Maria Probosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maria Probosz
Imię i nazwisko Maria Zydorek
Data i miejsce urodzenia 7 lutego 1961
Łódź
Data i miejsce śmierci 14 września 2010
Łódź
Zawód aktorka
Lata aktywności 1977-2000
Grób Marii Probosz na Cmentarzu komunalnym Zarzew w Łodzi

Maria Probosz, właśc. Maria Zydorek (ur. 7 lutego 1961 w Łodzi, zm. 14 września 2010 tamże[1]) – polska aktorka filmowa i telewizyjna, która zdobyła największą popularność w latach 80. jako odtwórczyni ról seksownych dziewczyn słabych, naiwnych i niedojrzałych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Łodzi jako córka włókniarki. Miała sześć lat, gdy uparła się, że zostanie aktorką. Uczyła się gry na fortepianie, ćwiczyła taniec, brała lekcje śpiewu, została przewodniczącą kółka teatralnego. Jej rodzice wcześnie rozwiedli się[2].

W 1976 roku, jako uczennica pierwszej klasy liceum ogólnokształcącego wzięła udział w konkursie filmowym tygodnika "Szpilki", na który jej fotografię wysłał jej znajomy. W efekcie otrzymała zaproszenie na zdjęcia próbne do telewizyjnej komedii Janusza Kondratiuka Czy jest tu panna na wydaniu? (1977). Był to jej aktorski debiut – niewielka rola uczennicy w zakładzie fryzjerskim u boku Romana Kłosowskiego, Krzysztofa Kowalewskiego i Zbigniewa Buczkowskiego. Wkrótce wygrała telewizyjny konkurs "Kto nas zatrudni w filmie?". To przesądziło o jej zawodowej drodze. Po ukończeniu XXX LO w Łodzi rozpoczęła studia na Wydziale Aktorskim PWSTiF w Łodzi, które ukończyła w 1983 i obroniła dyplom aktorski dzięki roli mężczyzny homoseksualisty w spektaklu Jeana Geneta Ścisły nadzór w reżyserii Wiktora Grodeckiego.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Na pierwszym roku studiów zagrała Julkę w filmie Franciszka Trzeciaka Punkty za pochodzenie (1982), na drugim roku – dziewczynę Witka w obrazie Andrzeja Barańskiego Niech cię odleci mara (1982), pielęgniarkę w szpitalu więziennym w dramacie politycznym Janusza Zaorskiego Matka Królów (1982) i Urszulę w filmie psychologicznym Przeklęta ziemia (1982), na trzecim roku – Mariolę, kandydatkę na żonę Staszka w komedii telewizyjnej Janusza Kidawy Żeniac (1983).

W sezonie 1983/1984 związana była z Teatrem Powszechnym im. Zygmunta Hübnera w Warszawie za dyrekcji Kazimierza Dejmka. W 1984 zaangażowała się do Teatru Dramatycznego w Warszawie, w latach 1998–1999 występowała w roli Pięknisi w sztuce Johanna Wolfganga von Goethego Faust na scenie Teatru Nowego w Łodzi.

Stworzyła sugestywną i tragiczną ekranową postać narkomanki Gośki w dramacie Czas dojrzewania (1984), za którą otrzymała nagrodę publiczności ˌˌJantarˈˈ na Koszalińskich Spotkaniach Filmowych "Młodzi i Film" i nagrodę ZW ZSMP we Włocławku. Podobną kreację zagrała w melodramacie Alabama (1984) jako Bożena.

Pojawiła się w serialach: 07 zgłoś się (1984, 1987), Tulipan (1986), Mistrz i Małgorzata (1988) na podstawie powieści Michaiła Bułhakowa w reżyserii Macieja Wojtyszki jako bezlitosna Hella, członek świty Wolanda (Gustaw Holoubek) i Pogranicze w ogniu (1991). Wystąpiła za granicą, m.in. w słowackim filmie Cena odwagi (Cena odvahy, 1986) jako dziennikarka Lenka Vanáková, NRD-owskim romansie Młodzi ludzie w mieście (Junge Leute in der Stadt, 1986) w roli Susi, berlińskiej tancerki rewiowej lat 20. i radzieckim filmie Czas pełni księżyca (Czas połnołunija, 1988) w roli poganki Pime, córki duchownego. Znalazła się w obsadzie obrazu Krzysztofa Gradowskiego Pan Kleks w kosmosie (1988). W melodramacie Trzy kroki od miłości (1988) u boku Jana Frycza zagrała postać sekretarki.

W latach 80. uznawana była za jedną z najpopularniejszych i najbardziej obiecujących aktorek polskich młodego pokolenia[3].

Chociaż jak sama kiedyś powiedziała na łamach tygodnika "Film": ˌˌW filmie chciałabym kiedyś dostać zadanie, takie jak Mia Farrow w Dziecku Rosemary lub Catherine Deneuve we Wstręcie.ˈˈ[3], z wyjątkiem kilku udanych ról dramatycznych, najczęściej na ekranie prezentowała się w kreacjach, seksownych, niezbyt rozgarniętych i ubranych dziewczyn, eksponujących swoje wdzięki.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była pierwszą żoną aktora Marka Probosza.

Pochowana została na części komunalnej Cmentarza Zarzew w Łodzi[4]. Oficjalne informacje o jej śmierci pojawiły się dopiero kilka dni po tym fakcie. Nie podano przyczyny zgonu.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy kinowe[edytuj | edytuj kod]

Filmy TV[edytuj | edytuj kod]

Seriale TV[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Internetowa baza Film Polski
  2. Sonia Miniewicz: Maria Probosz: piętno zła. Onet.pl, 2015-09-13. [dostęp 2015-09-13].
  3. a b Maria Probosz (Portret na życzenie). „Film”. nr 26/1982, s. 22, 1987-06-28. Warszawa: RSW "Prasa-Książka-Ruch". ISSN 0137-463X. 
  4. Zmarła aktorka Maria Probosz. dzienniklodzki.pl, 2010-09-21. [dostęp 2010-11-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]