Kia Bongo
Kia Bongo – samochód dostawczy klasy kompaktowej produkowany pod południowokoreańską marką Kia od 1980 roku. Od 2004 roku produkowana jest trzecia generacja modelu.
Pierwsza generacja
[edytuj | edytuj kod]![]() Kia Bongo I przed liftingiem | |
Inne nazwy |
Kia K2400 |
---|---|
Producent | |
Zaprezentowany |
lipiec 1980 |
Okres produkcji |
1980 – 1997 |
Miejsce produkcji | |
Następca |
Kia Bongo II |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia |
2-drzwiowy pick-up |
Skrzynia biegów |
5-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość |
3995–4455 mm |
Szerokość |
1620–1690 mm |
Wysokość |
1850–1990 mm |
Rozstaw osi |
2155 mm |
Liczba miejsc |
3-6 |
Dane dodatkowe | |
Modele bliźniacze |
|
Pokrewne | |
Konkurencja |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/20110611_kia_bongo_2.jpg/225px-20110611_kia_bongo_2.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/2013080207_Kia_Bongo.png/225px-2013080207_Kia_Bongo.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bd/Kia_K_2400_Crew_Cab_1996_%2814362219555%29.jpg/225px-Kia_K_2400_Crew_Cab_1996_%2814362219555%29.jpg)
Kia Bongo I została zaprezentowana po raz pierwszy w 1980 roku.
Model Bongo pojawił się w ofercie Kii jako niewielki samochód dostawczy stanowiący odpowiedź na podobnych rozmiarów konkurencyjny model Hyundai Porter. Podobnie jak on, Kia Bongo dostępna była jako skrzyniowy pick-up dostępny zarówno z dwudrzwiową, jak i czterodrzwiową kabiną pasażerską. Samochód szybko zdobył popularność w Korei Południowej[1].
Pojazd został zbudowany w ramach współpracy z japońską Mazdą jako bliźniacza konstrukcja wobec dostawczego Bongo Brawny[2], odróżniając się od niego odrębną stylizacją przedniej części nadwozia przy zachowaniu kluczowych cech stylizacji[3].
Popularną anegdotą, która nie znalazła oficjalnego potwierdzenia[4], jest twierdzenie jakoby nazwa Kii Bongo powstała w nawiązaniu do wieloletniego prezydenta Gabonu, Omara Bongo, którego kraj był w drugiej połowie XX wieku połączony silnymi więziami dyplomatycznymi z Koreą Południową[4].
Lifting
[edytuj | edytuj kod]W 1995 roku Kia Bongo I przeszła gruntowną restylizację nadwozia, która przyniosła zmiany w kształcie reflektorów oraz zderzaka. Ponadto, pojazd otrzymał też nowy kształt atrapy chłodnicy z nowym, owalnym logo producenta.
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]Kia Bongo pierwszej generacji była produkowana także z myślą o rynkach eksportowych. M.in. w wybranych krajach Ameryki Południowej jak Chile czy Peru pojazd nosił odrębną nazwę, Kia K2400[5].
Silniki
[edytuj | edytuj kod]- L4 2.2l
- L4 2.7l
Druga generacja
[edytuj | edytuj kod]europejska Kia K2700 przed liftingiem | |
Inne nazwy |
Kia Bongo Frontier |
---|---|
Producent | |
Zaprezentowany |
kwiecień 1997 |
Okres produkcji |
1997 – 2004 |
Miejsce produkcji | |
Poprzednik |
Kia Bongo I |
Następca |
Kia Bongo III |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia |
2 i 4-drzwiowy pick-up |
Skrzynia biegów |
6-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość |
4810 mm |
Szerokość |
1740 mm |
Wysokość |
1975 mm |
Rozstaw osi |
2415 mm |
Liczba miejsc |
3-6 |
Dane dodatkowe | |
Pokrewne | |
Konkurencja |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/Kia_K2700II.jpg/225px-Kia_K2700II.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/Kia_Frontier_2.7d_Plus_Crew_Cab_2003_%2816415762573%29.jpg/225px-Kia_Frontier_2.7d_Plus_Crew_Cab_2003_%2816415762573%29.jpg)
Kia Bongo II została zaprezentowana po raz pierwszy w 1997 roku.
