Victoria znaczy zwycięstwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Victoria znaczy zwycięstwo
Victorious
Gatunek serial młodzieżowy
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Twórcy Dan Schneider
Główne role Victoria Justice
Leon Thomas III
Ariana Grande
Matt Bennett
Elizabeth Gillies
Avan Jogia
Daniella Monet
Muzyka tytułowa Make It Shine
Victoria Justice
Liczba odcinków 60
Liczba serii 4
Lista odcinków serialu Victoria znaczy zwycięstwo
Produkcja
Produkcja Dan Schneider
Czas trwania odcinka 23 minuty
Pierwsza emisja
Data premiery Stany Zjednoczone 27 marca 2010
Polska 4 grudnia 2010
Stacja telewizyjna Stany Zjednoczone Nickelodeon
Polska Nickelodeon Polska, Nickelodeon HD Polska
Lata emisji Stany Zjednoczone 2010-2013
Polska 2010-2013
Chronologia
Kontynuacja Sam i Cat

Victoria znaczy zwycięstwo (ang. Victorious, 2010-2013) – amerykański serial telewizyjny wyreżyserowany przez Dana Schneidera, emitowany przez stacje Nickelodeon od dnia 27 marca 2010 r. (w Polsce od 4 grudnia 2010, na antenie Nickelodeon Polska). Akcja serii toczy się wokół początkującej piosenkarki – Tori Vega (Victoria Justice), nastolatki, która uczęszcza do liceum sztuk pięknych, o nazwie Hollywood Arts High School. Dostaje się tam, po zastąpieniu swojej starszej siostry Triny (Daniella Monet), na corocznym pokazie talentów, gdy Trinie spuchł język przez co nie mogła zaśpiewać. 16-latka wykorzystuje szanse, jaką dał jej los i po wspaniałym koncercie dostaje się do prestiżowej szkoły. Pierwszego dnia w Hollywood Arts spotyka Andre Harrisa (Leon Thomas III), Robbie'ego Shapiro (Matt Bennett), Rexa Powersa (marionetka Robbie'ego), Jade West (Elizabeth Gillies), Cat Valentine (Ariana Grande), oraz Becka Olivera (Avan Jogia). Seria wygrała nagrodę, za najlepszy serial telewizyjny w 2012 Kids' Choice Awards i 2013 Kids' Choice Awards, pokonując między innymi iCarly. Serial Victoria znaczy zwycięstwo był 4 razy nominowany do nagrody Emmy.

10 sierpnia 2012 Victoria Justice stwierdziła, że seria nie zostanie przedłużona. Victoria powiedziała też, że został nakręcony odcinek finałowy, lecz z niewiadomych przyczyn nigdy nie został wyemitowany. Dan Schneider dodał, że na Nickelodeon seriale często kończą się po około 60 odcinkach. Choć on i obsada byli w stanie nagrać więcej odcinków, stacja zdecydowała się zakończyć serię. Zaprzeczył również, że serial kończy się z powodu jego nowego show – Sam i Cat. Chociaż serial Victoria znaczy zwycięstwo był nakręcony tylko w trzech sezonach, kiedy seria została anulowana, Nickelodeon postanowił podzielić trzeci sezon na dwa. Finał serii miał miejsce dnia 2 lutego 2013 roku (w Polsce 28 września 2013 roku).

Opis fabuły[edytuj]

