Ole Gunnar Solskjær

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ole Gunnar Solskjær
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1973
Kristiansund, Norwegia
Wzrost 178 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Cardiff City (trener)
Kariera juniorska
Lata Klub
1989–1990 Clausenengen
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1990–1994 Clausenengen 109 (115)
1995–1996 Molde 38 (31)
1996–2007 Manchester United 235 (91)
W sumie: 382 (237)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1995–2007  Norwegia 67 (23)
Kariera trenerska
Lata Klub
2008–2011 rezerwy Manchesteru United
2011–2014 Molde
2014 Cardiff City
2015- Molde

Ole Gunnar Solskjær (wym. [ˈʉːlə ˈgʏnːɑr ˈsuːlˈʂɑr], ur. 26 lutego 1973 w Kristiansund) – norweski piłkarz grający na pozycji napastnika, po zakończeniu kariery zawodniczej trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Solskjær rozpoczynał karierę w klubie Clausenengen. Później przeszedł do Molde FK. W wieku 23 lat został graczem Manchesteru United. Z drużyną „Czerwonych Diabłów” był sześciokrotnym mistrzem Anglii, dwukrotnym zdobywcą Pucharu Anglii oraz triumfatorem Ligi Mistrzów w 1999 roku.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Piłkarz nie odnosił wielkich sukcesów ze swoją reprezentacją. Największymi (jedynymi) osiągnięciami w historii gry Solskjæra w drużynie narodowej są:

W reprezentacji rozegrał 67 meczów i strzelił 23 gole. Jest uznawany za jednego z najlepszych graczy w historii norweskiego futbolu.

Kalendarium kariery[edytuj | edytuj kod]

W lutym 1999 roku Solskjær ustanowił rekord Premier League, strzelając 4 bramki w ciągu 12 minut w meczu przeciwko Nottingham Forest (8:1).

26 maja 1999 roku napastnik wygrał Ligę Mistrzów wraz z Manchesterem United. Strzelił decydującą bramkę na 2:1 w ostatniej minucie doliczonego czasu gry.

W 2003 roku odniósł poważną kontuzję kolana, która wyeliminowała go z gry na ponad 3 lata.

U schyłku kariery otrzymał Nagrodę Kniksena – prestiżowy tytuł przyznawany piłkarzowi, który zasłużył się w norweskiej piłce nożnej.

27 sierpnia 2007 roku, ogłosił decyzję o zakończeniu kariery piłkarskiej z powodu problemów z kolanami. Było to związane z kontuzją z 2003 roku.

W 2008 roku został trenerem rezerw Manchesteru United.

9 listopada 2010 podpisał kontrakt na mocy którego objął posadę szkoleniowca w norweskim klubie Molde FK. Z zespołem tym zdobywał mistrzostwo Norwegii przez dwa kolejne sezony[1].

Solskjær bywał nazywany baby-face killer (ang. morderca o twarzy dziecka)[2].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Manchester United

Indywidualnie

  • Najlepszy zawodnik Norwegii → 2006
  • Honorowa Nagroda Kniksena → 2007
  • Order św. Olava → 2008

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mani Djazmi: Ole Gunnar Solskjaer in no rush to manage in England (ang.). 22 February 2013. [dostęp 2013-02-22].
  2. Morderca o twarzy dziecka już nie strzeli. [dostęp 2010-05-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]