Rezerwat przyrody Źródła Borówki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Źródła Borówki
Ilustracja
Rzeczka Borówka na terenie rezerwatu
rezerwat leśny
Typ fitocenotyczny; leśny i borowy[1]
Podtyp zbiorowisk leśnych; lasów wyżynnych[1]
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Mezoregion Wzniesienia Łódzkie
Data utworzenia 1989
Akt prawny M.P. z 1989 r. nr 9, poz. 77, § 10
Powierzchnia 21,99[1] ha
Ochrona częściowa
Położenie na mapie gminy Maków
Mapa lokalizacyjna gminy Maków
Źródła Borówki
Źródła Borówki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Źródła Borówki
Źródła Borówki
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Źródła Borówki
Źródła Borówki
Położenie na mapie powiatu skierniewickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu skierniewickiego
Źródła Borówki
Źródła Borówki
Ziemia51°56′44″N 19°57′36″E/51,945556 19,960000
Tablica informacyjna na granicy rezerwatu

Rezerwat przyrody Źródła Borówkileśny rezerwat przyrody w gminie Maków, w powiecie skierniewickim, w województwie łódzkim[1]. Leży przy drodze łączącej wsie Pszczonów i Lipce Reymontowskie[2]. Znajduje się na terenie leśnictwa Pszczonów w Nadleśnictwie Skierniewice[3].

Został powołany zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z 3 marca 1989 roku (M.P. z 1989 r. nr 9, poz. 77, § 10), które weszło w życie 15 kwietnia 1989 roku. Według aktu powołującego, rezerwat obejmuje obszar lasu i źródła rzeki Borówki o powierzchni 21,99 ha, a celem ochrony jest zachowanie zbiorowisk leśnych grądu, boru mieszanego i sosnowego oraz swoistych cech krajobrazu.

Rezerwat, położony na wysokości 140–160 m n.p.m., charakteryzuje się urozmaiconą rzeźbą terenu i malowniczym krajobrazem[2]. Z południa na północ przecina go wąwóz z kilkoma odgałęzieniami[2]. Na dnie wąwozu, wśród bujnego podszytu i zmurszałych pni drzew, znajdują się źródła rzeczki Borówki, uchodzącej do Uchanki – prawobrzeżnego dopływu Bzury[2]. Do występujących tu roślin naczyniowych należą: zawilec gajowy, zawilec żółty, przylaszczka pospolita, bluszczyk kurdybanek, gwiazdnica wielkokwiatowa, fiołki, paprocie (m.in. nerecznica samcza)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]