Seria opowiada o 16-letniej Tori Vega, początkującej piosenkarce uczęszczającej do Hollywood Arts High School, szkoły dla utalentowanych nastolatków w różnych dziedzinach sceniczno-artystycznych. Dostaje się tam dzięki jej mniej utalentowanej siostrze Trinie, zastępując ją, gdy wystąpiła na niej reakcja alergiczna na chińskie zioła, stworzone, by ludziom lepiej się śpiewało. Od tego momentu w życiu Tori zachodzi wiele szalonych przygód, które przeżywa razem ze swoimi nowymi przyjaciółmi m.in. Andre Harrisem, geniuszem muzycznym, który staje się jej najlepszym przyjacielem. Chłopak zachęca dziewczynę do pozostania w szkole i uświadamia jej jak wielki drzemie w niej talent. Inną ważną osobą w życiu Tori staje się Robbie Shapiro, brzuchomówca, który wszędzie nosi swoją pacynkę Rexa Powersa, który jest postrzegany przez Robbie'ego (i wiele osób z otoczenia) jako osoba żyjąca. Kolejną osobą, która ma duży wpływ na życie 16-latki jest Jade West, sarkastyczna i gotycka dziewczyna, której relacje z Tori są mocno skomplikowane i często jej grozi. Następnymi postaciami często pojawiającymi się w życiu „młodej kobiety” są Cat Valentine, słodka i niewinna dziewczyna, ale także naiwna i nieco tępa; Beck Oliver, przystojny i przyziemny facet, który chodzi z Jade. Wprawdzie zrywają ze sobą, w odcinku trzeciego sezonu pt. „The Worst Couple”, ale wracają do siebie w odcinku czwartego sezonu pt. „Tori Fixes Beck and Jade”. Beck i Tori też mogli być ze sobą (dwa razy prawie ją pocałował, jednak dziewczyna nie chciała ryzykować przyjaźni z Jade). Inne osoby często pojawiające się w serialu, to Erwin Sikowitz, nauczyciel sztuki scenicznej-Hollywood Arts; Lane Alexander, szkolny doradca zawodowy; Sinjin Van Cleef, dziwny kolega, który jest odpowiedzialny głównie za A/V.

Bohaterowie[edytuj]

Bohater Aktor/Aktorka Sezon Odcinki
Victoria ,,Tori'' Vega Victoria Justice 1-4 60 odcinków
Andre Harris Leon Thomas III 1-4 60 odcinków
Jade West Elizabeth Gillies 1-4 60 odcinków
Robbie Shapiro Matt Benett 1-4 60 odcinków
Beck Oliver Avan Jogia 1-4 57 odcinków
Cat Valentine Ariana Grande 1-4 58 odcinków
Trina Vega Daniella Monet 1-4 49 odcinków
Sinjin van Cleef Michael Eric Reid 1-4 27 odcinków
Erwin Sikowitz Eric Lange 1-4 27 odcinków
Pan i Pani Vega Jennifer Carta i Jim Pirri 1-2,4 12 odcinków

Główni[edytuj]

  • Victoria „Tori” Vega (Victoria Justice) – tytułowa i główna bohaterka serialu. W pierwszym odcinku, jej starsza siostra - Trina, miała wystąpić przed publicznością, ale z powodu spuchnięcia języka, została zastąpiona przez Tori, która po namowach Andre i publiczności, również się tam dostała. Mieszka z siostrą i rodzicami. Ma 16 lat. Głównym talentem Tori, jest śpiewanie.
  • Catarina „Cat” Valentine (Ariana Grande) – najlepsza przyjaciółka Tori. Poznały się w szkole kiedy, to Tori zapytała ją o drogę, co zestresowało. Ponieważ jej rodzice pracują za granicą, mieszka z babcią. Ma 16 lat. Głównym talentem Cat, jest śpiewanie.
  • Jade West (Elizabeth Gillies) – początkowo wróg, potem przyjaciółka Tori. Poznały się w szkole kiedy, to Jade, zauważyła jak Tori próbuje wytrzeć koszule Beckowi - jej chłopakowi, Od początku, po między Tori, a Beckiem, rozwijało się romantyczne uczucie, co było przyczyną jej konfliktu z Jade, jednak kiedy Jade i Beck zerwali i pomiędzy nim, a Tori, już prawie do czegoś doszło, ona zrezygnowała, ze względu na szacunek do Jade, dzięki czemu, zyskała jej przyjaźń. Potem również pomogła im się zejść i ostatecznie, ona i Tori, pozostały bliskimi przyjaciółkami. Ponieważ jej rodzice się rozwiedli, mieszka z matką i młodszym bratem w domu. Ma 16 lat. Głównym talentem Jade, jest aktorstwo.
  • Robert „Robbie” Shapiro (Matt Bennett) – przyjaciel Tori. Poznali się w szkole kiedy, to Tori zapytała go o drogę, czym był wyraźnie zestresowany. Mieszka z rodzicami i starszą siostrą. Ma 17 lat. Głównym talentem Robbiego, jest brzuchomówstwo.
  • Andre Harris (Leon Thomas III) – najlepszy przyjaciel Tori. Poznali się, kiedy Trina, której był partnerem w projekcie, zaprosiła go do domu. To właśnie on namówił Tori do zapisania się do szkoły „Hollywood Arts”. Ponieważ jego rodzice się rozwiedli, mieszka z matką i chorą psychicznie babcią. Ma 17 lat. Głównym talentem Andre, jest komponowanie.
  • Beck Oliver (Avan Jogia) – miłość i przyjaciel Tori. Poznali się w szkole, kiedy to Tori niechcący wylała na niego kawę. Od początku, po między nimi, rozwijało się romantyczne uczucie, co było przyczyną jej konfliktu z Jade - jego dziewczyną. Mimo, że Beck kocha Jade, kiedy zerwali, pomiędzy nim, a Tori, już prawie do czegoś doszło, jednak ona zrezygnowała, ze względu na szacunek do Jade, dzięki czemu, zyskała jej przyjaźń. Potem również pomogła im się zejść i ostatecznie, on i Tori pozostali tylko przyjaciółmi. Mieszka sam w przyczepie. Ma 17 lat. Głównym talentem Becka, jest aktorstwo.
  • Trina Vega (Daniella Monet) – starsza siostra Tori. Przez pomyłkę Sikowitza, dostała się do szkoły „Hollywood Arts”. W pierwszym odcinku, miała wystąpić przed publicznością, ale z powodu spuchnięcia języka, została zastąpiona przez Tori, która po namowach Andre i publiczności, również się tam dostała. Mieszka z siostrą i rodzicami. Ma 17 lat. Trina nie ma talentu.

