Rezerwat przyrody Jodły Oleśnickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rezerwat przyrody
Jodły Oleśnickie
rezerwat leśny[1]
Typ fitocenotyczny[1]
Podtyp zbiorowisk leśnych[1]
Państwo  Polska
Mezoregion Wysoczyzna Łaska
Data utworzenia 1962
Akt prawny M.P. z 1962 r. nr 15, poz. 63
Powierzchnia 11,7 ha
Położenie na mapie gminy Lutomiersk
Mapa lokalizacyjna gminy Lutomiersk
Jodły Oleśnickie
Jodły Oleśnickie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jodły Oleśnickie
Jodły Oleśnickie
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Jodły Oleśnickie
Jodły Oleśnickie
Położenie na mapie powiatu pabianickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu pabianickiego
Jodły Oleśnickie
Jodły Oleśnickie
Ziemia51°49′16″N 19°04′18″E/51,821111 19,071667

Rezerwat przyrody Jodły Oleśnickie – leśny rezerwat przyrody w gminie Lutomiersk, w powiecie pabianickim, w województwie łódzkim[1].

Zajmuje powierzchnię 11,7 ha[2]. Został powołany Zarządzeniem Ministra Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 31 stycznia 1962 roku (M.P. z 1962 r. nr 15, poz. 63). Według aktu powołującego, rezerwat utworzono w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu naturalnego lasu jodłowego na granicy zasięgu jodły.

Ochronie podlega wielowarstwowy drzewostan jodłowy w siedlisku lasu mieszanego świeżego z grupami starodrzewia jodłowego na granicy zasięgu. W dolnej warstwie lasu występują graby. Centralną część rezerwatu zajmują jego najcenniejsze fragmenty – występują tu grupy jodły pospolitej w wieku 100–130 lat i przeciętnej wysokości 25–30 m[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]