Ludy północnohalmaherskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludy północnohalmaherskie
Liczebność ogółem 237 tys.
Regiony zamieszkania  Indonezja
Języki języki północnohalmaherskie
Główne religie islam, chrześcijaństwo
Pokrewne grupy etniczne (językowo) Papuasi

Ludy północnohalmaherskie — grupa ludów zamieszkających prowincję Moluki Północne we wschodniej Indonezji.

Zamieszkują północną część wyspy Halmahera oraz wyspy Morotai, Ternate, Tidore i Makian. Ich liczebność wynosi 237 tys. osób. W większości są muzułmanami wyznania sunnickiego, choć są wśród nich również chrześcijanie.

Posługują się językami północnohalmaherskimi, należącymi do rodziny zachodniopapuaskiej. Pomimo pokrewieństwa językowego z Papuasami ludy te nie wyróżniają się na tle sąsiadujących ludów austronezyjskich. W czasach starożytnych ich przedstawiciele byli zaangażowani w system handlu międzynarodowego łączący region śródziemnomorski z Azją Południowo-Wschodnią.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Muzułmanie z ludu Galela

Wśród głównych ludów można wymienić: Galela, Isam, Kau, Loda, Makian luar, Modole, Sahu, Tabaru, Ternate, Tidore, Tobelo i Togutil.

Głównym zajęciem tych ludów jest produkcja roślin uprawnych, przede wszystkim kopry (ludy Tidore, Ternate i Makian luar). Wśród innych ludów (Tobelo, Galela, Ibu, Loda, Sahu) dominuje rolnictwo ręczne, uprawa roślin okopowych i bulwiastych (pochrzyn, kolokazja jadalna itd.), bananów, a w mniejszym stopniu ryżu i prosa. Lud Togutil zajmuje się wydobywaniem sago, łowiectwem i zbieractwem.

Struktura społeczna jest zróżnicowana. Istnieją rozwinięte społeczeństwa klasowe, jak też grupy ludów zbierackich. Podstawę organizacji społecznej tworzy społeczność wiejska.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]