Bruno Fernandes (ur. 1994)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bruno Fernandes
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Bruno Miguel Borges Fernandes
Data i miejsce urodzenia 8 września 1994
Maia
Wzrost 173 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Sporting CP
Numer w klubie 8
Kariera juniorska
Lata Klub
2002–2004 FC Infesta
2004–2012 Boavista FC
2005–2006 → Pasteleira (wyp.)
2007–2008 → Pasteleira (wyp.)
2009–2010 → Pasteleira (wyp.)
2012 Novara Calcio
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2012–2013 Novara Calcio 23 (4)
2013–2017 Udinese Calcio 86 (10)
2016–2017 UC Sampdoria (wyp.) 33 (5)
2017 UC Sampdoria 0 (0)
2017– Sporting CP 33 (11)
W sumie: 175 (30)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2012  Portugalia U-19 2 (0)
2014  Portugalia U-20 5 (1)
2015–2017  Portugalia U-21 17 (6)
2016  Portugalia U-23 4 (0)
2017–  Portugalia 8 (1)
W sumie: 36 (8)
  1. Aktualne na: 20 maja 2018.
  2. Aktualne na: 30 czerwca 2018.
Dorobek medalowy
Liga Narodów UEFA
Złoto Portugalia 2018/2019

Bruno Miguel Borges Fernandes (ur. 8 września 1994 w Mai) – portugalski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w portugalskim klubie Sporting CP oraz w reprezentacji Portugalii.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Fernandes rozpoczął swoją karierę w Boaviscie, gdzie spędził większość swojej juniorskiej kariery. 27 sierpnia 2012 roku przeniósł się do Włoch, gdzie podpisał kontrakt z Novarą Calcio. Po zaledwie kilku tygodniach treningów z zespołami młodzieżowymi, Fernandes został włączony do kadry pierwszej drużyny. Ostatecznie wystąpił w ponad połowie wszystkich ligowych spotkań, zajmując z klubem piąte miejsce w Serie B i awansując z nim do playoffów o awans do ekstraklasy.

Latem 2013 roku Fernandes został zawodnikiem Udinese Calcio, dokąd trafił na zasadzie współwłasności. 3 listopada zadebiutował w Serie A podczas przegranego 0:3 meczu z Interem Mediolan. Pierwszą bramkę dla klubu Fernandes zdobył 7 grudnia 2013 roku podczas zremisowanego 3:3 spotkania z SSC Napoli i powtórzył ten wyczyn w zremisowanym 1:1 meczu kolejki rewanżowej. Ostatecznie 30 stycznia 2014 roku Udinese nabyło pełnię praw do jego karty zawodniczej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]