Po 17 latach produkcji pierwszej generacji Bongo, Kia przedstawiła zupełnie nową generację modelu skonstruowaną już bez udziału Mazdy jako samodzielna konstrukcja powiązana technicznie z dostawczym modelem Pregio[6].
Samochód zachował charakterystyczną koncepcję poprzednika, z jednobryłową kabiną pasażerską ze schowaną pod nią zarówno przednią osią, jak i jednostką napędową. Linia okien w drzwiach przednich zyskała zagiętą, nieregularną formę[7], za to kabina pasażerska dalej dostępna była w konfiguracji dwu- lub czterodrzwiowej.
Lifting
[edytuj | edytuj kod]W 2001 roku Kia Bongo drugiej generacji przeszła obszerną modernizację nadwozia[8]. Charakterystyczne, nisko osadzone reflektory o prostokątnym kształcie zastąpiły większe, wyżej osadzone reflektory kwadratowe z ciemnymi wkładami, za to między nimi znalazła się duża, chromowana atrapa chłodnicy.
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]Druga generacja Kii Bongo była sprzedawana na jeszcze liczniejszych rynkach globalnych niż poprzednik. W Korei Południowej samochód otrzymał nazwę Kia Bongo Frontier[9], za to pod nazwą Kia Frontier oferowano go w Chile.
Jako Kia K2500/K2700 samochód oferowano m.in. na rynkach Europy[10], a także w Południowej Afryce[11].
Samochód zdobył dużą popularność na rynku polskim wśród np. drobnych przedsiębiorstw budowlanych i miejskich zakładów komunalnych, zyskując nieformalny przydomek kijanka[12].
Silniki
[edytuj | edytuj kod]- L4 2.7l
- L4 3.0l
Trzecia generacja
[edytuj | edytuj kod]europejska Kia K2500 przed liftingiem | |
Inne nazwy |
Kia Frontier |
---|---|
Producent | |
Zaprezentowany |
styczeń 2004 |
Okres produkcji |
od 2004 |
Miejsce produkcji | |
Poprzednik |
Kia Bongo II |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | |
Skrzynia biegów |
5-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość |
4825 mm |
Szerokość |
1740 mm |
Wysokość |
1975 mm |
Rozstaw osi |
2415 mm |
Liczba miejsc |
3–6 |
Ładowność |
1000 kg |
Dane dodatkowe | |
Modele bliźniacze |
|
Konkurencja |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Kia_Frontier_II_2.5_Crew_Cab_2006_%2815701947757%29.jpg/225px-Kia_Frontier_II_2.5_Crew_Cab_2006_%2815701947757%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/18_kia_bongo_3.jpg/225px-18_kia_bongo_3.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/79/Kia_Travello_I.jpg/225px-Kia_Travello_I.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/Kia_Travello_II.jpg/225px-Kia_Travello_II.jpg)
Kia Bongo III została zaprezentowana po raz pierwszy w 2004 roku.
Trzecia generacja Bongo powstała tym razem jako wspólna konstrukcja Kii i Hyundaia, zbudowana w ramach powstałego 5 lat wcześniej koncernu tworzonego w ramach fuzji tych przedsiębiorstw. Podobnie jak bliźniaczy Hyundai Porter, samochód zyskał charakterystyczne obłe proporcje kabiny pasażerskiej.
W stosunku do poprzednika, Kia Bongo trzeciej generacji wyróżniała się podłużnymi, wysoko umieszczonymi reflektorami, a także wyżej poprowadzoną linią szyby czołowej, a także okien bocznych. Pod kątem technicznym pojazd zyskał dopracowany układ kierowniczy i hamulcowy, a także poprawił zwrotność[13].
Lifting
[edytuj | edytuj kod]W listopadzie 2013 roku, po 9 latach dotychczasowego cyklu produkcyjnego, Kia Bongo trzeciej generacji przeszła obszerną restylizację[14]. Pod kątem wizualnym samochód otrzymał charakterystyczną atrapę chłodnicy w stylu nowszych samochodów osobowych, a także ciemne wkłady reflektorów i odświeżony zderzak.
