Piotr Myszkowski (hetman polny koronny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Myszkowski
Herb
Jastrzębiec
Rodzina Myszkowscy herbu Jastrzębiec
Data urodzenia ok. 1450
Data śmierci 1505

Piotr Myszkowski herbu Jastrzębiec (ur. ok. 1450, zm. 1505) – hetman polny koronny 1499-1501, wojewoda łęczycki od 1501, wojewoda bełski od 1499, kasztelan oświęcimski 1484-1489, wieluński 1489-1494, rozprzański 1494-1497, sądecki od 1498, starosta lwowski w latach 1499-1501[1].

Był świadkiem wydania przywileju piotrkowskiego w 1496 roku[2]. 3 maja 1499 król mianował go dowódcą obrony potocznej. Na tym stanowisku Myszkowski dopuścił się nadużyć, przetrzymywanie pieniędzy należnych wojsku i wykazał się brakiem talentów dowódczych podczas najazdu Tatarów w 1500 roku, gdy nie przyszedł na pomoc obleganemu miastu Bełz, pomimo że przebywał w nieodległym obozie pod Buskiem. Wiosną 1501 roku Jan I Olbracht pozbawił go dowództwa[3]. Był sygnatariuszem unii piotrkowsko-mielnickiej 1501 roku[4]. Podpisał konstytucję Nihil novi na sejmie w Radomiu w 1505 roku[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy województwa bełskiego i ziemi chełmskiej XIV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Henryk Gmiterek i Ryszard Szczygieł. Kórnik 1992, s. 249
  2. Jan Wincenty Bandtkie, Ius Polonicum : codicibus veteribus manuscriptum et editionibus quibusque collatis, Warszawa 1831, s. 359.
  3. Zdzisław Spieralski i inni, Zarys dziejów wojskowości. s. 282
  4. Akta unji Polski z Litwą, 1385-1791, wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz, Kraków 1932, s. 136.
  5. Volumina Legum, t. I. Petersburg 1859, s. 140.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Poczet hetmanów Rzeczypospolitej. Hetmani koronni pod redakcją Mirosława Nagielskiego, Warszawa 2005.
  • Andrzej Grabski, Zdzisław Spieralski i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864 T. 1. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.