Karina Skrzeszewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karina Skrzeszewska
Miejsce urodzenia Wrocław
Typ głosu sopran
Gatunki opera
Zawód śpiewaczka operowa
Aktywność 2007-nadal
Odznaczenia
Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”

Karina Skrzeszewska (ur. we Wrocławiu) – polska śpiewaczka operowa (sopran: dramatyczna koloratura - "soprano drammatico d'agilita(wł.)"), specjalizująca się w partiach belcantowych.

Kariera artystyczna[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła Wydział Wokalno-Aktorski Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu pod kierunkiem prof. Felicji Jagodzińskiej-Langer, a następnie doskonaliła umiejętności wokalne podczas kursów mistrzowskich w Polsce i za granicą, m.in. u Krystyny Szostek-Radkowej, Dariusza Grabowskiego, Paulosa Raptisa, Ingrid Kremling-Domanski(niem.) i Renaty Scotto.

Zadebiutowała w przedstawieniu dyplomowym realizowanym przy współpracy z Operą Dolnośląską, w roli Pierwszej Damy w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta, a następnie w operetce Karla Zellera Ptasznik z Tyrolu na deskach Operetki Wrocławskiej.

W marcu 2007 roku zadebiutowała partią Musetty w Cyganerii Giacoma Pucciniego na scenie Opery Bałtyckiej w Gdańsku, a w czerwcu tego samego roku wystąpiła w roli Donny Anny w Don Giovannim Mozarta na Festiwalu Operosa w Warnie(ang.). Pod koniec 2007 roku podjęła współpracę z Mazowieckim Teatrem Muzycznym Operetka w Warszawie (partia Rozalindy w reżyserowanej przez Wiesława Ochmana Zemście nietoperza Johanna Straussa).

W latach 2008-2011 artystka brała udział w tournée operowych po Holandii, Belgii i Hiszpanii wykonując role: Łucji (Łucja z Lammermoor), Gildy (Rigoletto), Dziewczyny (w kantatach Carla Orffa: Carmina Burana i Catulli Carmina) i Donny Anny (w Don Giovannim).

Od marca 2008 roku współpracuje z Operą Śląską, gdzie zadebiutowała w tytułowej partii premierowego spektaklu Łucja z Lammermoor Gaetana Donizettiego. Za ten występ oraz za późniejszą rolę Dziewczyny w widowiskowej realizacji Carmina Burana Carla Orffa została uhonorowana Złotą Maską w kategorii najlepszej roli wokalno-aktorskiej 2008 roku[1] (nagranie Carmina Burana z jej udziałem pod dyrekcją Tadeusza Serafina ukazało się na płycie pod koniec 2011 roku). Zaowocowało to współpracą z Peterem Dvorskim(ang.), który zaprosił artystkę do udziału w nowej produkcji Łucji z Lammermoor w słowackich Koszycach, a następnie do Narodowego Teatru w Bratysławie, gdzie kreowała partię Donny Anny w Don Giovannim W.A. Mozarta, a także brała udział w koncertach verdiowskich.

W 2010 roku zadebiutowała w Teatrze Wielkim w Poznaniu w koncertowym wykonaniu Carmina Burana Orffa, a w roku 2011 w bydgoskiej Operze Nova w partii Królowej Nocy w operze Czarodziejski flet Wolfganga Amadeusza Mozarta. W 2011 roku wystąpiła także na scenie Teatru Wielkiego w Poznaniu oraz Opery Śląskiej w tytułowej roli w premierowym przedstawieniu opery Maria Stuarda Donizettiego.

Od 2012 roku, na zaproszenie Michała Znanieckiego, artystka uczestniczyła w trzech edycjach projektu Głos wykluczonych[2][3] w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016, którego finał odbył się w lipcu 2016 r. w ogrodach Zamku w Leśnicy. W ramach projektu wystawiono m.in. Królową wróżek: sen nocy letniej Henry'ego Purcella. W spektaklu uczestniczyły osoby ze środowisk mniejszości narodowych i etnicznych Wrocławia, ukraińsko-łemkowski zespół taneczny i podopieczni Miejskiego Centrum Usług Socjalnych i Wrocławskiego Centrum Opieki i Wychowania[4].

W roku 2013 zadebiutowała na scenie Teatru Wielkiego w Łodzi, wykonując tytułową partię Anny Boleny (operę wyreżyserowała Janina Niesobska, pod batutą Eraldo Salmieriego).

Wiosną 2016 zadebiutowała partią Elisabetty w Don Carlosie Verdiego w Operze Nova w Bydgoszczy - na inaugurację Bydgoskiego Festiwalu Operowego – a także nawiązała współpracę z Sinfonią Varsovią oraz z Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu.

Rok 2017 Karina Skrzeszewska rozpoczęła koncertami z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia (NOSPR) w Katowicach pod batutą José Maria Florêncio. Wykonywała też partie Leonory w Mocy przeznaczenia Verdiego w Operze Śląskiej, Abigaille w Nabucco w Operze Bałtyckiej oraz tytułową partię w Normie V. Belliniego w Operze Krakowskiej[5].

