Opizo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Opizo
opat
Kraj działania

Italia
Polska w okresie rozbicia dzielnicowego
Prusy
Ruś Halicko-Wołyńska
Wielkie Księstwo Litewskie

Data i miejsce urodzenia

XIII wiek
Italia

Legat papieski
Okres sprawowania

ok. 1245-1254

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

Kościół łaciński

Prezbiterat

Opizo (Opiz, Opiso, Opitz, Opizon) - opat klasztoru św. Pawła w Mezzano, legat papieża Innocentego IV w Polsce i w Prusach[1]. Jest znany m.in. z odpustów udzielonych we Wrocławiu w 1246 r.[2][3][4]

W grudniu 1253 r. (styczniu 1254 r.) w towarzystwie arcybiskupa gnieźnieńskiego Pełki, księcia Siemowita I mazowieckiego oraz prawdopodobnie biskupa krakowskiego Jana Prandoty koronował w Drohiczynie księcia halicko-wołyńskiego Daniela na króla Rusi.

Opizo koronował także wielkiego księcia litewskiego Mendoga na króla Litwy (1253 r.). Obu koronacjom towarzyszyło krótkotrwałe przyjęcie zwierzchności Stolicy Apostolskiej, która w przypadku Rusi miała charakter unii kościelnej, a w przypadku Litwy – chrystianizacji.

Ogłosił odpust zupełny dla uczestników krucjaty przeciw Tatarom, równy odpustowi przysługującemu krzyżowcom w Ziemi Świętej[5].

Wraz z arcybiskupem Pełką i innymi polskimi biskupami uczestniczył w podniesieniu relikwii św. Stanisława na ołtarz wawelskiej katedry (8 maja 1254 r.)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]