Left 4 Dead 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Left 4 Dead 2
Producent Valve South
Wydawca Valve Corporation
Dystrybutor EA Games, Steam
Seria gier Left 4 Dead
Silnik Source
Data wydania

Xbox 360, Windows:
Am.Płn.: 17 listopada 2009
EU: 17 listopada 2009
PL: 20 listopada 2009
Macintosh:
Am.Płn.: 5 października 2010

Gatunek

first-person shooter, survival horror

Tryby gry jedno- i wieloosobowa
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows, Xbox 360, OS X, Linux (beta)[1]
Nośniki

DVD, Steam (pobranie)

Wymagania

Minimalne: procesor 2.4 GHz, 1 GB RAM, karta graficzna 128 MB GeForce 7600 lub lepsza

Kontrolery klawiatura, mysz, gamepad

Left 4 Dead 2gra komputerowa z gatunku first-person shooter wyprodukowana przez Valve South i wydana w 2009 roku przez Valve Corporation. Jest to kontynuacja gry Left 4 Dead. Akcja gry rozgrywa się w świecie opanowanym przez zombie. Gracz kieruje jednym z czterech ocalałych ludzi, którzy poprzez współpracę starają się przeżyć i dojść do punktu ewakuacji. Do października 2012 roku seria gier Left 4 Dead sprzedała się w 12 milionach kopii[2].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja tak samo jak w pierwszej części rozgrywa się w świecie opanowanym przez zombie - ludzi zarażonych niezidentyfikowaną chorobą. W grze można kierować jednym z czterech Ocalałych (naturalnie uodpornionych na wirusa), którzy połączyli się w grupę i próbują przeżyć. Zachowanie i pojawianie się Zarażonych jest kontrolowane przez sztuczną inteligencję dostosowującą się do poczynań graczy.

W grze występuje czterech bohaterów. Są to: hazardzista Nick, Coach były trener szkolnej drużyny piłki nożnej, który doznał kontuzji kolana. Ellis mechanik i Rochelle reporterka lokalnej stacji telewizyjnej, została wysłana na reportaż do miasta Savannah, znanego z pierwszej kampanii.

Wszyscy są naturalnie uodpornieni na wirusa, który zdziesiątkował ludzkość zamieniając ją w zombie. Można nimi sterować, lub zostawić to sztucznej inteligencji.

Kampanie[edytuj | edytuj kod]

Gra zawiera 8 kampanii (dwie z nich to przeniesione z pierwszej części "No Mercy" i "The Sacrifice"), po trzy, cztery lub pięć etapów każda. Poszczególne etapy oddzielone są tzw. "saferoomami", czyli miejscami, w których Zarażeni nie mają dostępu do Ocalonych. Można tam znaleźć apteczki oraz uzbrojenie.

