamentarnych w 2005 ponownie został wybrany na posła z okręgu toruńskiego, tym razem z ramienia Platformy Obywatelskiej. 13 stycznia 2006 objął funkcję rzecznika w gabinecie cieni Platformy Obywatelskiej odpowiedzialnego za skarb państwa. Był przewodniczącym PO w Toruniu.

Objął funkcję prezesa oddziału Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego w Toruniu, w latach 1994–1998 był prezesem zarządu głównego ZKP w Gdańsku.

W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał mandat mandat senatorski, otrzymując 112 966 głosów. W 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, w nowym okręgu jednomandatowym dostał 47 641 głosów[1]. 9 listopada 2011 został wicemarszałkiem Senatu VIII kadencji. W 2015 nie kandydował w kolejnych wyborach parlamentarnych.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

W 2001 uhonorowany został odznaką Zasłużony Działacz Kultury, a w 2009 medalem Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego „Unitas Durat Cuiaviano-Pomeraniensis” (w uznaniu zasług w walce o Polskę wolną, solidarną i demokratyczną)[2][3]. Postanowieniem prezydenta Bronisława Komorowskiego z 8 grudnia 2011 uhonorowany został Krzyżem Wolności i Solidarności[4].

Przypisy

  1. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-08-18].
  2. Warto pamiętać o Solidarności. kujawsko-pomorskie.pl. [dostęp 2015-08-18].
  3. O senatorze. wyrowinski.pl. [dostęp 2015-08-18].
  4. M.P. z 2012 r. poz. 414

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]