Drugoplanowi[edytuj]

  • Sinjin Van Cleef (Michael Eric Reid) – kocha się w Jade.
  • Erwin Sikowitz (Eric Lange) – nauczyciel szkoły artystycznej Hollywood Arts. Jest hipisem. Ma niezwykłą metodę nauczania. Uwielbia pić mleko kokosowe ponieważ twierdzi, że po jego wypiciu ma wizje (dzięki tym wizjom Trina dostała się do HA). Jego ulubione słowo to „Dobry Gandhi!”.
  • Pan i Pani Vega (Jennifer Carta i Jim Pirri) – rodzice Tori i Triny.
  • Lane Alexander (Lane Napper) – szkolny psycholog, który pomaga uczniom w różnych problemach.
  • Charlotte Harris (Marylin Harris) – babcia André. Boi się wszystkiego, np. bikini, rabina, osób które są w komputerze, itp.

Pozostali[edytuj]

  • Mamaw (Renée Taylor) – babcia Robbiego. Nie przepada za Cat. Nie umie posługiwać się komputerem.
  • Festus (Marco Aiello) – pracuje w przyczepie. Sprzedaje fast food uczniom w Hollywood Arts.
  • Jason Sikowitz (Luke Allen) – siostrzeniec Erwina Sikowitza.
  • Rex Powers – kukiełka Robbiego. Bardzo sarkastyczny, lubi obrażać Cat, której Robbie zawsze broni. Nie znosi gdy mówi się na niego „Kukła”, ale stwierdził, że sam może tak na siebie mówić.

Wersja polska[edytuj]

Wersja polska: na zlecenie Nickelodeon Polska – Master Film
Dialogi i reżyseria: Dariusz Dunowski
Dźwięk i montaż: Aneta Michalczyk-Falana
Kierownictwo produkcji: Romuald Cieślak
Nadzór merytoryczny: Aleksandra Dobrowolska i Katarzyna Dryńska
Wystąpili:

Lektor: Paweł Bukrewicz

Spis odcinków[edytuj]

Odcinki w polskiej wersji językowej można znaleźć na stronie http://seriale-victorious.5v.pl/index.php, strona jest w 100% darmowa oraz nie ma na niej reklam. Znajduje się na niej 40 na 60 odcinków i cały czas dodawane są nowe.

Seria Odcinki Premiera serii Stany Zjednoczone Finał serii Stany Zjednoczone Premiera serii Polska Finał serii Polska
1 20 27 marca 2010 19 marca 2011 4 grudnia 2010 2 października 2011
2 14 2 kwietnia 2011 26 grudnia 2011 6 stycznia 2012 22 grudnia 2012
3 13 28 stycznia 2012 30 czerwca 2012 30 września 2012 24 lutego 2013
4 13[1] 22 września 2012 2 lutego 2013 3 lutego 2013 28 września 2013

Nagrody[edytuj]

  • Kids' Choice Awards 2012 : Najlepszy Serial Telewizyjny
  • Kids' Choice Awards 2013 : Najlepszy Serial Telewizyjny

Przypisy

  1. Dan Schneider: DanWarp Tweet "5 episodes left". Verified Twitter Account, 5 stycznia 2013. [dostęp 5 stycznia 2013].

Bibliografia[edytuj]