Jerzy Czerwiński (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Jerzy Czerwiński
Ilustracja
Jerzy Czerwiński (2015)
Data i miejsce urodzenia 19 czerwca 1960
Niemodlin
Zawód, zajęcie polityk, nauczyciel
Alma Mater Politechnika Śląska
Stanowisko poseł na Sejm IV kadencji (2001–2005), senator IX i X kadencji (od 2015)
Partia RdR, ROP, RKN, PiS

Jerzy Czerwiński (ur. 19 czerwca 1960 w Niemodlinie) – polski polityk i nauczyciel, poseł na Sejm IV kadencji, senator IX i X kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1984 ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Politechniki Śląskiej, w 1993 studia podyplomowe z zakresu informatyki w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, a w 2013 studia podyplomowe z zakresu nauczania matematyki w szkołach na PŚ. Od 1984 do 1985 był specjalistą ds. jakości w Zakładach Urządzeń Komputerowych MERA-ELZAB w Zabrzu. Od 1986 do 1987 pracował w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym. Od 1987 do 2013 pracował jako nauczyciel w liceum w Białej. W 2013 został nauczycielem w Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Prudniku.

W latach 1993–1995 należał do Ruchu dla Rzeczypospolitej, później działał w Ruchu Odbudowy Polski; w 1995 współorganizował kampanię prezydencką Jana Olszewskiego w Opolu. W latach 1994–1998 zasiadał w radzie miejsko-gminnej Prudnika, następnie do 2001 w radzie powiatu prudnickiego z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność. Od 1995 do 1997 był prezesem zarządu wojewódzkiego ROP. W 1998 zwyciężył w plebiscycie „Belfer Roku” organizowanym przez „Gazetę Wyborczą”.

Po odejściu w 1997 z ROP przystąpił do Ruchu Katolicko-Narodowego, założonego przez Antoniego Macierewicza. W wyborach parlamentarnych w 2001, startując z listy Ligi Polskich Rodzin w okręgu opolskim, uzyskał 5718 głosów i został wybrany na posła IV kadencji. Od 23 października 2001 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych. W listopadzie 2002 współtworzył koło poselskie RKN[1], wszedł również w skład zarządu tej partii.

W 2005 bezskutecznie startował do Senatu VI kadencji z ramienia własnego komitetu wyborczego[2]. Rok później uzyskał mandat radnego sejmiku opolskiego z ramienia Prawa i Sprawiedliwości. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia kandydował z listy PiS (otrzymał 5984 głosy)[3]. W wyborach samorządowych w 2010 ponownie wybrany do sejmiku[4]. W tych samych wyborach bez powodzenia ubiegał się o urząd burmistrza Prudnika. W wyborach w 2014 nie uzyskał ponownie mandatu w sejmiku (znajdował się na liście PiS, był kandydatem rekomendowanym przez Solidarną Polskę[5]).

W 2015 wystartował ponownie do Senatu, tym razem z ramienia PiS (jako członek RKN) w okręgu nr 51. Uzyskał mandat senatora IX kadencji, otrzymując 41 623 głosy[6]. W trakcie kadencji przeszedł z RKN do PiS[7].

W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o senacką reelekcję, otrzymując 73 426 głosów[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowe koło w Sejmie. rp.pl, 2 listopada 2002. [dostęp 2015-09-05].
  2. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2015-09-05].
  3. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2015-09-05].
  4. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2015-09-05].
  5. Zbigniew Ziobro poparł lokalnych kandydatów Solidarnej Polski. 24opole.pl, 5 listopada 2014. [dostęp 2015-09-05].
  6. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-26].
  7. Macierewicz założy nową „partię smoleńską”? Nie musi, bo „uśpione” struktury jego byłej formacji tylko czekają na sygnał. natemat.pl, 18 stycznia 2018. [dostęp 2018-04-22].
  8. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]