Przemysław Bluszcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przemysław Bluszcz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1970
Piotrków Trybunalski
Zawód aktor
Współmałżonek Anna Wieczur
Lata aktywności od 1995
Zespół artystyczny
Teatr Ateneum w Warszawie
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi

Przemysław Bluszcz (ur. 13 marca 1970 w Piotrkowie Trybunalskim) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

O podjęciu decyzji o zostaniu aktorem miały wpływ warsztaty teatralne w Miejskim Domu Kultury w Radomsku. W 1995 roku po raz pierwszy wystąpił na profesjonalnej scenie w Centrum Sztuki przy Teatrze Dramatycznym w Legnicy w roli Atosa w przedstawieniu Aleksandra Dumasa Trzej muszkieterowie oraz komedii szekspirowskiej Jak wam się podoba jako Książę wygnany/Fryderyk. Po ukończeniu Wydziału Lalkarskiego filii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu, w 1996 roku grał w Teatrze Osobowym we Wrocławiu. Jednak potem na stałe związał się z Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, gdzie odnosił sukcesy m.in. w spektaklach: Kordian Juliusza Słowackiego jako tytułowy bohater (1999), Hamlet, Książę Danii Williama Szekspira w roli Klaudiusza (2001), Szaweł jako Paweł z Tarsu (2004), Made in Poland w roli Fazi'ego (2004), Otello Williama Szekspira jako tytułowa postać (2006), w „Balladzie o Zakaczawiu” jako Benek Cygan.

W 2001 roku w Zabrzu na I Festiwalu Dramaturgii Współczesnej Rzeczywistość Przedstawiona i na 42. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych otrzymał nagrody za rolę charyzmatycznego watażki Zakaczawia Benka Cygana w Balladzie o Zakaczawiu. Sztuka doczekała się ekranizacji telewizyjnej. W trzech kolejnych sezonach artystycznych (1998/1999, 1999/2000 i 2000/2001) w konkursie Żelaznej Kurtyny został wybrany jako najlepszy aktor.

Od 2009 roku jest aktorem Teatru Ateneum w Warszawie. Występuje w Judaszku jako Porfiry Gołowlew(rola tytułowa) oraz w Mojej Córeczce jako Konduktor, Sąsiad, Żorż, Wierzący. Wcześniej występował także w Mieście jako On.

Jednym z jego największych sukcesów było zdobycie w 2004 roku nagrody za najlepszy debiut aktorski za rolę małomiasteczkowego porywczego, zazdrosnego i ambitnego bandziora Tadka w dramacie W dół kolorowym wzgórzem (2004) na XXIX Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Film ten otrzymał na festiwalu główną nagrodę Złote Lwy za najlepszą reżyserię. W filmie biograficznym Skazany na bluesa (2005) Jana Kidawy-Błońskiego zagrał autentyczną postać Leszka Martinka, legendarnego menedżera Dżemu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest mężem aktorki i reżyserki Anny Wieczur. Mają dwóch synów: Borysa (ur. 1997) i Iwo (ur. 2000). Mierzy 170 cm wzrostu.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy kinowe[edytuj | edytuj kod]

Seriale TV[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 2007 – XIII Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej – Nagroda za rolę Ryśka w przedstawieniu Osobisty Jezus w reżyserii Przemysława Wojcieszka w Teatrze im. Heleny Modrzejwskiej w Legnicy
  • 2007Legnica – Bomba X-lecia
  • 2004Gdynia – XXIX FPFF – nagroda prezydenta miasta Gdynia za debiut aktorski – za rolę w filmie W dół kolorowym wzgórzem
  • 2002Kalisz – XLII KST – wyróżnienie za rolę Benka Cygana w Balladzie o Zakaczawiu w Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy
  • 2001Zabrze – I Festiwal Dramaturgii Współczesnej – w kategorii ryzyka nagroda jury za rolę Benka Cygana w Balladzie o Zakaczawiu w Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy
  • 2001Legnica – Żelazna Kurtyna dla najlepszego aktora Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w sezonie 2000/2001
  • 2001Wrocław – nagroda Regionalnej TV 3 za rolę Benka Cygana w spektkalu Ballada o Zakaczawiu w Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy
  • 2000Legnica – Żelazna Kurtyna, nagroda dla najpopularniejszego aktora Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy
  • 1999 – Złota Kurtyna
  • 1998 – nagroda Naszej Kapituły (ludzi kultury związanych z Teatrem Dramatycznym w Legnicy)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]