Socjalizm naukowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: Naukowy komunizm.

Socjalizm naukowy – jedna z trzech części składowych marksizmu[1][2], głosząca, że socjalizm stanowi konieczne stadium rozwoju społecznego[3].

Karol Marks i Fryderyk Engels ukuli ten termin, aby zdystansować się od tzw. socjalizmu utopijnego (tym mianem zwykło się określać nurty socjalizmu, które pojawiły się w pierwszej połowie XIX wieku)[4]. Autorzy ci, spoglądając z wyższością na próby poprzedników, chcieli w ten sposób eksponować „naukowość” własnej koncepcji.

Socjalizm utopijny ... nie umiał wyjaśnić istoty niewolnictwa najemnego przy kapitalizmie, ani odkryć praw jego rozwoju, ani znaleźć tej siły społecznej, która zdolna jest stać się twórcą nowego społeczeństwa.

Według niektórych historyków, wszystkie odmiany socjalizmu zawierają w sobie zarówno pierwiastki naukowe, jak i utopijne[6].

W latach 60. XX wieku teoria socjalizmu naukowego została przekształcona przez ideologów radzieckich w dyscyplinę naukowego komunizmu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lenin Trzy źródła i trzy części składowe Marksizmu ↓.
  2. Lenin Karol Marks (Krótki szkic biograficzny wraz z wykładem marksizmu) ↓.
  3. socjalizm naukowy – Poradnia językowa PWN, Słownik języka polskiego PWN [dostęp 2020-08-25].[niewiarygodne źródło?]
  4. dr Michał Urbańczyk: Socjalizm i komunizm. Marksistowska teoria państwa jako elementu panowania klasowego (pol.). W: Współczesne ideologie polityczne. Zajęcia nr 4 [on-line]. Katedra Doktryn Polityczno-Prawnych i Filozofii WPiA UAM. [dostęp 2020-08-25].
  5. Lenin Trzy źródła i trzy części składowe Marksizmu ↓, s. 50.
  6. Stanisław Filipowicz: Historia myśli polityczno-prawnej. Gdańsk: Arche, 2006, s. 293. ISBN 83-88445-44-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]