Letnie Grand Prix w kombinacji norweskiej 2014

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Letnie Grand Prix 2014
2013 2015
Dyscyplina kombinacja norweska
Organizator FIS
Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody 23 sierpnia 2014
Niemcy Oberwiesenthal
Zamknięcie (finał) 30 sierpnia 2014
Niemcy Oberstdorf
I miejsce I miejsce Johannes Rydzek
 Niemcy
II miejsce II miejsce Eric Frenzel
 Niemcy
III miejsce III miejsce Björn Kircheisen
 Niemcy

Letnie Grand Prix w kombinacji norweskiej 2014 – siedemnasta edycja LGP w historii kombinacji norweskiej. Sezon składa się z czterech konkursów indywidualnych i jednego sprintu drużynowego. Rywalizacja rozpocznie się 23 sierpnia 2014 w Oberwiesenthal, a zakończy 30 sierpnia 2014 w Oberstdorfie. Tytuł sprzed roku bronili Austriak Bernhard Gruber i Japończyk Akito Watabe. Najlepszy w cyklu okazał się Johannes Rydzek, który zwyciężył we wszystkich konkursach.

Kalendarz i wyniki[edytuj | edytuj kod]

Lp Data Miejscowość Konkurencja 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce
1. 23 sierpnia 2014 Niemcy Oberwiesenthal Gundersen HS106/2*7,5 km  Niemcy I
Eric Frenzel
Johannes Rydzek
 Austria I
Christoph Bieler
Bernhard Gruber
 Niemcy II
Björn Kircheisen
Tino Edelmann
2. 24 sierpnia 2014 Niemcy Oberwiesenthal Gundersen HS106/10 km Niemcy Johannes Rydzek Niemcy Eric Frenzel Niemcy Björn Kircheisen
3. 27 sierpnia 2014 Austria Villach Gundersen HS98/10 km Niemcy Johannes Rydzek Niemcy Björn Kircheisen Słowenia Marjan Jelenko
4. 29 sierpnia 2014 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS137/10 km Niemcy Johannes Rydzek Niemcy Eric Frenzel Niemcy Björn Kircheisen
5. 30 sierpnia 2014 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS137/15 km Niemcy Johannes Rydzek Niemcy Eric Frenzel Austria Lukas Greiderer

Statystyki indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik Oberwiesenthal 24.08 Villach 09.08 Oberstdorf 04.10 Oberstdorf 04.10
 Austria
Christoph Bieler 4 16 8 12
Alexander Brandner 44
Tomaz Druml 23
Lukas Greiderer 9 21 15 3
Bernhard Gruber 18 17 20 10
Tobias Kammerlander 22
Harald Lemmerer 24 31 4 7
Noa Ian Mraz 34
Marco Pichlmayer 16 36 21 16
Franz-Josef Rehrl 29 9 40 24
Mario Seidl 15 4 6 8
Fabian Steindl 8 43 29
 Czechy
Pavel Churavý 26 49
Miroslav Dvořák 30 12 7 5
Petr Kutal 36 43 41
Tomáš Portyk 6 41 dns 28
 Estonia
Kristjan Ilves 27 40 46
Karl-August Tiirmaa 48 37 37
 Finlandia
Ilkka Herola 26 6 14 11
Matti Herola 43 47 30
Leevi Mutru 41 dsq 48
Janne Ryynänen dns
 Francja
François Braud 11 30 25 15
Samuel Guy 27 44
Geoffrey Lafarge 25 29
Maxime Laheurte 14 35 9 19
Jason Lamy Chappuis 5 dnf 5 4
Nicolas Martin 44 19 35
 Japonia
Yoshito Watabe 35 7 27 14
Takehiro Watanabe 33 13 38 27
 Niemcy
Philipp Blaurock 40 33
Wolfgang Bösl 19 17 25
Tino Edelmann dnf 23
Manuel Faißt 23 11 26 21
Eric Frenzel 2 5 2 2
Tobias Haug 32 32 39
Björn Kircheisen 3 2 3 9
Jakob Lange 12 10 13 22
Tom Lubitz 46
Johannes Rydzek 1 1 1 1
Terence Weber 38 38 28
David Welde 39 39 47
 Norwegia
Jørgen Gråbak 21 12
Thomas Kjelbotn 31 18
Håvard Klemetsen 17 19 26
Mikko Kokslien 45
Magnus Krog 13 10 20
Jan Schmid 8 22 13
 Polska
Szczepan Kupczak 22 24 31
Paweł Słowiok 37 29 32
 Rosja
Wiaczesław Barkow 45 51
Timofiej Borisow 53
Ernest Jahin 28 18 34
Jewgienij Klimow 45 48 52
Samir Mastjew 46
 Słowenia
Gašper Berlot 42 20 dns
Marjan Jelenko 7 3 11 6
Jože Kamenik 49
Luka Oblak 50
 Stany Zjednoczone
Nicholas Madden 51
 Szwajcaria
Tim Hug 34 14 16 18
 Włochy
Armin Bauer 20 33 24 23
Raffaele Buzzi 50
Samuel Costa 10 28 36 17
Manuel Maierhofer 47 42 42
Alessandro Pittin 25 15
1-3     4-30     poniżej 30
dns – zawodnik został zgłoszony do biegu, ale w nim nie wystartował
dnf – zawodnik nie ukończył biegu     dsq – zawodnik zdyskwalifikowany

Klasyfikacja generalna[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Zawodnik Punkty
1. Niemcy Johannes Rydzek 400
2. Niemcy Eric Frenzel 285
3. Niemcy Björn Kircheisen 229
4. Słowenia Marjan Jelenko 160
5. Francja Jason Lamy Chappuis 140
6. Austria Mario Seidl 138
7. Austria Christoph Bieler 119
8. Austria Lukas Greiderer 115
9. Czechy Miroslav Dvořák 104
10. Austria Harald Lemmerer 93
11. Finlandia Ilkka Herola 87
12. Niemcy Jakob Lange 77
13. Austria Bernhard Gruber 64
14. Norwegia Jan Schmid 61
15. Francja Maxime Laheurte 59
16. Japonia Yoshito Watabe 58
17. Norwegia Magnus Krog 57
18. Francja François Braud 47
19. Niemcy Manuel Faißt 47
20. Szwajcaria Tim Hug 46
21. Czechy Tomáš Portyk 43
22. Włochy Samuel Costa 43
23. Austria Marco Pichlmayer 40
24. Austria Franz-Josef Rehrl 38
25. Austria Fabian Steindl 34
26. Norwegia Jørgen Gråbak 32
27. Niemcy Wolfgang Bösl 32
28. Norwegia Håvard Klemetsen 31
29. Włochy Armin Bauer 26
30. Japonia Takehiro Watanabe 24
. . .
33. Polska Szczepan Kupczak 16
45. Polska Paweł Słowiok 2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]