Pień (województwo kujawsko-pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pień
Pień
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat bydgoski
Gmina Dąbrowa Chełmińska
Liczba ludności (2011) 54[1]
Strefa numeracyjna (+48) 52
Tablice rejestracyjne CBY
SIMC 0084273
Położenie na mapie gminy Dąbrowa Chełmińska
Mapa lokalizacyjna gminy Dąbrowa Chełmińska
Pień
Pień
Położenie na mapie powiatu bydgoskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bydgoskiego
Pień
Pień
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Pień
Pień
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pień
Pień
Ziemia53°10′50″N 18°12′48″E/53,180556 18,213333

Pieńwieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Dąbrowa Chełmińska.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie bydgoskim.

Demografia[edytuj]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczył 54 mieszkańców[1]. Jest szesnastą co do wielkości miejscowością gminy Dąbrowa Chełmińska.

Historia[edytuj]

W XI wieku tereny te wchodziły w skład państwa Bolesława Chrobrego. W 1222 roku miejscowość była wzmiankowana po raz pierwszy w dokumencie nadania dla biskupa Chrystiana. W XIII wieku istniał tu gród księcia pomorskiego Świętopełka II, który po wojnie przeciwko księciu przejęli Krzyżacy w 1248 roku, na mocy dokumentu, który wzmiankował o istnieniu tu fortyfikacji (Pin in quofuit castrum). Krzyżacy po klęsce w bitwie pod Grunwaldem w 1410 roku zreorganizowali administrację, tworząc w Pniu jedyne w Ziemi chełmińskiej prokuratorstwo i z tego powodu powstał tu, prawdopodobnie w tym okresie, niewielki zamek. Podczas Wojny golubskiej dokumenty krzyżackie wspominały, że zamek był w złym stanie technicznym. Z powodu działań wojennych z Królestwem Polskim i zagrożenia atakiem przez starostę bydgoskiego Janusza Brzozogłowego, zamek w Pniu został przez Krzyżaków opuszczony i spalony. Po II Pokoju toruńskim, w roku 1466 miejscowość została włączona do Królestwa Polskiego. Obecnie nie pozostał po zamku żaden ślad, poza niewielkim wzniesieniem na skarpie jeziora Reptówka, będącego starorzeczem Wisły. W XVII wieku tutejszy folwark należał do benedyktynek w Chełmnie[2].

Zabytki[edytuj]

  • Dwór z przełomu XIX/XX wieku wraz z towarzyszącymi zabudowaniami folwarcznymi
  • miejsce po zameczku prokuratorskim z XV wieku, nad jeziorem Reptówka

Bibliografia[edytuj]

  • Dariusz Poliński Pień. Siedziba krzyżackich prokuratorów w ziemi chełmińskiej, Wyd. Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2013, ​ISBN 978-83-231-3044-4

Przypisy

Zobacz też[edytuj]