Brała też udział w licznych spektaklach i koncertach za granicą - w USA, Belgii, Holandii, Hiszpanii, Grecji, Słowacji, Bułgarii, Niemczech, Szwecji i na Ukrainie.

Współpracowała z wieloma dyrygentami m.in.: Janem Ślękiem, Andrzejem Straszyńskim, Andrzejem Knapem, Markiem Traczem, Piotrem Wajrakiem, Łukaszem Borowiczem, Warcisławem Kuncem, Willem Crutchfieldem(ang.), Jose Ferreira Lobo, Gaetano d’Espinosą, Naydenem Todorovem(ang.), Vladimirem Kiradijevem czy José Maria Florêncio, i reżyserami: Roberto Skolmowskim, Dieterem Kaegi(ang.), Henrykiem Konwińskim, Janiną Niesobską, Danielem Kustosikiem, Tomaszem Janczakiem, Wiesławem Ochmanem, Mariánem Chudovským(słow.), Frankiem-Berndtem Gottschalkiem, Bertem Bijnenem(ang.), Michałem Znanieckim, Waldemarem Zawodzińskim, Włodzimierzem Nurowskim, Tomaszem Koniną, Laco Adamikiem i in[6].

Występuje na scenach operowych m.in.: Opery Śląskiej, Opery Krakowskiej i Opery Bałtyckiej.

Działalność na rzecz kultury greckiej[edytuj | edytuj kod]

Karina Skrzeszewska pochodzi z rodziny polsko-greckiej (jej matka jest Greczynką z Pontu, która znalazła się w Polsce w wyniku wojny domowej w Grecji). Od dziecka obcowała z grecką kulturą. W swoim repertuarze (oprócz partii operowych i operetkowych), ma też klasyczne pieśni greckie Manosa Chadzidakisa(ang.), Apostolosa Kaldarasa(ang.)[7][8] i Mikisa Theodorakisa. Od wielu lat jest ambasadorem kultury greckiej w Polsce, czynnie działając we Wrocławskim Towarzystwa Greków w Polsce "Odysseas". Jest inicjatorką i realizatorką wielu przedsięwzięć artystycznych propagujących kulturę i sztukę Grecji[9](prowadziła m.in. warsztaty tańców greckich[10]). W 2004 roku, z okazji Olimpiady w Atenach wystąpiła z koncertem muzyki greckiej w Klubie Olimpijskim w Warszawie. Jej koncert uświetnił również wydarzenie "Spotkania Rodzin Olimpijskich" na warszawskim Towarze w 2004 roku oraz narodowe święto Grecji w październiku 2006 roku.

Repertuar[edytuj | edytuj kod]

Partie operowe:

Operetka:

Inne:

Oratoria i dzieła symfoniczne:

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Nagrania[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryka Wach-Malicka, Teatr rozpala wyobraźnię, „Dziennik Zachodni Polskatimes.pl” [dostęp 2018-01-11] (pol.).
  2. SZUKAJĄC LEARA: VERDI, www.wroclaw2016.pl [dostęp 2018-01-11] (pol.).
  3. Głos wykluczonych - finał, www.wroclaw2016.pl [dostęp 2018-01-11] (pol.).
  4. Encyklopedia, Królowa wróżek: sen nocy letniej, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2018-01-11] (pol.).
  5. Marta Gruszecka, Kraków. "Norma" sopranistek dzisiaj w Operze, „Gazeta Wyborcza - Kraków nr 251 dodatek - "Co Jest Grane"”, 27 października 2017.
  6. Alan Misiewicz, Karina Skrzeszewska: Człowiek do szczęścia potrzebuje muzyki, tańca i słońca, katowice.wyborcza.pl [dostęp 2018-01-11].
  7. Muzyka Narodów - Grecja - Karina Skrzeszewska i ZORBA, www.wherevent.com [dostęp 2018-01-11] (pol.).
  8. 6. Festiwal Kalejdoskop Kultur, kalejdoskopkultur.pl [dostęp 2018-01-11] (pol.).
  9. XVII Międzynarodowy Festiwal Europa-Toruń 2013:, WIECZÓR GRECKI - Toruńska Orkiestra Symfoniczna, tos.art.pl [dostęp 2018-01-11] (pol.).
  10. Wrocław. Warsztaty tańców greckich, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2018-01-11] (pol.).
  11. Adrian Nowak, Nowa Callas mieszka we Wrocławiu i śpiewa na Śląsku, „Prostoomuzyce”, 9 października 2014 [dostęp 2018-01-11] (pol.).
  12. Kr, Donna Elvira u pani Ewy, „Dziennik Polski, 2009, nr 11”, 14 stycznia 2009.
  13. Piotr Sionko, Zaproszenie na Oratorium Papieskie, www.sanktuariumjp2.pl [dostęp 2018-01-11] (pol.).
  14. Tomasz Żak, Święto ludzi teatru [dostęp 2018-01-11] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]