Komisariat Straży Celnej „Jelonki”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komisariat Straży Celnej „Jelonki”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1921
Rozformowanie 1928
Tradycje
Kontynuacja Komisariat Straży Granicznej „Rudniki”
Organizacja
Dyslokacja Jelonki
Formacja Straż Celna
Podległość Inspektorat SC „Praszka”
Rozmieszczenie placówek SC Komisariatu Jelonki

Komisariat Straży Celnej „Jelonki” – jednostka organizacyjna Straży Celnej pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej w latach 1921–1928.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na wniosek Ministerstwa Skarbu, uchwałą z 10 marca 1920 roku, powołano do życia Straż Celną[1]. Od połowy 1921 roku jednostki Straży Celnej rozpoczęły przejmowanie odcinków granicy od pododdziałów Batalionów Celnych[2]. Proces tworzenia Straży Celnej trwał do końca 1922 roku[3]. Komisariat Straży Celnej „Jelonki”, wraz ze swoimi placówkami granicznymi, wszedł w podporządkowanie Inspektoratu Straży Celnej „Praszka”[4].

W drugiej połowie 1927 roku przystąpiono do gruntownej reorganizacji Straży Celnej[5]. W praktyce skutkowało to rozwiązaniem tej formacji granicznej. Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Ignacego Mościckiego z 22 marca 1928 roku w jej miejsce powoływano z dniem 2 kwietnia 1928 roku Straż Graniczną[6]. Rozkazem nr 3 z 25 kwietnia 1928 roku w sprawie organizacji Wielkopolskiego Inspektoratu Okręgowego dowódca Straży Granicznej gen. bryg. Stefan Pasławski powołał komisariat Straży Granicznej „Jaworzno”, który przejął ochronę granicy od rozwiązywanego komisariatu Straży Celnej[7].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Sąsiednie komisariaty

Funkcjonariusze komisariatu[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna w 1927[8]:

  • kierownik komisariatu – podkomisarz Leonard Froelich
  • pomocnik kierownika komisariatu – przodownik Alojzy Bereska (614)

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Organizacja komisariatu w 1926 roku[9]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W niektórych dokumentach archiwalnych spotyka się też nazwę – Pinki[8]. Wynika on z zapisu fonetycznego nazwy gwarowej (gwarowa wymowa Pińki). W literaturze fachowej nazywa się to uproszczenie grup spółgłoskowych. W jednych dokumentach archiwalnych jest zapis Pinki, w drugich Pieńki. Jednakowoż, obie nazwy odnoszą się do tej samej miejscowości. Błędem jest mylenie obu zapisów z niedaleko położonymi Pankami.
  2. Kozłowski nie wymienia placówki Straży Celnej II linii „Rudniki”[9]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]