Krzysztof Kononowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Kononowicz
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1963
Kętrzyn
Zawód kierowca-mechanik
Miejsce zamieszkania Białystok
Narodowość polska
Kanał Jarosław Andrzejewski
Współprowadzący Jarosław Andrzejewski, Wojciech Suchodolski
Lata aktywności od 2017
Liczba wyświetleń 11 mln.[1]
Kanał Kononowicz Orginal kononowicz
Współprowadzący Wojciech Suchodolski
Lata aktywności 2016–2017
Liczba wyświetleń 2 mln.[2]
Faksymile
Odznaczenia
{{{odznaczenia}}}
Strona internetowa

Krzysztof Kononowicz (ur. 21 stycznia 1963[3] w Kętrzynie[4]) – polski działacz polityczny, osobowość internetowa, videoblogger. Kandydat w 2006 roku na prezydenta Białegostoku[5] oraz do Rady Miejskiej tego miasta[6]. Stał się popularny po publikacji w serwisie YouTube swojego przemówienia w Studiu Wyborczym TV Jard.

Życiorys[edytuj]

Legitymacja członkowska Krzysztofa Kononowicza w NSZZ Solidarność.
Krzysztof Kononowicz (2000)

1963–2006[edytuj]

Urodził się 21 stycznia 1963 w Kętrzynie koło Olsztyna[4] w rodzinie Bronisława[3], odznaczonego m.in. Krzyżem Armii Krajowej[7] (1908–przed 2006)[7][4] i Leonardy Kononowiczów[8] (1930/31–2012)[9][10]. Ukończył zasadniczą szkołę zawodową jako kierowca-mechanik[4]. W latach 1980–2002 był członkiem NSZZ „Solidarność” w Białymstoku[11][12]. Na swojej stronie internetowej twierdzi, że przez ten czas był przewodniczącym związku, ale Encyklopedia Solidarności w hasłach dotyczących Regionu Białystok NSZZ „Solidarność” nawet o nim nie wzmiankuje[13]. Odszedł ze związku po wyborze Janusza Śniadka na przewodniczącego. Od 1994 jest bezrobotny[14]. Wcześniej był m.in. kierowcą w firmie Trans Mlecz[15], sprzątał w Urzędzie Miejskim w Białymstoku[14], a także jako kierowca jeździł autobusem w MPK Białystok[16].

W wyborach samorządowych w 2006 z list Komitetu Wyborczego Wyborców Podlasie XXI wieku kandydował na prezydenta Białegostoku (uzyskał 1676 głosów (1,89%), zajmując przedostatnią, szóstą pozycję, wyprzedzając kandydata Samoobrony RP)[5] oraz do Rady Miejskiej Białegostoku z okręgu wyborczego numer 4 (uzyskał 102 głosy)[6].

Stał się znany po publikacji w serwisie YouTube swojego przemówienia ze Studia Wyborczego TV Jard[4]. Jego spot wyborczy do 10 listopada 2006 obejrzano ponad 1,2 mln razy[17], a do 4 lutego 2007, ponad 6 mln razy[18].

2006–2016[edytuj]

W 2006 był gościem prowadzonego przez Piotra Najsztuba i Jacka Żakowskiego programu Tok2Szok[15]. Wystąpił w teledysku do utworu „Nie będzie niczegohip-hopowego zespołu Grupa Operacyjna, zainspirowanego jego programem wyborczym (do czerwca 2017 osiągnął prawie 3,5 mln wyświetleń w serwisie YouTube). Gazeta „Rzeczpospolita” ujawniła, że za wykreowaniem Kononowicza stoją działacze Polskiej Partii Narodowej[19].

20 maja 2007 w powtórzonych wyborach do Sejmiku Województwa Podlaskiego kandydował z pierwszego miejsca na liście KWW Podlasia XXI wieku w okręgu nr 1 (uzyskał 295 głosów)[20]. Jego historia posłużyła za inspirację dla etiudy studenckiej Rafała Skalskiego Żeby nie było niczego (2007)[21]. W 2007 wystąpił w reklamie radiowej firmy Netia [22].

Wiosną 2009 miał zamiar kandydować w wyborach do Parlamentu Europejskiego z listy partii Związek Słowiański[23], ale komitetowi nie udało się wystawić żadnych list. W lipcu 2009 roku wziął udział w nagraniach do filmu komediowego Ciacho w reżyserii Patryka Vegi, gdzie wcielił się w rolę prokuratora. Na początku 2010 podjął nieudaną próbę kandydowania na prezydenta RP – organizatorzy jego kampanii nie zdecydowali się na złożenie podpisów do Państwowej Komisji Wyborczej i komitet wyborczy nie został zarejestrowany[24]. W kwietniu 2010 poparł kandydaturę Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich w 2010[25]. W 2013 wystąpił w odcinku programu „Puk, puk, to my!”, w którym Bilguun Ariunbaatar sprawdzał gościnność mieszkańców Białegostoku[26].

Od 2016[edytuj]

Obecnie Krzysztof Kononowicz prowadzi działalność społeczną w postaci Biura Interwencji Obywatelskich, oraz internetową w postaci wideoblogów na temat życia codziennego. Od lipca 2016 do lutego 2017 występował na kanale YouTube „Kononowicz Orginal kononowicz”[27]. Od stycznia 2017 razem z redaktorem Jarosławem Andrzejewskim i sublokatorem Wojciechem Suchodolskim współtworzy kanał YouTube „Jarosław Andrzejewski”[28].

