Błażej Stolarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błażej Stolarski
Stolarski Błażej.jpg
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1880
Ciebłowice, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci 1939
Polska pod okupacją III Rzeszy
Minister rolnictwa i dóbr państwowych
Okres od 29 grudnia 1918
do 16 stycznia 1919
Przynależność polityczna PSL „Wyzwolenie”
Poprzednik Franciszek Wojda
Następca Stanisław Janicki
Prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego „Wyzwolenie”
Okres od 1918
do 1919
Przynależność polityczna PSL „Wyzwolenie”
Poprzednik Tomasz Nocznicki
Następca Stanisław Thugutt

Błażej Stolarski (ur. 2 lutego 1880 w Ciebłowicach, zm. po 10 września 1939) – polski działacz społeczny i polityczny, jeden z przywódców ruchu ludowego, etnograf i publicysta.

Życiorys[edytuj]

Od 1905 do 1907 należał do Polskiego Związku Ludowego, a następnie do „Zarania”. W latach 1912–1915 był członkiem Narodowego Związku Chłopskiego, a w 1915 przystąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego w Królestwie Polskim. W latach 1918–1919 był prezesem tej partii, działającej już jako PSL „Wyzwolenie”. W marcu 1917 roku został członkiem Komisji Wojskowej Tymczasowej Rady Stanu [1]. W listopadzie 1918 był ministrem bez teki w rządzie Ignacego Daszyńskiego, a od 29 grudnia 1918 do 16 stycznia 1919 pełnił urząd ministra rolnictwa w rządzie Jędrzeja Moraczewskiego (po dymisji Franciszka Wojdy). W latach 1919–1930 sprawował mandat posła na Sejm II RP I i II kadencji. Pełnił w Sejmie funkcję szefa klubu parlamentarnego PSL „Wyzwolenie”. Aktywny był w promowaniu spółdzielczości wiejskiej. Po zjednoczeniu ruchu ludowego w 1931 znalazł się w szeregach Stronnictwa Ludowego, gdzie zasiadał w radzie naczelnej. Nie godząc się na bojkot wyborów, wystąpił z SL w 1935. W 1933 roku za udział w strajkach chłopskich został aresztowany. W 1938 został członkiem Rady Naczelnej Obozu Zjednoczenia Narodowego. W latach 1938–1939 zasiadał w Senacie V kadencji, pełniąc funkcję wicemarszałka izby. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany 10 września 1939 przez Gestapo i niedługo potem zamordowany.

Przypisy

  1. Jan Snopko, Sprawozdanie z działalności Komisji Wojskowej Tymczasowej Rady Stanu (styczeń – sierpień 1917), w: Studia Podlaskie, t. XIX, Białystok 2011, s. 311.

Bibliografia[edytuj]

  • Encyklopedia Powszechna PWN, tom 4
  • Dorota Mycielska, Jarosław Maciej Zawadzki: Senatorowie zamordowani, zaginieni, zmarli w latach II wojny światowej. Wyd. IV. Warszawa: 2009, s. 51. ISBN 978-83-60995-30-3. (pol.)
  • Antoni Mieczkowski, Błażej Stolarski 1880-1939. Życie. Działalność. Poglądy., UMCS, 1998.

Linki zewnętrzne[edytuj]