Zofia Kuratowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zofia Kuratowska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1931
Skolimów
Data i miejsce śmierci 8 czerwca 1999
Pretoria
Zawód lekarka, polityk, nauczyciel akademicki, dyplomata
Tytuł naukowy profesor nauk medycznych
Alma Mater Akademia Medyczna w Warszawie
Stanowisko senator I, II i III kadencji (1989–1997), ambasador RP w Republice Południowej Afryki (1997–1999)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób rodziny Kuratowskich na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Zofia Kuratowska (ur. 20 lipca 1931 w Skolimowie, zm. 8 czerwca 1999 w Pretorii) – polska lekarka, specjalista hematolog, profesor nauk medycznych, polityk, dyplomata, senator I, II i III kadencji.

Życiorys[edytuj]

W 1955 ukończyła studia medyczne na Akademii Medycznej w Warszawie, w 1989 uzyskała tytuł profesora nauk medycznych. Pracowała w zawodzie lekarza. Od 1990 do 1997 kierowała Kliniką Hematologii Akademii Medycznej w Warszawie.

Od 1980 była członkinią NSZZ „Solidarność”, w 1989 uczestniczyła w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw zdrowia, współtworzyła następnie ROAD, Unię Demokratyczną i Unię Wolności. W latach 1989–1997 przez trzy kadencje sprawowała mandat senatora, w I i III pełniła urząd wicemarszałka Senatu. W 1997 nie ubiegała się o reelekcję. W lutym następnego roku objęła stanowisko ambasadora RP w Republice Południowej Afryki. Została akredytowana również w Namibii, Lesotho, Suazi i Botswanie[1]. Urząd ten pełniła do czasu swojej śmierci.

Jako pierwsza w Polsce napisała książkę na temat AIDS[2]. W ramach prowadzonych badań wykryła, że erytropoetyna wytwarzana jest w nerkach. Odrzucała ówczesne poglądy środowiska medycznego, zgodnie z którym AIDS traktowano jako chorobę zakaźną, której ogniska należy izolować ze względu na niemożliwość leczenia, i zaproponowała program profilaktyczny, nie zaprzestając prac klinicznych. W 1986 z jej inicjatywy wydany został w Polsce ilustrowany informator o HIV i AIDS Wydziału Naukowego Brytyjskiego Towarzystwa Lekarskiego pt. AIDS i TY. Razem z Markiem Kotańskim i Mikołajem Kozakiewiczem założyła w 1989 Stowarzyszenie Solidarni wobec AIDS PLUS, pierwszą organizację pozarządową zajmującą się wyłącznie działaniami związanymi z HIV i AIDS, której celem było udzielanie wsparcia medycznego, socjalnego, terapeutycznego i prawnego. Zofia Kuratowska była również jedną z członków-założycieli Społecznego Komitetu ds. AIDS, który powstał w 1993. W 1996 została wyróżniona Czerwoną Kokardką, przyznawaną przez Krajowe Centrum ds. AIDS we współpracy z organizacjami pozarządowymi[3].

Wśród innych jej publikacji była książka pt. Krwinka, krew, życie (tom 197 serii wydawniczej Omega, Warszawa 1971).

3 maja 1987 została przez prezydenta RP na uchodźstwie odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4][5], a w 1997 Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[6]. W 1994 wyróżniona tytułem „Kobiety Roku” przez magazyn „Twój Styl”.

Życie prywatne[edytuj]

Była córką matematyka Kazimierza Kuratowskiego[7] oraz żoną Grzegorza Jaszuńskiego, dziennikarza i publicysty. Zmarła w Pretorii. Zgodnie z życzeniem, jej ciało zostało skremowane, prochy częściowo rozsypane nad jeziorem w Afryce, a częściowo złożone na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[8].

Przypisy

  1. Krzysztof Szczepanik, Anna Herman-Łukasik, Barbara Janicka (red.), Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. T. 4, Afryka i Bliski Wschód 1918–2009, Wydawnictwo Askon, Warszawa 2010, s. 39, 167, 211, 230, 248.
  2. Zofia Kuratowska: AIDS: nowa choroba. Warszawa: Książka i Wiedza, 1986. ISBN 83-214-0543-6.
  3. Uhonorowani „Czerwoną Kokardką”. aids.gov.pl. [dostęp 14 czerwca 2015].
  4. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. nr 2, s. 16, 15 lipca 1987. [dostęp 25 czerwca 2017]. 
  5. Lubomir Mackiewicz (red.), Anna Żołna (red.): Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1993, s. 369. ISBN 83-223-2644-0.
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 listopada 1997 r. o nadaniu orderów (M.P. z 1998 r. Nr 6, poz. 110).
  7. Biografia Kazimierza Kuratowskiego. leksykon.ptm.mimuw.edu.pl. [dostęp 2015-06-16].
  8. Elżbieta Cichocka: Zofia Kuratowska: Polityczka i lekarka, jakich już nie ma. wysokieobcasy.pl, 6 czerwca 2015. [dostęp 6 czerwca 2015].

Bibliografia[edytuj]