Fenomen[edytuj]

Z jego spotów wyborczych nie wycięto potknięć językowych. Opowiadał o sobie w sposób dotychczas niestosowany publicznie np. posiadam swoją posiadłość, domek drewniany, mam matkę, mam brata, tatuś nie żyje, ale tatuś bardzo jest mój bardzo bardzo zasłużony, walczył o Warszawę, walczył o Polskę, walczył o Boga, ale nie ma ojca, odeszed[4]. Jednym z bardziej znanych haseł stała się wypowiedź: żeby nie było bandyctwa, żeby nie było złodziejstwa, żeby nie było niczego[4].

Życie prywatne[edytuj]

Miał brata Bogdana (zm. 2013)[10]. Mieszka w Białymstoku[29].

Przypisy

  1. Jarosław Andrzejewski - YouTube - O autorze. YouTube. [dostęp 2017-11-09].
  2. Kononowicz Orginal kononowicz - YouTube - O autorze. YouTube. [dostęp 2017-08-14].
  3. a b Zdjęcie legitymacji Solidarności Krzysztofa Kononowicza (pol.). dziennik.pl, 2010. [dostęp 2017-06-29].
  4. a b c d e f g TV Jard: Krzysztof Kononowicz - rzetelny kandydat na prezydenta (pol.). YouTube, 2008-04-18. [dostęp 2017-06-29].
  5. a b Wyniki I tury wyborów na prezydenta Białegostoku w 2006r. (pol.). PKW, 2006. [dostęp 2017-06-29].
  6. a b Wyniki głosowania na kandydata w obwodach (pol.). PKW, 2006. [dostęp 2017-06-29].
  7. a b Jarosław Andrzejewski: tato (pol.). YouTube, 2017-07-02. [dostęp 2017-07-26].
  8. TheP21TV: Mama KRZYSZTOFA KONONOWICZA UMIERA (pol.). P21TV.BLOOG.PL, 2012-07-27. [dostęp 2017-06-29].
  9. Kononowicz wykorzystywał seksualnie matkę? (pol.). wiadomosci.dziennik.pl, 2007-10-12, 2010-06-22. [dostęp 2017-07-26].
  10. a b Nie żyje brat Krzysztofa Kononowicza (pol.). fakt.pl, 2013-02-24. [dostęp 2017-07-01].
  11. Kononowicz: Byłem szefem Solidarności (pol.). wiadomosci.dziennik.pl, 2009-06-05. [dostęp 2017-06-29].
  12. Jarosław Andrzejewski: moja solidarnosc (pol.). YouTube, 2017-07-02. [dostęp 2017-08-21].
  13. Region Białystok w Encyklopedii Solidarności (pol.). encysol.pl, 2016-04-13. [dostęp 2017-07-05].
  14. a b Joanna Dargiewicz: W Białymstoku będzie można pić umiarkowanie (pol.). poranny.pl, 2006-10-29. [dostęp 2017-06-29].
  15. a b Krzysztof Kononowicz w programie Tok2Szok (pol.). YouTube, 2006-12-02. [dostęp 2017-06-29].
  16. Jarosław Andrzejewski, Krzysztof Kononowicz: ZMIENNICY (pol.). YouTube, 2017-06-16. [dostęp 2017-08-24].
  17. Piotr Babicki: Krzysztof Kononowicz podbija internet (pol.). media2.pl, 2006-11-10. [dostęp 2017-07-02].
  18. Oryginalny spot wyborczy. "Ten film jest już niedostępny, ponieważ powiązane z nim konto YouTube zostało usunięte." (pol.). YouTube. [dostęp 2017-06-29].
  19. Kononowicz na prezydenta Warszawy? (pol.). wprost.pl, 2007-03-12. [dostęp 2017-07-02].
  20. Protokół Wojewódzkiej Komisji Wyborczej z wyborów do Sejmiku Województwa Podlaskiego odbywających się 20 maja 2007 roku (pol.). Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego, 2007-05. [dostęp 2017-06-29].
  21. ŻEBY NIE BYŁO NICZEGO (pol.). filmpolski.pl, 2017-02-11. [dostęp 2017-06-29].
  22. Tomasz Kamiński: Kononowicz: żeby nie było niczego, a Internet był za darmo (pol.). wiadomosci24.pl, 2007-08-09. [dostęp 2017-07-01].
  23. Barbara Mińska: Kononowicz wraca do polityki! (pol.). wiadomosci.dziennik.pl, 2009-03-17. [dostęp 2017-06-29].
  24. Krzysztof Kononowicz nie kandyduje na Prezydenta RP (pol.). kononowicz.prv.pl, 2010-04-27. [dostęp 2017-07-01].
  25. maxterst: Krzysztof Kononowicz popiera Jarosława Kaczyńskiego (pol.). YouTube, 2010-04-28. [dostęp 2017-06-29].
  26. PUK PUK to my - Białystok (od 7 minuty) (pol.). YouTube, 2014-02-02. [dostęp 2017-07-01].
  27. Krzysztof Kononowicz, Wojciech Suchodolski: Kononowicz Orginal kononowicz (pol.). YouTube. [dostęp 2017-08-20].
  28. Jarosław Andrzejewski, Krzysztof Kononowicz, Wojciech Suchodolski: Jarosław Andrzejewski (pol.). YouTube. [dostęp 2017-08-20].
  29. Dawid Frąckiewicz: Dumny Białystok - z czego jesteś dumny? POKAŻ TO! (pol.). Urząd Miejski w Białymstoku, 2010-03-02. [dostęp 2017-08-21].

Linki zewnętrzne[edytuj]