  • Dead Center : Tutaj nasi bohaterowie się poznają. W końcowej fazie kampanii musimy znaleźć i zatankować auto określoną liczbą kanistrów z benzyną aby uciec (przedsmak trybu Scavenger). Etapy: Hotel (The Hotel), Ulice (The Streets), Centrum handlowe (The Mall), Atrium.
  • The Passing: W tej kampanii nasi bohaterowie spotykają starych znajomych z jedynki. Celem jest zatankowanie generatora i opuszczenie mostu, by przejechać dalej. W końcowej fazie trzej bohaterowie z jedynki pomagają graczom strzelając z góry do zarażonych. Ciekawostką jest, że w drugim etapie, gdy przejdziemy przez pomieszczenie z szafą grającą na plac budowy (jest tam błoto), skręcimy w lewo i przebiegniemy szybko przez plac pod ogrodzenie to zobaczymy autobus, który zatrąbi na nasz widok. Autobusem najprawdopodobniej uciekają fani "Midnight Riders". Etapy: The Riverbank (Brzeg Rzeki), The Underground (Kanały Pod Ziemią), The Port (The Port).
  • Dark Carnival (Karnawał Śmierci): Kampania zaczyna się na autostradzie po tym, jak w aucie skończyło się paliwo. Gracze muszą uciekać przez wesołe miasteczko. Kampania kończy się koncertem, który ma za zadanie zwrócić uwagę helikoptera krążącego nad wesołym miasteczkiem. Etapy: Autostrada (The Highway), Wesołe miasteczko (The Fairgrounds), Kolejka górska (The Coaster), Stodoły (The Barns), Koncert (The Concert).
  • Swamp Fever (Bagienna gorączka): Pilot helikoptera okazuje się być zarażonym. Bohaterowie uciekają przez bagna. Kampania kończy się obroną na plantacji przed hordami zombie i ucieczką statkiem. Etapy: Osada na mokradłach (Plank Country), Trzęsawisko (The Swamp), Slumsy (The Shantytown), Plantacja (The Plantation).
  • Hard Rain (Krwawa Ulewa): Statek, którym uciekają ocaleni wymaga zatankowania. Bohaterowie szukają paliwa w małym miasteczku. Podczas powrotu na statek rozpętuje się burza, oraz następuje powódź. Etapy: Miasteczko fabryczne (The Milltown), Cukrownia (The Sugar Mill), Ucieczka z cukrowni (Mill Escape), Powrót do miasta (Return To Town), Ucieczka z miasta (Town Escape).
  • The Parish (Parafia): Musimy przedostać się przez Nowy Orlean, znajdując most zanim zostanie zniszczony. Kampania kończy się ucieczką helikopterem. Etapy: Nabrzeże (The Waterfront), Park (The Park), Cmentarz (The Cemetery), French Quarter (The Quarter), Most (The Bridge).
  • The Sacrifice: Dodatkowa kampania w Left 4 Dead 2. Polega ona na przedostaniu się na most, pod którym jeden z członków drużyny musi się poświęcić. Kończy się śmiercią jednego z Ocalałych.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Tryby gry[edytuj | edytuj kod]

  • Gra w pojedynkę - sztuczna inteligencja przejmuje kontrole nad towarzyszami, pogodą oraz zarażonymi. Jeśli możliwe są trzy drogi do przejścia, komputer, zależnie od umiejętności, odblokowuję tylko jedną.
  • Campaign - gra w sieci dla 4 graczy, komputer dalej kieruje zarażonymi, pogodą oraz przejściami.
  • Realism - trudniejsza wersja kampanii, kontry. Zombie są silniejsze, bardziej wytrzymałe na strzały w ciało (najlepiej celować w głowę lub nogi aby je szybciej wykończyć), częściej atakują hordami, poświaty wokół Ocalałych i przedmiotów są wyłączone (gdy np. Smoker złapię jednego z Ocalałych, to nie widać tego przez ścianę, jak w przypadku zwykłej kampanii), Witch zabija od razu (zamiast obezwładnić) i nie można jej zabić strzałem w głowę.
  • Versus - przypomina kampanię, ale dodatkowo można wcielić się w rolę zainfekowanych, gra 4 na 4. Po każdej mapie podliczane są punkty i zmiana stron. Drużyna, która zbierze więcej punktów przez misje, gra pierwsza ocalałymi na następnej mapie, a ta, która zbierze więcej punktów przez całą kampanie, wygrywa. Komputer nie steruje już tu pogodą oraz w mniejszym stopniu steruje zwykłą hordą.
  • Survival - gracze walczą w różnych miejscach kampanii o jak najdłuższe utrzymanie się przy życiu.
  • Scavenger - ocaleni kontra zainfekowani, ocaleni muszą znaleźć jak najwięcej kanistrów z benzyną, a zarażeni jak najszybciej ich powstrzymać. Po każdej rundzie jest zmiana stron. Rund jest kilka. Wygrywa drużyna, która wygra określoną liczbę rund.
  • Realism Versus - gra versus na zasadach realism (ocaleni nie widzą się przez ściany, nie pokazują się podpowiedzi jednak zarażeni gracze nie są dotknięci jakimikolwiek zmianami). Początkowo mutacja (gra na zmienionych zasadach) jednak jej popularność sprawiła że została oficjalnym trybem gry.

