Nur Mohammad Taraki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nur Mohammad Taraki
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1916
Ghazni
Data śmierci 14 września 1979
Demokratyczna Republika Afganistanu Prezydent Demokratycznej Republiki Afganistanu
Przynależność polityczna Ludowo-Demokratyczna Partia Afganistanu
Okres urzędowania od 30 kwietnia 1978
do 14 września 1979
Poprzednik Mohammad Daud Chan
Następca Hafizullah Amin
Demokratyczna Republika Afganistanu Premier Demokratycznej Republiki Afganistanu
Przynależność polityczna Ludowo-Demokratyczna Partia Afganistanu
Okres urzędowania od 1 maja 1978
do 27 marca 1979
Poprzednik Mohammad Daud Chan
Następca Hafizullah Amin
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Nur Mohammad Taraki (ur. 15 lipca 1916, zm. 14 września 1979) – afgański polityk komunistyczny i pisarz tworzący w języku paszto, prezydent i premier Afganistanu w latach 1978-1979.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1965 był jednym z głównych założycieli Ludowo-Demokratycznej Partii Afganistanu. Został jej sekretarzem generalnym. W 1978, po przewrocie wojskowym objął funkcję przewodniczącego Rady Rewolucyjnej Afganistanu, szefa państwa i premiera. Przyjął wówczas tytuł Wielkiego Przywódcy Rewolucji Kwietniowej. Wprowadzony pod jego przewodnictwem ustrój socjalistyczny spotkał się z dużym sprzeciwem w Afganistanie, a po wezwaniu przez mułłów do świętej wojny, powstańcy szybko opanowali większość terytorium kraju. Poprosił wówczas o wsparcie ZSRR, a we wrześniu 1979 został podjęty przez Breżniewa na Kremlu. Moskwa dostarczała jego reżimowi broni, sprzętu wojskowego i doradców wojskowych, początkowo nie zakładając interwencji zbrojnej.

Został zamordowany na polecenie swojego zastępcy Hafizullaha Amina. Przywiązano go ręcznikiem do łóżka, a następnie uduszono poduszką. Konwulsje trwały piętnaście minut[1].

Jego dorobek pisarski to realistyczne powieści i opowiadania z życia wsi afgańskiej, m.in. Dy Bang muzafire (1958) i Zara (1962).

Przypisy

  1. Michael Dobbs, Precz z Wielkim Bratem. Upadek Związku Radzieckiego, Poznań 1998, s. 29.