Kia Opirus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kia Opirus
Kia Opirus przed liftingiem
Kia Opirus przed liftingiem
Inne nazwy Kia Amanti
Kia Iris
Producent Kia Motors
Zaprezentowany Geneva Motor Show 2003
Okres produkcji 2002–2011
Miejsce produkcji Korea Południowa Hwasung
Rosja Kaliningrad
Poprzednik Kia Enterprise
Następca Kia Cadenza
Kia K9
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
Silniki Benzynowe:
V6 2.7 195 KM
V6 3.3 259 KM
V6 3.5 203 KM
V6 3.6 284 KM
V6 3.8 266 KM
Skrzynia biegów 5- i 6-biegowa automatyczna
Rodzaj napędu przedni
Długość 2002–2006: 4980 mm
2006–2011: 5001 mm
Szerokość 1850 mm
Wysokość 1485 mm
Rozstaw osi 2800 mm
Masa własna 1864 kg
Poj. zbiornika paliwa 70 l
Liczba miejsc 5
Test Euro NCAP 5 gwiazdek
Pojemność bagażnika 2002–2006: 480 l
2006–2011: 495 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Hyundai Grandeur
Hyundai Sonata
Hyundai Terracan
Kia Sorento
Konkurencja Audi A6
BMW serii 5
Citroen C6
Honda Legend
Lexus GS
Mercedes-Benz klasy E
Peugeot 607
Saab 9-5
Skoda Superb
Volvo S80

Kia Opirussamochód osobowy klasy średniej-wyższej produkowany przez południowokoreański koncern motoryzacyjny Kia Motors w latach 2002–2011.

Kia Opirus po liftingu
Kia Opirus przed liftingiem – tył
Kia Opirus po liftingu – tył

Auto zostało po raz pierwszy zaprezentowane w Europie podczas targów motoryzacyjnych w Genewie w 2003 roku[1]. Pojazd został zbudowany na bazie płyty podłogowej Hyundaia Grandeur[2]. Przód pojazdu z charakterystycznymi owalnymi reflektorami oraz chromowaną atrapą chłodnicy w kształcie trapezu inspirowany był Mercedesem W210.

W 2007 roku auto przeszło face lifting. Zmieniono głównie tylną część pojazdu, dzięki czemu auto wydłużono. Przy okazji przeprojektowano atrapę chłodnicy oraz przedni zderzak[3]. Przy okazji przeprojektowano zawieszenie pojazdu, zmniejszono masę pojazdu oraz wymieniono deskę rozdzielczą[4].

W 2009 roku auto zostało po raz drugi poddane lekkiemu liftingowi. Zmodernizowano po raz kolejny atrapę chłodnicy, listwy ozdobne, przestylizowano tylne oraz przednie zderzaki, zastosowano nowe 18-calowe alufelgi oraz technologię diód LED w tylnych lampach pojazdu. We wnętrzu pojazdu dodano szereg możliwości konfiguracji kolorystycznej oraz 3,5-calowy wyświetlacz LCD[5].

W 2009 roku zaprezentowano następce pojazdu – model Cadenza.

Wersje wyposażeniowe[edytuj]

  • Premium
  • Executive

Samochód standardowo był wyposażony m.in. w 8 poduszek powietrznych, system ABS, ASR, BAS, ECS, EBD, ESP, AQS oczyszczający powietrze, elektryczne sterowanie szyb, elektryczne sterowanie lusterek, elektryczne regulowanie foteli oraz podgrzewanie, elektryczne regulowanie kierownicy oraz klimatyzację automatyczną, elektrycznie dzielona tylna kanapa, tempomat, komputer pokładowy, system nawigacji satelitarnej, reflektory ksenonowe oraz czujniki parkowania[6].

Opcjonalnie auto wyposażyć można m.in. w hydrofobową przednią szybę, elektronicznie sterowane zawieszenie, nagłośnienie firmy Infinity oraz wentylowane siedzenia[2], a także drewniane lub skórzane wykończenie wnętrza.


Przypisy

  1. Maciej Ziemek: Kia Opirus 3.5 V6 – Bez palemki. auto-motor-i-sport.pl, 2008-06-12. [dostęp 2016-04-06].
  2. a b Łukasz Szewczyk: Kia Opirus: „koreański Mercedes” w cenie… Fiata Panda. onet.pl, 2010-01-12. [dostęp 2016-04-06].
  3. Kia Opirus na stronie katalog.autokult.pl.
  4. Filip Otto: Dogłębny lifting – Kia Opirus 2007. autogaleria.pl, 2006-08-10. [dostęp 2016-04-06].
  5. Robert Rybicki: KIA Opirus – Lifting koreańskiej limuzyny. auto-swiat.pl, 2009-05-28. [dostęp 2016-04-06].
  6. Norbert Szwarc: Alternatywa. autocentrum.pl. [dostęp 2016-04-06].