Mutacje[edytuj | edytuj kod]

Mutacje to różne tryby gry, zmieniane co tydzień. Dostępne w DLC. Są to:

  • Chainsaw Massacre - gracz dysponuje tylko piłą mechaniczną o nieskończonym zapasie paliwa.
  • Healing Gnome - ciągły spadek życia, któremu można zapobiec trzymając w ręku Gnoma Chompsky'ego.
  • Versus Survival - połączenie trybów Versus oraz Survival.
  • Bleed Out - cały czas ubywa graczowi życia, a dysponuje on tylko tabletkami przeciwbólowymi.
  • Bleed Out Versus - jak Bleed Out, ale w trybie Versus.
  • Headshot - jedynym sposobem na zabicie Zarażonych jest strzał w głowę.
  • Taannkk! - tryb Versus, w którym wszyscy gracze w drużynie Zarażonych wcielają się w rolę Tanka.
  • Lone Gunman - gracz dysponuje jedynie pistoletem Desert Eagle i odpiera ataki Boomerów oraz hordy.
  • Special Delivery - usunięto czas odradzania specjalnych Zarażonych oraz podniesiony maksymalny limit do 10 na raz (dla równowagi nie ma zwykłych zarażonych).
  • Hard Eight - na mapie może być ośmiu specjalnych Zarażonych na raz.
  • Last Gnome On Earth - celem graczy jest doniesienie Gnoma Chompsky'ego do końca kampanii, a ataki hordy skupiają się na tym, kto go niesie.
  • Last Man On Earth - tryb jednoosobowy bez graczy kierowanych sztuczną inteligencją. Gracz musi zmierzyć się z regularną hordą oraz specjalnymi Zarażonymi.
  • Room For One - w pojeździe ewakuacyjnym na końcu każdej kampanii jest miejsce tylko dla jednego ocalałego. Ten, który pierwszy dotrze do pojazdu podczas finału, przeżywa.
  • Four Swordsmen of the Apocalypse - gracze dysponują wyłącznie katanami.
  • Iron Man - brak możliwości odradzania oraz zapasów amunicji czy apteczek rozrzuconych na mapie. Gracze nie mają też możliwości powtarzania misji (jedynie całą kampanię od początku).
  • Gib Fest - gracze dysponują jedynie karabinem M60 z nieskończoną ilością amunicji.
  • Follow the Liter - tryb Scavenger, w którym na mapie jest tylko kilka kanistrów na raz (zamiast pełnego kompletu jak w zwykłym trybie Survival).
  • Flu Season- jedyni specjalni Zarażeni to Boomer i Spitter.
  • Riding My Survivor - gracze drużyny Zarażonych odradzają się jedynie jako Jockey.
  • Death's Door - brak możliwości odradzania, powaleni Ocaleni od razu umierają, brak apteczek.
  • Nightmare - gra w trybie Survival z elementami trybu Realism, m.in. zubożony HUD.

Specjalni zainfekowani[edytuj | edytuj kod]

W grze możemy spotkać (i wcielić się w nich w trybie versus) w 8 specjalnych zainfekowanych. Oto i oni:

  • Charger - Zarażony z groteskowo zdeformowaną prawą ręką. Szarżuje na grupę Ocalałych i łapie jednego, po czym przebiega kawałek i zaczyna uderzać nim o ziemię.
  • Jockey - Mały, zwinny Zarażony, który wskakuje Ocalałym na głowy i częściowo przejmuje nad nimi kontrolę, co daje mu spore możliwości taktyczne.
  • Spitter - Jedyny damski zombie dostępny w trybie Versus. Spitter pluje na ocalałego żrącym kwasem. Zadaje bardzo duże obrażenia, jeśli Ocalały nie zdoła uciec z kałuży kwasu.
  • Hunter - Najzwinniejszy z zainfekowanych. Czai się na dachach budynków bądź w ciemnych kątach po czym skacze na Ocalałego, przygniatając go do ziemi.
  • Smoker - Posiada długi język, którymi oplątuje Ocalałych i przyciąga ich do siebie.
  • Boomer - Wymiotuje na Ocalonych żółcią, przez co ogranicza im widoczność i przyciąga hordę. Po śmierci eksploduje, obryzgując okolicę żółcią (łącznie z Ocalałymi).
    • Female Boomer
  • Tank - Najsilniejszy z Zarażonych. Potrafi jednym uderzeniem obezwładnić ocalałego, lub cisnąć w niego kawałkiem betonu. Bardzo wytrzymały.
  • Witch - Jedyny Zarażony w którego nie można wcielić się w trybie Versus. Zazwyczaj siedzi ona w ciemnych pomieszczeniach lub powoli przemieszcza się po ulicach płacząc, często utrudniając przejście przez dany teren. Kiedy się przestraszy (święcącej latarki bądź zbyt bliskiej obecności Ocalałych) rzuca się w furii na gracza, który ją przestraszył dotkliwie go raniąc.