W kabinie pasażerskiej pojawiło się jednoramienne koło kierownicy podobne do modelu Picanto ze standardową poduszką powietrzną, a także nowe materiały wykończeniowe kokpitu i bogatsze elementy wyposażenia[14]. Jednostki napędowe z kolei dostosowano do nowych norm emisji i udoskonalono ich ekonomię jazdy.
Travello
[edytuj | edytuj kod]Specjalnie z myślą o rynku Indonezji, Kia opracowała osobowy wariant typu van o nazwie Kia Travello[15]. Samochód przyjął rolę następcy modelu Pregio, nawiązując do niego takim samym kształtem tylnych lamp i kształtem bryły nadwozia.
Bongo EV
[edytuj | edytuj kod]W kwietniu 2020 roku Kia przedstawiła elektryczny wariant Kia Bongo EV zbudowany specjalnie z myślą o wewnętrznym rynku południowokoreańskim podobnie jak bliźniaczy Hyundai Porter Electric[16]. Pod kątem wizualnym samochód otrzymał inny wygląd przedniego zderzaka, a także zmodyfikowane wkłady reflektorów. Układ napędowy złożył się z baterii o pojemności 58,8 kWh, rozwijając maksymalnie 184 KM i 211 kilometrów na jednym ładowaniu[17].
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]W pierwszych latach produkcji, Kia Bongo trzeciej generacji była oferowana na równie licznych rynkach globalnych. Jako Kia K2500/K2700 samochód był oferowany zarówno w Afryce, jak i Australii[13] czy Europie, gdzie ponownie stanowiła budżetową alternatywę dla większych pojazdów dostawczych europejskich producentów[18]. W ramach nowej taktyki marketingowej, samochody dostawcze Kii zniknęły ze sprzedaży[19] w regionie europejsko-australijskim między 2008 a 2012 rokiem[20].
Pod nazwą Kia Kaon samochód trafił do oferty producenta w Tajwanie[21], z kolei jako Kia Jumbo producent oferował go w Tajlandii do 2011 roku, później przemianowując go na K2500[22]. Podobnie jak poprzednik, w Chile pojazd poownie otrzymał nazwę Kia Frontier[23].
Silniki
[edytuj | edytuj kod]- L4 2.4l
- L4 3.0l
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Od stalowych rur do SUV-ów. [dostęp 2020-12-13]. (pol.).
- ↑ Mazda Bongo Brawny. [dostęp 2020-12-13]. (pol.).
- ↑ Mazda Bongo Brawny Van Review (Fourth Generation). [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ a b The origin of the Bongo. [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ Kia K2400. [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ Kia Pregio. [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ Kia Bongo FrontierSuper Cab 2.7 D MT (1997–2000). [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ 2001 Kia K2700 First generation facelift Engine Oil Capacity. [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ 1997 Kia Bongo Frontier (K2700) 1 ton CRDi King Cab 4*2(2WD). [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ Kia K2700 historia. [dostęp 2020-12-13]. (pol.).
- ↑ Versatile Kia K2700 Makes Light Work Of Any Task. [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ Kia K 2700 - tani i dobry. [dostęp 2020-12-13]. (pol.).
- ↑ a b New Kia K2700 makes its mark. [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ a b Kia Bongo 2014 – Utilitário ganha airbag e parte de R$ 63,900. [dostęp 2020-12-13]. (port.).
- ↑ Review KIA Travello 2006: Paket Lengkap Untuk Pebisnis Travel dan Sewa Mobil. [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ Cargo trucks in Korea going green. [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ Kia's latest electric vehicle is a K2700 truck. [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ Kia K2500 i K2700. [dostęp 2020-12-13]. (pol.).
- ↑ Oto samochody Kia, którymi nie pojeździcie. [dostęp 2020-12-13]. (pol.).
- ↑ Kia Australia wants vans and trucks again. [dostęp 2020-12-13]. (ang.).
- ↑ Kia Kaon. [dostęp 2020-12-13]. (chiń.).
- ↑ Kia K2500 รุ่นล่าสุด. [dostęp 2020-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-29)]. (taj.).
- ↑ Camioneta KIA Nueva Frontier 2019. [dostęp 2020-12-13]. (hiszp.).