Lalin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w Polsce. Zobacz też: Lalín – gmina w Hiszpanii.
Artykuł 49°38′31″N 22°6′2″E
- błąd 39 m
WD 49°37'59.99"N, 22°6'0.00"E
- błąd 1 m
Odległość 1013 m
Lalin
wieś
Ilustracja
Cerkiew św. Jerzego
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Sanok
Liczba ludności (2020) 377[1]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 36-207
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 0359304
Położenie na mapie gminy wiejskiej Sanok
Mapa konturowa gminy wiejskiej Sanok, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Lalin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Lalin”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Lalin”
Położenie na mapie powiatu sanockiego
Mapa konturowa powiatu sanockiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Lalin”
Ziemia49°38′31″N 22°06′02″E/49,641944 22,100556

Lalin – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Sanok[2][3]. Leży nad Stobnicą dopływem Wisłoka. Wieś liczy obecnie 300 mieszkańców oraz 78 domów. Przebiega przez nią droga wojewódzka nr 886 do Rzeszowa i Sanoka.

W latach 1975−1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Wieś w średniowieczu dzieliła się na dwie osady Lalin Ruski oraz Lalin Niemiecki[4]. W roku 1443 zapisano in Lalina Ruthenicali, in Lalina Theutunicali, w 1502 i 1582 in Lalyn Nyemeyeczkyem ... in Lalyn Ruskye. Lalin Niemiecki przyległy do wsi Grabownica mógł powstać przed rokiem 1435, kiedy sołtysem wsi był Mathias Scultetus de Lalyna wymieniony w AGZ w tomie XI[5].

W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej w Lalinie byli spadkobiercy Giebułtowskiego oraz współwłaściciele[6]. Na przełomie XIX/XX wieku właścicielem tabularnym dóbr Lalin I i II był Paweł Tyszkowski[7], który na początku XX wieku posiadał we wsi obszar 128,8 ha[8][9].

Od maja 1945 w Lalinie kwaterował antykomunistyczny oddział Zgrupowania Warta, której dowódcą był Dragan Sotirović.

W 1946, po przesiedleniu ukraińskich mieszkańców tej wsi na Ukrainę, wieś została na nowo zasiedlona polskimi repatriantami wysiedlonymi z Ukrainy. W tym samym roku wieś spalił oddział Ukraińskiej Armii Powstańczej. W obronie polskich repatriantów przed jej atakami walczył tu oddział samoobrony z Grabówki dowodzony przez Mieczysława Bielca oraz oddziały Dragana Sotirovica.

Obecnie we wsi działalność prowadzi jeden z popularniejszych ośrodków jeździeckich w regionie.

We Lalinie znajduje się zabytkowa cerkiew św. Jerzego, do której należeli pakosławscy Rusini.

Do lokalnych potraw należą pierogi razowe.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Raport o stanie gminy Sanok za 2020 rok, Biuletyn Informacji Publicznej Urząd Gminy Sanok, 6 maja 2021 [dostęp 2021-06-08] (pol.).
  2. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  3. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. Adam Fastnacht. Osadnictwo ziemi sanockiej w latach 1340-1650, str. 86
  5. Adam Fastnacht, s. 86
  6. Karol Wild: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: 1855, s. 108.
  7. Tadeusz Pilat: Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z Wielkiem Ks. Krakowskiem. Lwów: 1890, s. 104.
  8. Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.
  9. Skorowidz powiatu sanockiego wydany na podstawie dat zebranych w roku 1911. Sanok: 1911, s. 10.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]