Dodatek[edytuj | edytuj kod]

W marcu 2010 roku ukazał się dodatek do Left 4 Dead 2 o nazwie The Passing, zawierający nową kampanie, w której bohaterowie pierwszej oraz drugiej części spotkali się. Zapowiadano go na platformę Xbox 360 22 marca[3], natomiast na platformie Steam pojawił się jako aktualizacja 23 kwietnia. Pojawił się również dodatek o nazwie The Sacrifice w której gramy bohaterami znanymi z Left 4 Dead.

Komiks[edytuj | edytuj kod]

Przy okazji premiery The Sacrifice, Valve wypuściło komiks internetowy o tym samym tytule. Przedstawia on historię Ocalałych z pierwszej części Left 4 Dead przed wydarzeniami przedstawionymi w dodatku The Sacrifice[4].

Odbiór gry[edytuj | edytuj kod]

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
Edge 9/10[5]
Eurogamer 9/10[6]
G4 4/5(X360)[7]
Game Informer 9,5/10[8]
Gry-Online 8,5/10[9]
GameSpot 9/10(X360,PC)[10]
GameZone 9,1/10(X360)[11]
IGN 9/10[12]
PC Gamer UK 92/100(PC)[13]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

X360: 89.22% (z 63 recenzji)[16]
PC: 89.21% (z 40 recenzji)[17]

Metacritic

X360: 89 (z 76 recenzji)[14]
PC: 89 (z 55 recenzji)[15]

Left 4 Dead 2 uzyskała głównie pozytywne recenzje, uzyskując średnią ocen wynoszącą 89% według agregatora Game Rankings[18].

Przypisy

  1. Michael Larabel: Left 4 Dead 2 Beta Surfaces For Linux Gamers (ang.). Phoronix, 2013-05-03. [dostęp 2013-05-04].
  2. http://www.gry-online.pl/S013.asp?ID=71462
  3. Left 4 Dead 2’s "The Passing" Coming March, Followed By Comic, More L4D DLC (ang.). kotaku.com. [dostęp 2011-09-06].
  4. The Sacrifice (ang.). [dostęp 2011-09-07].
  5. Review: Left 4 Dead 2 (ang.). edge-online.com, 17-11-2009.
  6. Tom Bramwell: Left 4 Dead 2 Review (ang.). eurogamer.net, 17-11-2009.
  7. Patrick Klepek: Left 4 Dead 2 Review - Xbox 360 (ang.). g4tv.com, 16-11-2009.
  8. Tim Turi: Left 4 Dead 2. Valve Perfects the Ultimate Zombie Game (ang.). gameinformer.com, 17-11-2009.
  9. eJay (gry-online.pl): Left 4 Dead 2 - recenzja gry (pol.). gry-online.pl, 23-11-2009.
  10. Left 4 Dead 2 (ang.). gamespot.com.
  11. jkdmedia: Left 4 Dead 2 - 360 - Review. Ok, Ok, it's time for me to wax poetic about how zombies are great and how we are them, minus a fully functioning brain and sense of self preservatio (ang.). gamezone.com, 24-11-2009.
  12. Charles Onyett: Left 4 Dead 2 Review. A bloodier, more entertaining, and more complete version of Valve's brutal co-operative shooter. (ang.). ign.com, 17-11-2009.
  13. Left 4 Dead 2 Review (ang.). computerandvideogames.com. [dostęp 17-11-2009].
  14. Left 4 Dead 2(X360) (ang.). metacritic.com. [dostęp 17-11-2009].
  15. Left 4 Dead 2(PC) (ang.). metacritic.com. [dostęp 17-11-2009].
  16. Left 4 Dead 2 - X360 (ang.). gamerankings.com. [dostęp 17-11-2009].
  17. Left 4 Dead 2 - PC (ang.). gamerankings.com. [dostęp 17-11-2009].
  18. Left 4 Dead for Xbox 360 (ang.). Game Rankings. [dostęp 2011-08-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]